Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Chrystus – podstawa życia Europejczyka

ks. inf. Ireneusz Skubiś

Chry­stus powie­dział: „Ja jestem dro­gą i praw­dą, i życiem” (J 14,6). Tego zda­nia trzy­ma­ła się Euro­pa przez dwa tysią­ce lat. Porząd­ko­wa­ła dro­gi, po któ­rych wędro­wał czło­wiek, sys­te­ma­ty­zo­wa­ła myśle­nie czło­wie­ka. Uczy­ła odnaj­dy­wać na tych dro­gach sens życia, dostrze­gać źró­dło nadziei.

Żyje­my dziś w cza­sach splą­ta­nia euro­pej­skich dróg. Wpraw­dzie te, po któ­rych poru­sza­ją się nasze pojaz­dy, są zna­ko­mi­te i wciąż dosto­so­wy­wa­ne do potrzeb, ale gorzej jest z dro­ga­mi ludz­kie­go inte­lek­tu i tego wszyst­kie­go, co pro­wa­dzi do tzw. speł­nie­nia czło­wie­ka. Szcze­gól­nie wiek XX, z I i II woj­na­mi świa­to­wy­mi, z róż­ny­mi kon­flik­ta­mi mię­dzy naro­da­mi, wpro­wa­dził zamęt w ludz­kie myśle­nie, pomie­szał dro­gi czło­wie­ka, któ­re w dużej mie­rze roz­mi­nę­ły się z Chry­stu­sem – Dro­gą. „Jezus jest dla nas dro­gą, jedy­ną dro­gą, któ­ra pro­wa­dzi do Ojca. Tą dro­gą musi pójść każ­dy, kto chce osią­gnąć zba­wie­nie. (…) Nie zapo­mi­naj­cie – powie­dział Jan Paweł II w Orę­dziu na IV Świa­to­wy Dzień Mło­dzie­ży 1989 r. – że tyl­ko Chry­stus, tyl­ko Jego Ewan­ge­lia, Jego przy­kład, Jego przy­ka­za­nia są dro­gą pew­ną, wio­dą­cą do peł­ne­go i trwa­łe­go szczę­ścia”.

W innym miej­scu Pan Jezus zazna­czył: „Ja się na to naro­dzi­łem i na to przy­sze­dłem na świat, aby dać świa­dec­two praw­dzie” (J 18,37). Praw­da jest osno­wą całe­go naucza­nia Chry­stu­so­we­go. Bóg jest praw­dą. I oto ate­izm i neo­mark­sizm opa­no­wu­ją Euro­pę, zmie­nia­ją jej myśle­nie, mani­pu­lu­ją tra­dy­cyj­ny­mi poję­cia­mi, ich zna­cze­niem i języ­kiem. Wiel­ka myśl euro­pej­ska, opar­ta na myśli i filo­zo­fii chrze­ści­jań­skiej, na jej meta­fi­zy­ce, ule­ga roz­chwia­niu. Coraz czę­ściej Euro­pej­czy­cy pyta­ją za Piła­tem: Cóż to jest praw­da? Czy ona w ogó­le jest? Mówi się dzi­siaj o pół­praw­dach, powsta­ją nowe teo­rie, a raczej ide­olo­gie, któ­re dążą do znisz­cze­nia praw­dy obiek­tyw­nej. Jest to naj­więk­sze zde­rze­nie z tym, co powie­dział Chry­stus o sobie: „Ja jestem praw­dą”. Św. Jan Paweł II tłu­ma­czył: „Czło­wiek, któ­ry chce zro­zu­mieć sie­bie do koń­ca – nie wedle jakichś tyl­ko doraź­nych, czę­ścio­wych, cza­sem powierz­chow­nych, a nawet pozor­nych kry­te­riów i miar swo­jej wła­snej isto­ty – musi ze swo­im nie­po­ko­jem, nie­pew­no­ścią, a tak­że sła­bo­ścią i grzesz­no­ścią, ze swo­im życiem i śmier­cią przy­bli­żyć się do Chry­stu­sa” (enc. „Redemp­tor homi­nis”, 10). „Chry­stus jest Sło­wem praw­dy, wypo­wie­dzia­nym przez same­go Boga jako odpo­wiedź na wszyst­kie pyta­nia ludz­kie­go ser­ca. To On w peł­ni odsła­nia przed nami tajem­ni­cę czło­wie­ka i świa­ta” – prze­ko­ny­wał mło­dych.

To wszyst­ko pro­wa­dzi do trze­cie­go zamy­śle­nia. Chry­stus powie­dział: „Ja jestem życiem”. Życiem opar­tym na odwiecz­nie ist­nie­ją­cym Bogu, któ­ry sam sie­bie okre­ślił sło­wa­mi: „Ja Jestem”. Ja oso­bo­we. Ja, któ­re wska­zu­je na wyłącz­ność isto­ty ludz­kiej jako oso­by. Mamy więc do czy­nie­nia z onto­lo­gicz­nym wymia­rem życia. Życie jako naj­wyż­sza war­tość czło­wie­ka jest wpi­sa­ne w tajem­ni­cę Boga Czło­wie­ka. Chry­stus jest cią­gle obec­ny już nie tyl­ko w tym wymia­rze Boskim, ale rów­nież wypeł­nia wszyst­ko, co ludz­kie. On jest życiem. Św. Jan Paweł II mówił z mocą: „Praw­dzi­wą peł­nię życia moż­na zna­leźć tyl­ko w Chry­stu­sie, któ­ry dla nas umarł i zmar­twych­wstał. Tyl­ko Chry­stus może zaspo­ko­ić ser­ce czło­wie­ka. Tyl­ko On daje siłę i radość życia, bez wzglę­du na jakie­kol­wiek zewnętrz­ne ogra­ni­cze­nia i prze­szko­dy. (…) Każ­de bowiem odkry­cie Go sta­je się zachę­tą do tego, by jesz­cze bar­dziej Go szu­kać i coraz lepiej pozna­wać poprzez modli­twę, sakra­men­ty, roz­wa­ża­nie Jego sło­wa, kate­che­zę i wsłu­chi­wa­nie się w naukę Kościo­ła. Takie jest nasze naj­waż­niej­sze zada­nie”.

Zatem sło­wa Chry­stu­sa: „Ja jestem dro­gą i praw­dą, i życiem” sta­no­wią pod­sta­wę dla życia czło­wie­ka, któ­re­go Chry­stus odku­pił i zapro­sił do świę­to­ści i życia wiecz­ne­go. Dla­te­go snu­jąc reflek­sje nad sło­wa­mi św. Jana Paw­ła II do mło­dych, idź­my w życie według słów św. Paw­ła: „Dla mnie bowiem żyć – to Chry­stus” (Flp 1,21) i buduj­my Euro­pę, w któ­rej jest miej­sce dla Chry­stu­sa.

ks. inf. Ire­ne­usz Sku­biś