Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Nagroda im. Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego – ojca rodziny

prof. dr hab. n. med. Bogdan Chazan

Już po raz dwu­dzie­sty trze­ci Kapi­tu­ła Nagro­dy „Źró­dła” wyróż­nia oso­bę, któ­ra w szcze­gól­ny spo­sób zasłu­ży­ła się w dzia­łal­no­ści na rzecz umac­nia­nia rodzin. Dotych­czas lau­re­ata­mi nagro­dy byli: red. Jan Maria JACKOWSKI, dr Paweł WOSICKI, mgr inż. Józef DĄBROWSKI, mece­nas Zbi­gniew CHOJNACKI, mgr Anto­ni SZYMAŃSKI, red. Cze­sław RYSZKA, prof. Wło­dzi­mierz FIJAŁKOWSKI, dr Rafał MICHALIK, Sta­ni­sław KOGUT,  dr hab. inż. Marian PALUCH, prof. Fran­ci­szek ADAMSKI, prof. Wło­dzi­mierz BOJARSKI, prof. Gabriel TUROWSKI, o. dr Tade­usz RYDZYK, ks. bp Sta­ni­sław STEFANEK, lek. med. Marek KROBICKI, mec. Zbi­gniew CICHOŃ, mgr Marek JUREK, dr inż. Jacek PULIKOWSKI, ks. Tomasz KANCELARCZYK, Lech POLAKIEWICZ, lek. med. Cze­sław SUDEWICZ

W 2019 r. Nagro­dę otrzy­mu­je prof. dr hab. n. med. Bog­dan Cha­zan

Lekarz, pro­fe­sor gine­ko­lo­gii i położ­nic­twa. Przez wie­le lat pra­cow­nik nauko­wy Insty­tu­tu Mat­ki i Dziec­ka w War­sza­wie, zastęp­ca dyrek­to­ra do spraw nauki, kie­row­nik kli­ni­ki położ­nic­twa i gine­ko­lo­gii w tej insty­tu­cji. Wyko­ny­wał przez kil­ka lat obo­wiąz­ki kon­sul­tan­ta kra­jo­we­go. W latach 2004–2014 dyrek­tor gine­ko­lo­gicz­no-położ­ni­cze­go Szpi­ta­la Spe­cja­li­stycz­ne­go im. Świę­tej Rodzi­ny w War­sza­wie. Czło­nek Rzą­do­wej Rady Lud­no­ścio­wej. W latach 1992–2007 i 2012–2014 czło­nek Komi­te­tu Nauk Demo­gra­ficz­nych Pol­skiej Aka­de­mii Nauk. Prze­wod­ni­czą­cy Rady orga­ni­za­cji gine­ko­lo­gów kato­lic­kich Mater­Ca­re Inter­na­tio­nal. Zastęp­ca pre­ze­sa Kato­lic­kie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Leka­rzy Pol­skich, kie­ru­je Oddzia­łem Mazo­wiec­kim tego Sto­wa­rzy­sze­nia. Kon­sul­tant w dzie­dzi­nie położ­nic­twa i gine­ko­lo­gii w Woje­wódz­twie Świę­to­krzy­skim. Dyrek­tor medycz­ny Cen­trum Zdro­wia Rodzi­ny Cari­tas Archi­die­ce­zji Prze­my­skiej. Autor wie­lu prac nauko­wych, pod­ręcz­ni­ków dla leka­rzy, pro­mo­tor prac habi­li­ta­cyj­nych i dok­tor­skich. Recen­zent w Mini­ster­stwie Edu­ka­cji Naro­do­wej ścież­ki mię­dzy­przed­mio­to­wej „Wycho­wa­nie do życia w rodzi­nie”. Zwo­len­nik peł­nej obro­ny życia czło­wie­ka od poczę­cia do natu­ral­nej śmier­ci. Pro­mo­tor zmian w pol­skim położ­nic­twie, ukie­run­ko­wa­nych na potrze­by rodzin.

Otrzy­mał wie­le nagród i wyróż­nień. Dwu­krot­nie był nomi­no­wa­ny do nagro­dy „Totus” w kate­go­rii „Pro­pa­go­wa­nie naucza­nia Ojca Świę­te­go Jana Paw­ła II”. Wyróż­nio­ny nagro­dą „Zasłu­żo­ny dla Pol­skie­go Towa­rzy­stwa Lekar­skie­go” oraz odzna­cze­niem „Lau­da­bi­lis”, przy­zna­nym przez Okrę­go­wą Izbę Lekar­ską w War­sza­wie. Otrzy­mał od Świa­to­wej Fede­ra­cji Leka­rzy Kato­lic­kich FIAMC nagro­dę „Award of Hono­ur – Chri­stus Medi­cus”, a od Sto­li­cy Apo­stol­skiej medal „Dobre­go Sama­ry­ta­ni­na – Cura­te Infir­mos”. Jest rów­nież lau­re­atem  nagro­dy im. Grze­go­rza I Wiel­kie­go, przy­zna­ną (w 2014 r.) przez mie­sięcz­nik „Nie­za­leż­na Gaze­ta Pol­ska – Nowe Pań­stwo”. Wyróż­nio­ny nagro­dą im. Ks. Idzie­go Radzi­szew­skie­go, przy­zna­ną przez Towa­rzy­stwo Nauko­we KUL, oraz nagro­da­mi: Spo­łecz­ną im. Kar­dy­na­ła Ste­fa­na Wyszyń­skie­go, im. Ks. Pio­tra Skar­gi oraz „Praw­da – Krzyż – Wyzwo­le­nie”. Jest lau­re­atem wyróż­nie­nia „Para­sol Szczę­ścia”, przy­zna­ne­go przez czy­tel­nicz­ki „Two­je­go Dziec­ka”.

PATRON NAGRODY

Fun­da­cja „Źró­dło”, usta­na­wia­jąc w 1997 r. Nagro­dę, przy­ję­ła za jej Patro­na Słu­gę Boże­go Jerze­go Cie­siel­skie­go – ojca rodzi­ny. Pamię­ta­my, że w dniu 17 grud­nia 2013 r. Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek pod­pi­sał dekret uzna­ją­cy hero­icz­ność cnót Słu­gi Boże­go. Co to ozna­cza? Sko­rzy­staj­my z wyja­śnie­nia św. Jana Paw­ła II, któ­ry stwier­dził: „Świę­tość – to świa­do­me zacho­wy­wa­nie cnót: wia­ry, nadziei i miło­ści. Hero­icz­ność cnót ozna­cza zatem wier­ność im i jest świa­do­mym współ­dzia­ła­niem z łaską. Wszyst­kie dobre uczyn­ki są dzie­łem łaski. Świę­tość nie jest czy­nie­niem rze­czy nad­zwy­czaj­nych, ale nad­zwy­czaj­ne prze­ży­wa­nie codzien­no­ści”.

Z trud­nej sytu­acji Bóg czę­sto wydo­by­wa dobro

Z prof. dr. hab. n. med. Bog­da­nem Cha­za­nem – lau­re­atem tego­rocz­nej nagro­dy im. Słu­gi Boże­go Jerze­go Cie­siel­skie­go – roz­ma­wia­ją: Tere­sa Król i Joan­na Bana­sik

Obro­na życia czło­wie­ka od poczę­cia opie­ra się głów­nie na wie­dzy nauko­wej. Kie­dy tak napraw­dę powsta­je czło­wiek? Czy moż­na dys­ku­to­wać z fak­ta­mi nauko­wy­mi?

Czło­wiek powsta­je w momen­cie zapłod­nie­nia, połą­cze­nia plem­ni­ka z komór­ką jajo­wą. W zarod­ku, naj­pierw jed­no­ko­mór­ko­wym, szyb­ko docho­dzi do mno­że­nia się komó­rek, ich róż­ni­co­wa­nia się w gru­py sta­no­wią­ce zawiąz­ki przy­szłych narzą­dów. Już w jed­no­ko­mór­ko­wej zygo­cie są infor­ma­cje gene­tycz­ne doty­czą­ce płci, kolo­ru oczu, wzro­stu cia­ła w przy­szło­ści, podat­no­ści na cho­ro­by, a nawet uspo­so­bie­nia. Po wdro­że­niu do prak­ty­ki medycz­nej  anty­kon­cep­cji hor­mo­nal­nej, nie­któ­rzy bada­cze zapro­po­no­wa­li, by na zaro­dek przed zagnież­dże­niem w bło­nie ślu­zo­wej maci­cy mówić pre­em­bryo (przed­za­ro­dek), a o zarod­ku i cią­ży dopie­ro po zagnież­dże­niu. Chcia­no unik­nąć w ten spo­sób zarzu­tu, że anty­kon­cep­cja dzia­ła poron­nie. Ten manewr się nie udał. Nadal mówi­my o powsta­niu czło­wie­ka i o cią­ży od momen­tu zapłod­nie­nia.

Dla­cze­go nie­któ­rym ludziom tak trud­no zaak­cep­to­wać, że abor­cja jest złem, że jest to zabi­cie nie­win­ne­go czło­wie­ka?

Zasta­na­wiam się czę­sto, co jest tego przy­czy­ną. Naj­praw­do­po­dob­niej wyni­ka to z mniej lub bar­dziej świa­do­mej samo­obro­ny oso­by, któ­rej doświad­cze­nie abor­cyj­ne doty­czy. Sztucz­nie two­rzy się kon­struk­cje myślo­we w celu uspra­wie­dli­wie­nia abor­cji. Twier­dzi się, że to tyl­ko grud­ka komó­rek, a nie czło­wiek. Ale abor­cja dozwo­lo­na jest do momen­tu osią­gnię­cia przez dziec­ko zdol­no­ści do życia poza orga­ni­zmem mat­ki, a więc do 22. tygo­dnia cią­ży, kie­dy dziec­ko po uro­dze­niu poru­sza się i pła­cze. Wca­le nie wyglą­da jak grud­ka komó­rek. Zakła­da się rów­nież, że abor­cja jest wobec dziec­ka cho­re­go czy­nem miło­sier­dzia, ponie­waż dziec­ko takie nie będzie po uro­dze­niu cier­pieć.

 

Na stro­nie inter­ne­to­wej zamiesz­czo­ne są wyłącz­nie frag­men­ty wybra­nych arty­ku­łów, po resz­tę zapra­sza­my do lek­tu­ry papie­ro­wej wer­sji nasze­go Tygo­dni­ka.