Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

W komunii z Bogiem (49)

Komu­nia, czy­li wspól­no­ta, jed­ność z Bogiem jest łaską. Bóg nas stwo­rzył na swój obraz i przez Syna Swe­go pojed­nał nas ze sobą. Od Chrztu świę­te­go jeste­śmy miesz­ka­niem Boga Trój­je­dy­ne­go. Przez uczest­nic­two we Mszy świę­tej i Komu­nię św. umac­nia­my naszą jed­ność z Bogiem: „trwa we Mnie, a Ja w nim” (J 6,56).
Jed­ność z Bogiem umac­nia­my otwie­ra­jąc się na Jego sło­wo, przez codzien­ną, czę­stą modli­twę, otwie­ra­jąc się na Miło­sier­dzie Boże w spo­wie­dzi, pod­da­jąc się woli Chry­stu­sa, któ­ry jest naszym Kró­lem, jest Kró­lem Wszech­świa­ta.
Komu­nia z Bogiem owo­cu­je jed­no­ścią z ludź­mi, szcze­gól­nie w mał­żeń­stwie i rodzi­nie. Pamię­taj­my o odwrot­nym kie­run­ku: budo­wa­nie jed­no­ści z ludź­mi, pogłę­bia­nie wspól­no­ty rodzin­nej, poma­ga­nie sobie, prze­ba­cza­nie – otwie­ra nas na Boże sło­wo i Jego miło­sier­dzie.
Zapo­wiedź Sądu Osta­tecz­ne­go odno­si się do każ­de­go czło­wie­ka, ale naj­bar­dziej trze­ba sło­wa „Mnie­ście uczy­ni­li” (Mt 25,40) wpro­wa­dzać w codzien­ność życia rodzin­ne­go. „Głod­nym” chle­ba, miło­ści, poświę­co­ne­go cza­su jest mąż, żona, rodzi­ce i teścio­wie, dora­sta­ją­ce dzie­ci, syno­wie i syno­we, cór­ki i zię­cio­wie.
Wszyst­kie okre­śle­nia: spra­gnio­ny, przy­bysz, nagi, cho­ry, w wię­zie­niu – odno­szą się do naszych bli­skich w rodzi­nie. Łatwiej jest do sie­bie odno­sić sło­wa: „to ja jestem głod­ny, cho­ry, to ja czu­ję się w domu jak przy­bysz”. Narze­ka­my, mamy poczu­cie opusz­cze­nia i nie­zro­zu­mie­nia. Czę­sto mało w nas poko­ry i otwar­cia na ciche sło­wa skar­gi, wypo­wia­da­ne lub nie­wy­po­wia­da­ne w rodzi­nie.
W cier­pie­niach i potrze­bach bliź­nich odkry­waj­my Chry­stu­sa. Jeśli będzie­my pogłę­biać komu­nię z naszym Zba­wi­cie­lem, nasze ser­ca będą otwar­te na dru­gie­go czło­wie­ka: „Mnie­ście uczy­ni­li”. Do kon­kret­nych sytu­acji, do kon­kret­ne­go nasze­go powo­ła­nia odno­śmy obiet­ni­cę Pana Jezu­sa: „Pójdź­cie… weź­cie w posia­da­nie kró­le­stwo” (Mt 25,34), ale tak­że ostrze­że­nie: „I pój­dą ci na mękę wiecz­ną” (Mt 25,46).
„Deka­log… Od tych dzie­się­ciu pro­stych słów zale­ży przy­szłość czło­wie­ka i spo­łe­czeństw. Przy­szłość naro­du, pań­stwa, Euro­py, świa­ta” (bł. Jan Paweł II, Kosza­lin, 1 czerw­ca 1991 r.)
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia: Czy Pan Jezus jest Kró­lem i Panem mych myśli, mego ser­ca, moich decy­zji? Czy jest Kró­lem naszej rodzi­ny?

bp Jan Szko­doń