Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Bogactwo ewangelii św. Jana (76) – Owce Chrystusa

ks. Edward Staniek

Kościół Jezusa to owczarnia. Należą do niego ci, którzy w Niego wierzą i wybierają Go jako przewodnika w swoim życiu. Kto decyduje się na samodzielność rozumianą jako „robienie tego, co mi się podoba”, jest człowiekiem ograniczonym. Pierwszym znakiem samodzielności jest wybór przewodnika. Jego wybór świadczy o tym, kim młody człowiek chce być. Przynależność do Kościoła rozpoczyna się od świadomej i dobrowolnej decyzji wyboru Jezusa jako swego Przewodnika. Dobry Pasterz to przewodnik. Chrzest św. dziecka to bardziej dzieło rodziców, którym zależy na zbawieniu dziecka, niż jego samego. Dojrzałość to dobrowolne opowiedzenie się po stronie Jezusa lub porzucenie Go. Jezus na tę decyzję czeka. Dobremu Pasterzowi „otwiera odźwierny, a owce słuchają jego głosu; woła on swoje owce po imieniu i wyprowadza je. A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele, a owce postępują za nim, ponieważ głos jego znają. Natomiast za obcym nie pójdą, lecz będą uciekać od niego, bo nie znają głosu obcych”. Tę przypowieść opowiedział im Jezus, lecz oni nie pojęli znaczenia tego, co im mówił. Powtórnie więc powiedział do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ja jestem bramą owiec. Wszyscy, którzy przyszli przede Mną, są złodziejami i rozbójnikami, a nie posłuchały ich owce. Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony – wejdzie i wyjdzie, i znajdzie paszę. Złodziej przychodzi tylko po to, aby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem po to, aby [owce] miały życie i miały je w obfitości (J 10,3–10).

Dziś jesteśmy świadkami pojawienia się tysięcy przewodników, którzy chcą zgromadzić wokół siebie uczniów i z nimi realizować cele, jakie sami stawiają. Tak było, jest i będzie. Takich przewodników jest wielu. Wśród nich Jezus. Kto Jego wybierze za swego Pasterza, ten życie wygra. On jest pewną Bramą i Drogą. On też jasno stwierdza, że za swą owcę uznaje tego, kto Go zna, czyli tego, kto Go kocha. W Ewangelii św. Jana te dwa słowa się utożsamiają. Ich znaczenie jest zawarte w pierwszym i najważniejszym przykazaniu: „Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego, z całej swojej duszy i z całego swego umysłu”. Miłowanie umysłem to tyle, co poznawanie drogi miłości. Warunkiem przynależenia do Kościoła Chrystusowego jest życie tym przykazaniem. Ono sprawia, że człowiek zna głos Jezusa.

Kto zna Jezusa umie rozpoznać Jego głos i nastawia ucho serca tylko na to, co On mówi, nabierając dystansu do wszystkich innych głosicieli. Jezus odsłania na czym polega przynależność do Jego Owczarni. Na rozpoznawaniu Jego głosu i słuchaniu tego, co On mówi. On też przestrzega przed wszystkimi, którzy wchodzą do Jego Kościoła, by głosić swoje nauki. Ich nazywa złodziejami i rozbójnikami. Odsłania metody, jakimi się posługują. Kto wybrał Jezusa jako swego Pasterza, jest przez Niego wtajemniczany w metody działania wrogów Kościoła. Tylko miłość rozpoznaje głos miłości. Kościół Jezusa jest otwarty na słowa prawdy o miłości. Owce tym językiem rozmawiają z Pasterzem i ze sobą. Język prawdy i miłości jest językiem Chrystusowego Kościoła.

ks. prałat prof. dr hab. Edward Staniek