Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

II Światowy Kongres Bożego Miłosierdzia

U źródła Bożego Miłosierdzia

Od 1 do 5 paź­dzier­ni­ka br. w Sank­tu­arium Boże­go Miło­sier­dzia w Kra­ko­wie-Łagiew­ni­kach odby­wał się II Świa­to­wy Kon­gres Boże­go Miło­sier­dzia (WACOM 2011) pod hasłem „Miło­sier­dzie źró­dłem nadziei”. Świa­to­wa sto­li­ca kul­tu Boga boga­te­go w miło­sier­dzie sta­ła się w tych dniach wiel­kim forum apo­sto­la­tu ludzi wszyst­kich ras, kul­tur i języ­ków, zjed­no­czo­nych w misji gło­sze­nia orę­dzia Miło­sier­dzia.
[nggal­le­ry id=6]
I Kon­gres miał miej­sce w Rzy­mie w kwiet­niu 2008 r. w Bazy­li­ce św. Jana na Late­ra­nie. Na jego zakoń­cze­nie Metro­po­li­ta Kra­kow­ski ks. kard. Sta­ni­sław Dzi­wisz zapro­sił uczest­ni­ków Kon­gre­su i wszyst­kich czci­cie­li Boże­go Miło­sier­dzia do Łagiew­nik, gdzie żyła i dzia­ła­ła jego Apo­stoł­ka, św. Sio­stra Fau­sty­na Kowal­ska, oraz gdzie zawie­rzał swój pon­ty­fi­kat, a 17 sierp­nia 2002 r. – cały świat, Ojciec Świę­ty Jan Paweł II.
Idea tego typu spo­tkań zro­dzi­ła się w łagiew­nic­kim Sank­tu­arium, w cza­sie trwa­nia mię­dzy­na­ro­do­wych reko­lek­cji dla kapła­nów w 2003 r. Ich ini­cja­tor i współ­or­ga­ni­za­tor, ks. kard. Chri­stoph Schön­born, „zapa­lo­ny iskrą Miło­sier­dzia”, posta­no­wił tą dro­gą „oży­wić, spo­tę­go­wać kult i poboż­ność ludzi z całe­go świa­ta wyra­ża­nej w kon­kret­nym czy­nie” poprzez sze­rze­nie modli­twy w Godzi­nie Miło­sier­dzia i Koron­ki do Boże­go Miło­sier­dzia, „zna­nej pra­wie wszę­dzie i kocha­nej”. Wśród uczest­ni­ków i dele­ga­cji z wie­lu kra­jów całe­go świa­ta byli kar­dy­na­ło­wie, arcy­bi­sku­pi, bisku­pi, kapła­ni i oso­by kon­se­kro­wa­ne, a tak­że wiel­ka rze­sza świec­kich apo­sto­łów Boże­go Miło­sier­dzia. Tema­ty­ka każ­de­go dnia Kon­gre­su doty­czy­ła inne­go zagad­nie­nia: zwią­za­ne­go z oso­bą św. Sio­stry Fau­sty­ny, bł. Jana Paw­ła II jako apo­sto­łów Miło­sier­dzia Boże­go, z prze­sła­niem Miło­sier­dzia Boże­go dla świa­ta i misją gło­sze­nia świa­tu Orę­dzia Miło­sier­dzia. Odpo­wied­nio dobra­ne tema­ty kon­fe­ren­cji, wie­czor­ne świa­dec­twa ludzi, któ­rzy doświad­czy­li miło­sier­dzia, wygła­sza­ne w łagiew­nic­kiej świą­ty­ni i w 10 para­fiach kra­kow­skich, modli­twy i wykła­dy w gru­pach języ­ko­wych w kościo­łach kra­kow­skich poło­żo­nych wokół Ryn­ku Głów­ne­go, wresz­cie wyda­rze­nia kul­tu­ral­ne – jak kon­cert inau­gu­ra­cyj­ny zwią­za­ny z wyko­na­niem ora­to­rium Chry­stus F. Lisz­ta, miste­rium Cre­do czy emi­sja fil­mu Fau­sty­na – mia­ły słu­żyć pogłę­bie­niu for­ma­cji w duchu Boże­go Miło­sier­dzia i zro­zu­mie­niu czło­wie­ka, któ­ry nie tyl­ko sam potrze­bu­je miło­sier­dzia, ale pra­gnie dzie­lić się nim z inny­mi. Kul­mi­na­cyj­nym punk­tem każ­de­go dnia były uro­czy­ście cele­bro­wa­ne litur­gie Eucha­ry­stycz­ne po łaci­nie, z czy­ta­nia­mi i modli­twą powszech­ną w języ­kach naro­do­wych, z pięk­nie przy­go­to­wa­ną opra­wą muzycz­ną, a tak­że codzien­ne, poran­ne jutrz­nie.
W pro­gra­mie spo­tkań prze­wi­dzia­no tak­że piel­grzym­kę do obo­zu kon­cen­tra­cyj­ne­go w Oświę­ci­miu, połą­czo­ną z modli­twą o pokój i miło­sier­dzie dla świa­ta oraz wyjazd do Wado­wic, gdzie uczest­ni­ków Kon­gre­su połą­czy­ła eku­me­nicz­na modli­twa za wsta­wien­nic­twem bł. Jana Paw­ła II o Bożą opie­kę. Na zakoń­cze­nie Kon­gre­su, w duchu rado­ści i dzięk­czy­nie­nia Bogu za Jego miło­sier­ną miłość, po odmó­wie­niu Aktu Zawie­rze­nia świa­ta Boże­mu Miło­sier­dziu, doko­na­no roze­sła­nia jego apo­sto­łów wraz z sym­bo­licz­nym aktem prze­ka­za­nia „ognia miło­sier­dzia” przed­sta­wi­cie­lom z pię­ciu kon­ty­nen­tów. Uczest­ni­cy Kon­gre­su owa­cyj­nie przy­ję­li wia­do­mość o proś­bie skie­ro­wa­nej do Ojca Świę­te­go Bene­dyk­ta XVI, aby uznać św. Sio­strę Fau­sty­nę Dok­to­rem Kościo­ła.
W Sło­wie zamy­ka­ją­cym Kon­gres, jego gospo­darz ks. kard. Sta­ni­sław Dzi­wisz pro­sił, aby umac­niać ufność w Panu Bogu, a doświad­cza­jąc Jego miło­sier­dzia czy­nić je źró­dłem nadziei dla świa­ta całe­go.

Boże­nia Weber
fot. A. Woj­nar