Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Ludzkie przemijanie dotyka sensu istnienia człowieka

KS. KARD. STANISŁAW DZIWISZ METROPOLITA KRAKOWSKI

Sło­wo Boże poma­ga nam spoj­rzeć z nadzie­ją na trud­ną rze­czy­wi­stość ludz­kie­go prze­mi­ja­nia, cier­pie­nia i śmier­ci. Pyta­nia o ludz­kie prze­mi­ja­nie, cier­pie­nie i śmierć nale­żą do naj­waż­niej­szych, bo doty­ka­ją sen­su ist­nie­nia czło­wie­ka. Jako ucznio­wie Jezu­sa Chry­stu­sa szu­ka­my u Nie­go odpo­wie­dzi na rodzą­ce się w naszym ser­cu lęki i pyta­nia. (…) On, Jezus Chry­stus, Syn Boży, swo­im naucza­niem, a przede wszyst­kim mocą swo­jej zbaw­czej śmier­ci i zmar­twych­wsta­nia roz­ja­śnił mro­ki ludz­kiej egzy­sten­cji i otwo­rzył nam dro­gę do życia, któ­re nie będzie mia­ło kre­su. Śmierć czło­wie­ka nie uni­ce­stwia go, cho­ciaż zawsze jest trud­nym doświad­cze­niem, jest pró­bą wia­ry i nadziei w obli­czu cier­pie­nia, nie­pew­no­ści i trwo­gi. Nosi­my w sobie nie­znisz­czal­ne pra­gnie­nie życia, zaszcze­pio­ne w nas przez same­go Boga, jeste­śmy bowiem stwo­rze­ni na Jego obraz i podo­bień­stwo. (…) Kate­dra wawel­ska od tysią­ca lat jest świad­kiem wia­ry poko­leń, któ­re nas poprze­dzi­ły w dro­dze do wiecz­no­ści. My sta­no­wi­my tyl­ko kolej­ne ogni­wo. Przy­szli­śmy i odej­dzie­my tak, jak oni. Skar­bem kate­dry są reli­kwie świę­te­go Bisku­pa i Męczen­ni­ka Sta­ni­sła­wa, a tak­że świę­tej Kró­lo­wej Jadwi­gi. W wawel­skich gro­bach zło­żo­ne są tak­że docze­sne szcząt­ki pol­skich kró­lów, wiesz­czów naro­do­wych, bisku­pów kra­kow­skich oraz zasłu­żo­nych Pola­ków. Kryp­ta Katyń­ska przy­ję­ła dzie­sięć lat temu docze­sne szcząt­ki pre­zy­den­ta Rze­czy­po­spo­li­tej Lecha Kaczyń­skie­go i jego mał­żon­ki, upa­mięt­nia­jąc rów­no­cze­śnie wszyst­kie ofia­ry kata­stro­fy smo­leń­skiej oraz spo­czy­wa­ją­cych w katyń­skich gro­bach synów pol­skie­go naro­du. (…) Pro­śmy Pana życia, by obda­rzył ich wszyst­kich życiem wiecz­nym. Pro­śmy rów­nież, by nas samych umac­nia­ła nadzie­ja życia na wie­ki w Bogu i dziel­my się tą nadzie­ją ze wszyst­ki­mi, któ­rych spo­ty­ka­my na naszych dro­gach.

Frag­ment homi­lii wygło­szo­nej pod­czas  Mszy św. spra­wo­wa­nej w Dzień Zadusz­ny w kate­drze na Wawe­lu, 2 XI 2019 r.