Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Oto wielka tajemnica wiary (2)

ks. bp Jan Szkodoń Biskup Pomocniczy Archidiecezji Krakowskiej

W roku litur­gicz­nym, któ­ry roz­po­czę­li­śmy, będzie­my wra­cać w dusz­pa­ster­stwie,  w życiu rodzin­nym, w indy­wi­du­al­nym powo­ła­niu, do tajem­ni­cy Eucha­ry­stii. W naszych roz­wa­ża­niach tro­skę o odno­wie­nie i pogłę­bie­nie poboż­no­ści Eucha­ry­stycz­nej będzie­my łączyć ze sło­wem Bożym, szcze­gól­nie z czy­ta­nia­mi nie­dziel­ny­mi oraz z tym świa­tłem Bożym, jakie daje nam zawsze kolej­ny okres litur­gicz­ny.

Wie­le razy powta­rza­my sło­wo  „Adwent”, zna­czy – przyj­ście. Prze­ży­wa­my to przyj­ście Syna Boże­go, któ­re doko­na­ło się ponad dwa tysią­ce lat temu. Świę­ta litur­gicz­ne są nie tyl­ko wspo­mnie­niem wyda­rzeń minio­nych, ale ich uobec­nie­niem. Teraz przy­cho­dzi Chry­stus do nas ze swo­ją Boska mocą, z pocie­chą i upo­mnie­niem.

Przyj­mij­my sło­wo Boże z dzi­siej­szej pierw­szej lek­cji: „Pokrzep­cie ręce osła­błe, wzmoc­nij­cie kola­na omdla­łe! Powiedz­cie mało­dusz­nym: Odwa­gi! Nie bój­cie się! Oto wasz Bóg… przy­cho­dzi” (Iz 35,5–6).

Do wie­lu z nas, do wie­lu rodzin odno­si się zda­nie św. Jaku­ba: „Nie uskar­żaj­cie się, bra­cia, jeden na dru­gie­go” (Jk 5,9).

W Adwen­cie wie­le razy wra­ca­my do oso­by św. Jana Chrzci­cie­la. O nim mówi Ewan­ge­lia III nie­dzie­li Adwen­tu: „Oto Ja posy­łam mego wysłań­ca przed Tobą, aby przy­go­to­wał Ci dro­gę” (Mt 11,10).

Każ­dy z nas jest Janem Chrzci­cie­lem dla same­go sie­bie. Mąż dla żony, żona dla męża, rodzi­ce dla dzie­ci, każ­dy dla każ­de­go, szcze­gól­nie w rodzi­nie, przy­go­to­wu­je­my dro­gę dla Pana: przez modli­twę, przy­kład, zachę­tę, upo­mnie­nie, poku­tę.

Prze­ży­wa­jąc przyj­ście Zba­wi­cie­la na zie­mię, pro­śmy dla sie­bie, dla rodzi­ny i Kościo­ła o odno­wie­nie wie­dzy i wia­ry w Eucha­ry­stię. Pan Jezus usta­no­wił Naj­święt­szy Sakra­ment w Wiel­ki Czwar­tek. Eucha­ry­stia jest uobec­nie­niem nie tyl­ko Ostat­niej Wie­cze­rzy, ale i zbaw­czej Ofia­ry Krzy­ża, Zmar­twych­wsta­nia i Zesła­nia Ducha Świę­te­go. Eucha­ry­stia jest ofia­rą Chry­stu­sa i Kościo­ła, ucztą Baran­ka, obec­no­ścią pod posta­cia­mi chle­ba i wina. Litur­gia Mszy  św. jest wspól­no­tą miło­ści, pojed­na­nia i nadziei. Jest pokar­mem na życie wiecz­ne: „Kto spo­ży­wa moje Cia­ło i pije moją Krew, ma życie wiecz­ne, a Ja go wskrze­szę w dniu osta­tecz­nym” (J 6,54).

Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia

Prze­ży­wa­nie Świąt Boże­go Naro­dze­nia, wie­cze­rzę wigi­lij­ną, dzie­le­nie się opłat­kiem, łącz­my z Dzie­ciąt­kiem Jezus i z Naj­święt­szą Eucha­ry­stią.

bp Jan Szko­doń