Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Numer 52/2019

Sługa Boży ks. kard. Stefan Wyszyński (1901–1981)

Prymas Tysiąclecia

31 maja 1981 roku w War­sza­wie z udzia­łem kil­ku­set tysięcz­nej rze­szy wier­nych odbył się pogrzeb Pry­ma­sa Pol­ski ks. kard. Ste­fa­na Wyszyń­skie­go. Za jego trum­ną szła cała Pol­ska. Po zakoń­cze­niu Mszy św. pogrze­bo­wej na pla­cu Mar­szał­ka Pił­sud­skie­go (wte­dy Zwy­cię­stwa) orszak, przy dźwię­kach dzwo­nów całej sto­li­cy, ruszył do kate­dry. Z jed­ne­go z wień­ców powie­wa­ła szar­fa: „Nie­ko­ro­no­wa­ne­mu Kró­lo­wi Pol­ski”. Przy­szły Pry­mas uro­dził się 3 sierp­nia 1901 roku w Zuze­li koło Łom­ży. Z domu rodzin­ne­go wyniósł żar­li­wą poboż­ność nie tyl­ko od rodzi­ców, ale i sąsia­dów. Szyb­ko roze­znał powo­ła­nie do kapłań­stwa. W swo­je 23.

Przeczytaj więcej »
Sługa Boży ks. Michał Rapacz (1904–1946)

Niech się stanie wola Twoja, Panie!”

Pan Jezus zapo­wie­dział: Jeśli Mnie prze­śla­do­wa­li i was prze­śla­do­wać będą (J 15,20). Świa­to­we potę­gi powsta­ją i upa­da­ją, a nasza świę­ta wia­ra i Kościół trwa­ją, są peł­ne łaski i nie potrze­bu­ją do pomo­cy w zba­wia­niu dusz ludzi chwiej­nych, wyrzut­ków, któ­rzy idą skąd wiatr zawie­je” – mówił ks. Michał Rapacz. Ks. Michał Rapacz, po świę­ce­niach w 1931 roku, został wika­rym w Pło­kach koło Trze­bi­ni, a następ­nie w pod­ży­wiec­kiej Raj­czy, gdzie „pozy­skał sobie peł­ne zaufa­nie i przy­wią­za­nie nawet naj­mniej wie­rzą­cych – sta­no­wił opo­kę, o któ­rą kru­szy­ły się kopie wszel­kich prze­ciw­ni­ków, któ­rzy pod jego wpły­wem nawra­ca­li

Przeczytaj więcej »
Św. Maksymilian Maria Kolbe (1894–1941)

Rycerz Niepokalanej

Mak­sy­mi­lian Kol­be, gdy miał 12 lat i jesz­cze nosił imię Raj­mund, w koście­le para­fial­nym w Pabia­ni­cach pro­sił Mat­kę Bożą, żeby mu powie­dzia­ła, co z nim będzie… Wte­dy Mary­ja poka­za­ła mu się trzy­ma­jąc dwie koro­ny: jed­ną bia­łą, a dru­gą czer­wo­ną. Spy­ta­ła, czy chce tych koron; bia­ła mia­ła ozna­czać, że wytrwa w czy­sto­ści, a czer­wo­na, że będzie męczen­ni­kiem. Odpo­wie­dział, że chce dwie. Przy­szły Świę­ty uro­dził się w zabo­rze rosyj­skim, w bar­dzo poboż­nej i patrio­tycz­nej rodzi­nie tka­czy. Raj­mund oraz jego brat Fran­ci­szek wstą­pi­li do zako­nu oo. Fran­cisz­ka­nów kon­wen­tu­al­nych w 1907 roku we Lwo­wie. Wybit­nie

Przeczytaj więcej »
Ojciec Augustyn Kordecki (1603–1673)

Obrońca Jasnej Góry

Obro­na jasno­gór­skie­go klasz­to­ru nale­ży do naj­pięk­niej­szych, hero­icz­nych walk w naszej histo­rii. Jak mówił ks. abp Karol Woj­ty­ła „Jasna Góra zadzi­wi­ła cały Naród. Ona jed­na potra­fi­ła się obro­nić przed poto­pem; ostat­nia wyspa nie­pod­le­głe­go ducha”, a jej obro­na była w dużej mie­rze zasłu­gą nie­po­zor­ne­go księ­dza pau­li­na, o. Augu­sty­na Kor­dec­kie­go. Przy­szły boha­ter pocho­dził ze skrom­nej miesz­czań­skiej rodzi­ny z Iwa­no­wic w zie­mi kali­skiej, gdzie uro­dził się w 1603 roku. Kle­mens, bo takie imię otrzy­mał na Chrzcie św. kształ­cił się w cie­szą­cych się zasłu­żo­ną sła­wą kole­giach jezu­ic­kich w Kali­szu i Pozna­niu. Do zako­nu oo.

Przeczytaj więcej »
Św. Andrzej Bobola (1599–1657)

Niezwyciężony bohater Chrystusowy

Kult żar­li­we­go jezu­ity, zamę­czo­ne­go okrut­nie przez Koza­ków w 1657 roku w Jano­wie Pole­skim, nie­da­le­ko Piń­ska, zaczął szyb­ko się roz­prze­strze­niać, gdy w 1702 odko­pa­no jego nie­na­ru­szo­ne cia­ło. „Tak okrut­ne­go męczeń­stwa chy­ba jesz­cze nie roz­pa­try­wa­ła św. Kon­gre­ga­cja” – powie­dział nie­mal sto lat póź­niej postu­la­tor pro­ce­su beaty­fi­ka­cyj­ne­go. Andrzej Bobo­la, uro­dzo­ny w szla­chec­kiej i bar­dzo reli­gij­nej, kato­lic­kiej rodzi­nie w Stra­cho­ci­nie koło Sano­ka, od 20. roku życia był jezu­itą. Przez następ­ne lata sam stu­dio­wał i nauczał mło­dzież w kole­giach w Bra­nie­wie, Puł­tu­sku i Wil­nie. Był tak­że spo­wied­ni­kiem, kazno­dzie­ją oraz misjo­na­rzem ludo­wym w Nie­świe­żu, Bobruj­sku, Połoc­ku, Łom­ży

Przeczytaj więcej »
Sługa Boży ks. Piotr Skarga (1536–1612)

Królewski kaznodzieja

Jezu­ita, ks. Piotr Skar­ga obok ks. bp. Sta­ni­sła­wa Hozju­sza był naj­wy­bit­niej­szy przed­sta­wi­cie­lem pol­skiej kontr­re­for­ma­cji. Pozo­sta­wił po sobie nie­za­po­mnia­ne dzie­ła: słyn­ne „Kaza­nia sej­mo­we” oraz czy­ta­ne do dziś „Żywo­ty świę­tych”. Piotr Skar­ga uro­dził się 2 lute­go 1536 roku w rodzi­nie miesz­cza­ni­na z Grój­ca. Na wydzia­le filo­zo­ficz­nym Aka­de­mii Kra­kow­skiej uzy­skał tytuł baka­ła­rza. W 1564 roku otrzy­mał świę­ce­nia kapłań­skie, w swe 33. uro­dzi­ny wstą­pił do zako­nu jezu­itów. Po poby­cie w kole­gium w Puł­tu­sku wyje­chał do Wil­na, gdzie został pierw­szym rek­to­rem utwo­rzo­nej w 1579 roku Aka­de­mii Wileń­skiej. W tym­że roku uka­za­ło się też naj­po­pu­lar­niej­sze

Przeczytaj więcej »
Ks. abp Mikołaj Trąba (1358–1422)

Pierwszy prymas Polski

Arcy­bi­skup halic­ki i gnieź­nień­ski Miko­łaj Trą­ba był spo­wied­ni­kiem i naj­wier­niej­szym współ­pra­cow­ni­kiem kró­la Wła­dy­sła­wa Jagieł­ły oraz nie­prze­jed­na­nym prze­ciw­ni­kiem Zako­nu Krzy­żac­kie­go. Miko­łaj, zwa­ny przez potom­nych Trą­bą, uro­dził się oko­ło 1358 roku i został adop­to­wa­ny przez ojczy­ma Wil­hel­ma her­bu Trą­ba. Ukoń­czył szko­łę kate­dral­ną i naj­pew­niej nie stu­dio­wał dalej na uni­wer­sy­te­tach, był jed­nak pil­nym samo­ukiem. Wstą­pił do sta­nu duchow­ne­go i w 1386 roku, mając 28 lat, został spo­wied­ni­kiem Wła­dy­sła­wa Jagieł­ły. W następ­nym roku król wysłał go z posel­stwem do papie­ża Urba­na VI do Rzy­mu, ale po dro­dze został uwię­zio­ny w Wied­niu przez

Przeczytaj więcej »
Wincenty Kadłubek – fragment rysunku Jana Matejki

Uczyć cnoty i miłości Ojczyzny

Nie godzi się o wła­snym myśleć bez­pie­czeń­stwie, gdy dobro ogó­łu na nie­bez­pie­czeń­stwo jest nara­żo­ne; obro­na lub sca­le­nie szczę­ścia współ­o­by­wa­te­li naj­więk­szym jest ze wszyst­kich trium­fów: każ­de pań­stwo zgo­dą kwit­nie, a nie kłót­nia­mi; Pola­ków oce­nia się według dziel­no­ści ducha i wytrwa­ło­ści, a nie według bogactw” – pisał przed ośmiu wie­ka­mi w swej „Kro­ni­ce dzie­jów ojczy­stych” mistrz Win­cen­ty zwa­ny Kadłub­kiem. Był on pierw­szym uczo­nym śre­dnio­wiecz­nej Pol­ski, odda­nym bez resz­ty Bogu i Kościo­ło­wi, bisku­pem kra­kow­skim i mni­chem cyster­skim. Grun­tow­ne i wszech­stron­ne wykształ­ce­nie zdo­był w szko­le kate­dral­nej kra­kow­skiej oraz uni­wer­sy­te­tach w Pary­żu i Bolo­nii. Był jed­nym

Przeczytaj więcej »
Św. bp Stanisław ze Szczepanowa (1030–1079)

Bierzmowanie narodu

Św. Jan Paweł II uznał męczeń­stwo kra­kow­skie­go bisku­pa za bierz­mo­wa­nie pol­skie­go naro­du. Prze­le­wa­jąc krew, Sta­ni­sław dał świa­dec­two wier­no­ści Chry­stu­so­wi, do cze­go powo­łu­je każ­de­go sakra­ment doj­rza­ło­ści chrze­ści­jań­skiej. W kate­drze wawel­skiej znaj­du­je się ołtarz św. Sta­ni­sła­wa, zwa­ny Ołta­rzem Ojczy­zny. Od daw­na bowiem wła­śnie na nim skła­da­no zdo­by­te w cza­sie zwy­cię­skich bitew sztan­da­ry wro­ga. Tak zro­bił Wła­dy­sław Jagieł­ło po bitwie pod Grun­wal­dem, czy Jan III Sobie­ski po zwy­cię­stwie pod Wied­niem. Sta­ni­sław pocho­dził ze Szcze­pa­no­wa. Jak mówi, legen­da jego mama uro­dzi­ła go na małej polan­ce, gdy

Przeczytaj więcej »