Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

W komunii z Bogiem (28)

+++ Bł. Jan Paweł II w cza­sie pierw­szej piel­grzym­ki do Ojczy­zny modlił się w War­sza­wie: „Niech zstą­pi Duch Twój i odno­wi obli­cze zie­mi”. Dodał: „Tej zie­mi”. Do tego woła­nia Papie­ża-Pola­ka wie­le razy wra­ca­my. Sam Ojciec Świę­ty nawią­zy­wał do tej modli­twy w sto­li­cy i mówił, że Bóg wysłu­chał nas i doko­nał wie­lu zmian w Pol­sce i w Euro­pie.
+++ Duch Świę­ty uobec­nia zbaw­cze dzia­ła­nie Syna Boże­go w Koście­le i w ser­cu każ­de­go czło­wie­ka. Dar Ducha Świę­te­go jest owo­cem męki i śmier­ci Chry­stu­sa. Zmar­twych­wsta­ły Pan powie­dział Apo­sto­łom: „Weź­mij­cie Ducha Świę­te­go”. Dar Ducha Świę­te­go wią­że z darem poko­ju i z odpusz­cze­niem grze­chów: „Któ­rym odpu­ści­cie grze­chy, są im odpusz­czo­ne, a któ­rym zatrzy­ma­cie, są im zatrzy­ma­ne” (J 20,23).
Św. Paweł poucza nas, że Duch Świę­ty w nas się modli i poma­ga nam w wyzna­wa­niu wia­ry: „Nikt też nie może powie­dzieć bez pomo­cy Ducha Świę­te­go: Panem jest Jezus” (1 Kor 12,3).
+++ Duch Świę­ty uzdal­nia nas do tego, byśmy uwie­rzy­li i swą wia­rę wyzna­li: „Panem jest Jezus”, – jest to krót­kie wyzna­nie wia­ry pierw­szych chrze­ści­jan. Jezus jest Panem, to zna­czy Bogiem, Synem Bożym. Jest Panem, to zna­czy Zba­wi­cie­lem, Synem Bożym, któ­ry stał się czło­wie­kiem i umarł na krzy­żu dla nasze­go zba­wie­nia.
+++ Św. Paweł uczy, że Duch Świę­ty, Duch miło­ści, poma­ga nam jed­no­czyć się z Ojcem przez Chry­stu­sa i poma­ga nam two­rzyć jed­no cia­ło z bliź­ni­mi. „Wszy­scy­śmy bowiem w jed­nym Duchu zosta­li ochrzcze­ni, aby sta­no­wić jed­no Cia­ło… Wszy­scy­śmy też zosta­li napo­je­ni jed­nym Duchem” (1 Kor 12,13).
+++ „Będą dwo­je jed­nym cia­łem” (Rdz 2,24). Bóg stwo­rzył męż­czy­znę i kobie­tę, aby byli „jed­nym cia­łem” – fizycz­nie, psy­chicz­nie, ducho­wo. Natu­ral­na miłość jest udo­sko­na­lo­na przez sakra­ment mał­żeń­stwa – znak, źró­dło i obraz miło­ści wza­jem­nej Chry­stu­sa i Kościo­ła. Dla­cze­go tylu mał­żon­ków zasta­na­wia się, jak odno­wić wza­jem­ną miłość, jak oży­wić to, co osła­bło lub umar­ło? Wie­lu mał­żon­ków nie wie­rzy w to, że ich miłość może być ura­to­wa­na. Nie­któ­rzy tego już nie chcą.
+++ „Nie odbu­du­je się zachwia­nej wię­zi rodzin­nej, nie ule­czy się ran powsta­łych z ludz­kich sła­bo­ści i grze­chu bez powro­tu do Chry­stu­sa, do sakra­men­tu” (bł. Jan Paweł II, Kiel­ce, 3 czerw­ca 1991 r.).
+++ Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia: Poroz­ma­wiaj­my, dla­cze­go mał­żon­ko­wie czę­sto twier­dzą, że modli­twa i sakra­men­ty nie są im potrzeb­ne, bo oni „moc­no się kocha­ją”, a nie­kie­dy ci sami mówią, że nikt już nie ura­tu­je tego, co wyga­sło?

bp Jan Szko­doń