Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Regulamentum vitae (Regulamin życia)

Bło­go­sła­wio­ny O. Mak­sy­mi­lian Maria Kol­be

1) – Muszę być świę­tym jak naj­więk­szym.
2) – Jak naj­więk­sza chwa­ła Boża przez zba­wie­nie i jak naj­do­sko­nal­sze uświę­ce­nie swo­je i wszyst­kich, co są i będą, przez Nie­po­ka­la­ną – M. I. 3.
3) – Pec­ca­tum mor­ta­le vel venia­le deli­be­ra­tum a prio­ri exc­lu­de – Jak naj­więk­sza chwa­ła Boża, zba­wie­nie i uświę­ce­nie moje i innych jest (zawie­ra się, mie­ści się) w Woli Bożej. Spo­kój o prze­szłość. – Gorą­co­ścią wyna­gródź czas stra­co­ny.
4) – Nie opusz­czę: a) żad­ne­go zła bez wyna­gro­dze­nia go (znisz­cze­nia go) i b) żad­ne­go dobra, któ­re bym mógł zro­bić, powięk­szyć lub w jaki­kol­wiek spo­sób się do nie­go przy­czy­nić.
5) – Regu­la tua obo­edien­tia (Posłu­szeń­stwo two­ją regu­łą) – Wola Boża przez Nie­po­ka­la­ną. Narzę­dzie.
6) – Czyń, co czy­nisz; na wszyst­ko inne, dobre czy złe nie zwra­caj uwa­gi.
7) – Sem­per quie­ta, amo­ro­sa actio (Zawsze spo­koj­ne, nace­cho­wa­ne miło­ścią dzia­ła­nie).
8) – Serva ordi­nem, et ordo serva­bit te (Zacho­waj porzą­dek, a porzą­dek cie­bie zacho­wa).
9) – Pra­epa­ra­tio, actio, conc­lu­sio (Przy­go­to­wa­nie, dzia­ła­nie, sku­tek).
10) – Pamię­taj zawsze, że jesteś rze­czą i wła­sno­ścią bez­względ­ną, bez­wa­run­ko­wą, bez­gra­nicz­ną, nie­odwo­łal­ną Nie­po­ka­la­nej: czym­kol­wiek jesteś, cokol­wiek masz lub możesz, wszyst­kie actio­nes (myśli, sło­wa, uczyn­ki) i pas­sio­nes (przy­jem­ne, przy­kre, obo­jęt­ne) są Jej cał­ko­wi­tą wła­sno­ścią. Niech więc z tym wszyst­kim czy­ni, cokol­wiek się Jej (a nie tobie) podo­ba. Tak samo Jej są wszyst­kie twe inten­cje: niech więc zmie­nia, doda­je, odej­mu­je, jak się Jej podo­ba (gdyż Ona spra­wie­dli­wo­ści nie umie naru­szyć).
Jesteś narzę­dziem w Jej ręku, więc czyń to tyl­ko, co Ona chce: wszyst­ko z Jej ręki przyj­mij. Do Niej jak dziec­ko do mat­ki we wszyst­kim się ucie­kaj; Jej wszyst­ko powierz.
Sta­raj się o Nią, o Jej cześć, o Jej spra­wy, a tro­skę o sie­bie i two­ich Jej pozo­staw.
Nic sobie, ale wszyst­ko uznaj jako otrzy­ma­ne od Niej.
Cały owoc twych prac zale­ży od jed­no­ści z Nią, tak, jak i Ona jest narzę­dziem miło­sier­dzia Boże­go.
Życie (każ­da jego chwi­la), śmierć (gdzie, kie­dy i jak) i wiecz­ność moja, wszyst­ko to jest Two­im, o Nie­po­ka­la­na. Czyń z tym wszyst­kim, cokol­wiek Ci się podo­ba.
11) – Omnia possum in Eo, qui me per Imma­cu­la­tam con­for­tat (Wszyst­ko mogę w Tym, któ­ry mnie przez Nie­po­ka­la­ną umac­nia) (por. Flp 4,13).
12) – Życie wewnętrz­ne: Totus pri­mo sibi et sic totus omni­bus (idem in exer[citiis] spir[itualibus] a[nno] 1920 m[ense] Sep­tem­bri) (Naj­pierw cały dla sie­bie, a tak cały dla wszyst­kich – (to samo w cza­sie ćwi­czeń duchow­nych 1920 roku w mie­sią­cu wrze­śniu).

św. Mak­sy­mi­lian M. Kol­be