Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z nauczania Ojca Świętego

W stronę Krzyża

Roz­wa­ża­nia Ojca Świę­te­go Bene­dyk­ta XVI
przed modli­twą Anioł Pań­ski 13 mar­ca br. w Waty­ka­nie


[pul­lqu­ote]Do Pola­ków
Ojciec Świę­ty powie­dział:

Sło­wa ser­decz­ne­go pozdro­wie­nia kie­ru­ję do Pola­ków.
Litur­gia dzi­siej­szej nie­dzie­li uświa­da­mia nam, że każ­dy czło­wiek jest nara­żo­ny na poku­sę. Jed­nak kusze­nie Jezu­sa na pusty­ni poka­zu­je, że nie zawsze musi ona pro­wa­dzić do upad­ku i grze­chu, ale może być począt­kiem zwy­cię­stwa i obja­wie­nia chwa­ły Bożej. Jest tak, gdy na wzór Jezu­sa sta­je­my wobec poku­sy w posta­wie posłu­szeń­stwa woli Ojca. Niech Wiel­ki Post będzie
dla wszyst­kich cza­sem zwy­cię­stwa!
[/pullquote]
Dro­dzy bra­cia i sio­stry!
Dzi­siaj mamy Pierw­szą Nie­dzie­lę Wiel­kie­go Postu – czter­dzie­sto­dnio­we­go okre­su litur­gicz­ne­go, któ­ry jest w Koście­le ducho­wą wędrów­ką, przy­go­to­wu­ją­cą do Wiel­kiej Nocy. Cho­dzi w isto­cie o naśla­do­wa­nie Jezu­sa, któ­ry kie­ru­je się zde­cy­do­wa­nie ku Krzy­żo­wi, będą­ce­mu uwień­cze­niem Jego misji zba­wie­nia. Jeśli zada­my sobie pyta­nie: dla­cze­go Wiel­ki Post? Dla­cze­go Krzyż?, to odpo­wiedź, w wymia­rze rady­kal­nym, jest taka: ponie­waż ist­nie­je zło, co wię­cej – grzech, któ­ry, według Pisma Świę­te­go, jest głę­bo­ką przy­czy­ną wszel­kie­go zła. Ale stwier­dze­nie to nie jest do koń­ca uświa­da­mia­ne i wie­lu nie przyj­mu­je same­go sło­wa grzech, zakła­da ono bowiem reli­gij­ną wizję świa­ta i czło­wie­ka. W rze­czy­wi­sto­ści jest praw­dą, że jeśli usu­wa się Boga z wid­no­krę­gu świa­ta, nie moż­na mówić o grze­chu. Gdy zasło­ni się słoń­ce, zni­ka­ją cie­nie, cień uka­zu­je się tyl­ko wte­dy, gdy jest słoń­ce; podob­nie prze­sło­nię­cie Boga pocią­ga za sobą nie­uchron­nie zasło­nię­cie grze­chu. Dla­te­go zna­cze­nie grze­chu – któ­ry jest czymś innym niż poczu­cie winy, jak chce tego psy­cho­lo­gia – uzy­sku­je się, odkry­wa­jąc na nowo poczu­cie Boga. Wyra­ża to Psalm Mise­re­re, przy­pi­sy­wa­ny kró­lo­wi Dawi­do­wi w związ­ku z jego podwój­nym grze­chem cudzo­łó­stwa i zabój­stwa: Prze­ciw­ko Tobie same­mu zgrze­szy­łem (Ps 50 [51], 6) – mówi Dawid, zwra­ca­jąc się do Boga.
+++ W obli­czu zła moral­ne­go Bóg zaj­mu­je posta­wę tego, któ­ry prze­ciw­sta­wia się grze­cho­wi i ratu­je grzesz­ni­ka. Bóg nie zno­si zła, gdyż jest Miło­ścią, Spra­wie­dli­wo­ścią i Wier­no­ścią; i wła­śnie dla­te­go nie chce śmier­ci grzesz­ni­ka, ale chce, aby się on nawró­cił i żył. Aby zba­wić ludz­kość, Bóg inter­we­niu­je: widzi­my to przez całą histo­rię ludu żydow­skie­go, począw­szy od wyzwo­le­nia z Egip­tu. Bóg jest zde­cy­do­wa­ny wyzwo­lić swo­je dzie­ci z nie­wo­li, aby popro­wa­dzić je do wol­no­ści. A naj­cięż­szą i naj­głęb­szą nie­wo­lą jest wła­śnie nie­wo­la grze­chu. Dla­te­go Bóg zesłał swe­go Syna na świat: aby uwol­nić ludzi od pano­wa­nia sza­ta­na – źró­dła i przy­czy­ny wszel­kie­go grze­chu. Zesłał Go w naszym śmier­tel­nym cie­le, aby stał się On ofia­rą odku­pie­nia, umie­ra­jąc za nas na krzy­żu. Temu pla­no­wi zba­wie­nia osta­tecz­ne­go i powszech­ne­go dia­beł prze­ciw­sta­wia się ze wszyst­kich sił, jak poka­zu­je to zwłasz­cza Ewan­ge­lia o kusze­niu Jezu­sa na pusty­ni, czy­ta­na co roku w Pierw­szą Nie­dzie­lę Wiel­kie­go Postu. Wej­ście bowiem w ten okres litur­gicz­ny ozna­cza za każ­dym razem opo­wie­dze­nie się za Chry­stu­sem prze­ciw grze­cho­wi, pod­ję­cie – zarów­no jako jed­nost­ki, jak i jako Kościół – ducho­wej wal­ki z duchem zła (Śro­da Popiel­co­wa, Kolek­ta).
+++ Módl­my się zatem o macie­rzyń­ską pomoc Naj­święt­szej Maryi Pan­ny na dopie­ro co roz­po­czę­tą dro­gę ducho­wą, aby była ona boga­ta w owo­ce nawró­ce­nia. O szcze­gól­ną pamięć w modli­twie pro­szę dla mnie i dla moich współ­pra­cow­ni­ków z Kurii Rzym­skiej, któ­rzy dzi­siaj wie­czo­rem roz­pocz­nie­my tygo­dnio­we reko­lek­cje.