Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Prymas Tysiąclecia

Sługa Boży ks. kard. Stefan Wyszyński (1901–1981)

31 maja 1981 roku w War­sza­wie z udzia­łem kil­ku­set tysięcz­nej rze­szy wier­nych odbył się pogrzeb Pry­ma­sa Pol­ski ks. kard. Ste­fa­na Wyszyń­skie­go. Za jego trum­ną szła cała Pol­ska. Po zakoń­cze­niu Mszy św. pogrze­bo­wej na pla­cu Mar­szał­ka Pił­sud­skie­go (wte­dy Zwy­cię­stwa) orszak, przy dźwię­kach dzwo­nów całej sto­li­cy, ruszył do kate­dry. Z jed­ne­go z wień­ców powie­wa­ła szar­fa: „Nie­ko­ro­no­wa­ne­mu Kró­lo­wi Pol­ski”.

Przy­szły Pry­mas uro­dził się 3 sierp­nia 1901 roku w Zuze­li koło Łom­ży. Z domu rodzin­ne­go wyniósł żar­li­wą poboż­ność nie tyl­ko od rodzi­ców, ale i sąsia­dów. Szyb­ko roze­znał powo­ła­nie do kapłań­stwa. W swo­je 23. uro­dzi­ny przy­jął świę­ce­nia kapłań­skie w kapli­cy Mat­ki Bożej kate­dral­nej bazy­li­ki wło­cław­skiej. Mszę świę­tą pry­mi­cyj­ną ksiądz Wyszyń­ski odpra­wił przed cudow­nym obra­zem Mat­ki Bożej na Jasnej Górze: „Poje­cha­łem na Jasną Górę, aby mieć Mat­kę, aby sta­nę­ła przy każ­dej mojej Mszy świę­tej, jak sta­nę­ła przy Chry­stu­sie na Kal­wa­rii”. Za swo­je zawo­ła­nie przy­jął dewi­zę „Soli Deo per Mariam” (same­mu Bogu przez Mary­ję).

W następ­nych latach, poza licz­ny­mi obo­wiąz­ka­mi dusz­pa­ster­ski­mi, roz­po­czął stu­dia na Kato­lic­kim Uni­wer­sy­te­cie Lubel­skim na Wydzia­le Pra­wa Kano­nicz­ne­go i Nauk Spo­łecz­nych, gdzie uzy­skał sto­pień dok­to­ra. Poświę­cił się tak­że pra­cy spo­łecz­nej, m.in. wśród robot­ni­ków, ratu­jąc ich przed zej­ściem na manow­ce bol­sze­wi­zmu. Poznał dokład­nie jego zgub­ne zasa­dy (m.in. napi­sał „Wpływ bol­sze­wi­zmu na inte­li­gen­cję pol­ską”). W latach trzy­dzie­stych licz­ba ini­cja­tyw, w któ­re był zaan­ga­żo­wa­ny, jest impo­nu­ją­ca. Aktyw­nie dzia­łał w Chrze­ści­jań­skich Związ­kach Zawo­do­wych, pro­wa­dził dzia­łal­ność oświa­to­wą, kie­ro­wał Soda­li­cją Mariań­ską był redak­to­rem naczel­nym „Ate­neum Kapłań­skie­go”, a tak­że człon­kiem Rady Spo­łecz­nej przy Pry­ma­sie Pol­ski, publi­ko­wał dzie­siąt­ki arty­ku­łów.

Po wybu­chu II woj­ny świa­to­wej ks. bp Kozal naka­zał ks. Wyszyń­skie­mu opusz­cze­nie Wło­cław­ka. Zdą­żył wyje­chać i ukryć się, nim przy­szło po nie­go gesta­po. Prze­by­wał m.in. na Lubelsz­czyź­nie, gdzie opie­ko­wał się nie­wi­do­my­mi dzieć­mi, pro­wa­dził taj­ne naucze­nie, Następ­nie został kape­la­nem Zakła­du dla Nie­wi­do­mych w Laskach pod War­sza­wą. Był tak­że kape­la­nem Armii Kra­jo­wej. Po zakoń­cze­niu woj­ny wró­cił do Wło­cław­ka, gdzie został rek­to­rem Wyż­sze­go Semi­na­rium Duchow­ne­go, zakła­dał tak­że tygo­dnik „Ład Boży”.

W świę­to Zwia­sto­wa­nia Pań­skie­go 1946 roku ksiądz Wyszyń­ski dowie­dział się od ks. kar­dy­na­ła Augu­sta Hlon­da, że papież Pius XII mia­no­wał go bisku­pem, ordy­na­riu­szem lubel­skim. Dwa lata póź­niej, 12 listo­pa­da 1948 roku, w uro­czy­stość Pię­ciu Pol­skich Bra­ci Męczen­ni­ków, został arcy­bi­sku­pem gnieź­nień­sko-war­szaw­skim i Pry­ma­sem Pol­ski.

Jan Paweł II mówił o nim, że „takie­go Ojca, paste­rza, pry­ma­sa Bóg daje raz na 1000 lat”. Był wię­zio­ny przez komu­ni­stów, przy­go­to­wał Jasno­gór­skie Ślu­by Naro­du i Wiel­ką Nowen­nę Tysiąc­le­cia, dzię­ki cze­mu prze­pro­wa­dził Pola­ków przez bez­boż­ną noc komu­ni­zmu. Odszedł w momen­cie szcze­gól­nie dra­ma­tycz­nym dla Pol­ski. W dwa tygo­dnie po zama­chu na Ojca Świę­te­go Jana Paw­ła II oraz w apo­geum soli­dar­no­ścio­wej odno­wy, nad któ­rą zbie­ra­ły się coraz czar­niej­sze chmu­ry. Sześć dni przed śmier­cią wygło­sił ostat­nie prze­mó­wie­nie do Rady Głów­nej Epi­sko­pa­tu: „O sobie nic nie mówię, bo wiem, że Mat­ka Boża może zro­bić wszyst­ko, ale ja jestem Jej nie­wol­ni­kiem i zawie­rzy­łem Jej na wszyst­kie stro­ny. Żad­nych próśb w mojej inten­cji nie zano­szę do Mat­ki Naj­święt­szej, bo wiem, że to Jej spra­wa i spra­wa fan­ta­stycz­nej wia­ry i hero­icz­nej modli­twy, któ­ra idzie przez wasze ser­ca i powie­rzo­ne­go wam ludu….Wszystkie nadzie­je, to Mat­ka Naj­święt­sza. I jeże­li jaki pro­gram – to Ona”.

Pry­mas Tysiąc­le­cia zosta­nie ogło­szo­ny bło­go­sła­wio­nym 7 czerw­ca 2020 na pla­cu Pił­sud­skie­go w War­sza­wie.

Joan­na Wie­licz­ka-Szar­ko­wa