Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

W komunii z Bogiem (34)

W Ewan­ge­lii o roz­mno­że­niu chle­ba (Mt 14,13–21) znaj­du­ją się sło­wa Pana Jezu­sa: „wy daj­cie im jeść” (w. 16). Pan Jezus w modli­twie „Ojcze nasz” pouczył nas, byśmy codzien­nie powta­rza­li: „Chle­ba nasze­go powsze­dnie­go daj nam dzi­siaj”. W każ­dej rodzi­nie wie­le uwa­gi poświę­ca się spra­wom mate­rial­nym. W nie­któ­rych rodzi­nach temat pie­nię­dzy, wydat­ków, zaku­pów jest naj­waż­niej­szy. Ma to miej­sce zazwy­czaj w rodzi­nach bory­ka­ją­cych się z trud­no­ścia­mi finan­so­wy­mi, ale tak­że w rodzi­nach zamoż­nych, w któ­rych nie bra­ku­je pie­nię­dzy, nawet na luk­su­so­we towa­ry i dro­gie wyjaz­dy, ale zbyt mało cza­su i uwa­gi poświę­ca się spra­wom wia­ry i wza­jem­nym kon­tak­tom. Potrzeb­na jest cią­gła reflek­sja, szcze­gól­nie rodzi­ców, by przy­po­mi­nać sobie i dzie­ciom, że war­to­ści docze­sne, któ­rych sym­bo­lem jest chleb, są darem Bożym. Dzie­ci wycho­wu­ją się do wdzięcz­no­ści wobec Boga na róż­ny spo­sób: przez roz­mo­wę, nie­dziel­ną Eucha­ry­stię, przez modli­twę (lub znak krzy­ża) przed posił­kiem i po posił­ku. „Wy daj­cie im jeść”. Pan Jezus roz­mna­ża­ją­cy chleb przy­po­mniał, że chleb jest darem Boga, owo­cem ludz­kiej pra­cy i chle­bem trze­ba się dzie­lić z bliź­ni­mi. Dobra docze­sne, te, któ­re są naszą wła­sno­ścią, na któ­re uczci­wie zapra­co­wa­li­śmy, nie nale­żą tyl­ko do nas. Wszyst­ko nale­ży przede wszyst­kim do Boga, a w jakiś spo­sób i do naszych bliź­nich, szcze­gól­nie – bied­nych i potrze­bu­ją­cych. „Nie samym chle­bem żyje czło­wiek, lecz każ­dym sło­wem, któ­re pocho­dzi z ust Bożych” (Mt 4,4). Zarów­no jed­nost­ki, jak i gru­py spo­łecz­ne, szcze­gól­nie rodzi­na, wte­dy będą zdo­by­wać, uży­wać i dzie­lić się zgod­nie z Ewan­ge­lią. „Któż nas może odłą­czyć od miło­ści Chry­stu­so­wej?” – pyta św. Paweł (Rz 8,35). „We wszyst­kim tym odno­si­my peł­ne zwy­cię­stwo dzię­ki Temu, któ­ry nas umi­ło­wał” (Rz 8,37). Życie – tak­że rodzin­ne – jest zwy­cię­stwem, gdy pamię­ta­my, że „nie samym chle­bem żyje czło­wiek”. „Tyl­ko miłu­jąc moż­na wyma­gać. Moż­na wyma­gać, wyma­ga­jąc od sie­bie” (bł. Jan Paweł II, Kiel­ce, 3 czerw­ca 1989 r.). Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia: Daw­niej cało­wa­no krom­kę chle­ba, gdy upa­dła i czy­nio­no znak krzy­ża na bochen­ku, zanim roz­po­czę­to jedze­nie. Roz­wa­żę, czy w mojej rodzi­nie nie powró­cić do tego zwy­cza­ju?

bp Jan Szko­doń