Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Kościół naszym domem (2)

Budo­wa­nie ducho­we­go domu stresz­cza się w Iza­ja­szo­wym „Przy­go­tuj­cie dro­gę Panu, pro­stuj­cie ścież­ki dla Nie­go” (por. Iz 40,3–5). Grzech, pycha, ego­izm wciąż wykrzy­wia­ją dro­gi Boże w umy­śle, w ser­cu i postę­po­wa­niu czło­wie­ka.
Świa­do­mie roz­gła­sza­ne są – szcze­gól­nie w środ­kach prze­ka­zu – nie­zgod­ne z Obja­wie­niem, a nawet natu­rą, nor­my, zasa­dy postę­po­wa­nia doty­czą­ce mał­żeń­stwa, rodzi­ny, war­to­ści życia. Potrzeb­ne jest pro­sto­wa­nie znisz­czo­nych dróg myśle­nia, odczu­wa­nia, decy­do­wa­nia. O tym znisz­cze­niu świad­czy to, że nie­któ­rzy dopusz­cza­ją moż­li­wość praw­ne­go uzna­nia związ­ków homo­sek­su­al­nych, któ­re chce się nazy­wać mał­żeń­stwem. Dopusz­cza się „wyjąt­ki” w uzna­wa­niu zasa­dy świę­to­ści życia od poczę­cia do natu­ral­nej śmier­ci. Są tacy, któ­rzy prze­pro­wa­dza­ją bada­nia dzie­ci przed naro­dze­niem, z góry zakła­da­jąc, że jeśli dziec­ko nie jest zdro­we i spraw­ne, zosta­nie zabi­te.
Tym, któ­ry budu­je dom miło­ści w mał­żeń­stwie i rodzi­nie, jest Bóg: „Oto Pan, Bóg, przy­cho­dzi z mocą” (Iz 40,10). On jest paste­rzem, któ­ry „jagnię­ta nosi na swej pier­si” (w. 11).
Św. Jan Chrzci­ciel z mocą gło­sił sło­wo Boże. Izra­eli­ci „przyj­mo­wa­li od nie­go chrzest w rze­ce Jor­da­nie, wyzna­jąc przy tym swe grze­chy” (Mk 1,5). Wie­le razy nawią­zy­wał do pro­ro­ka Iza­ja­sza. „Pod­nieś moc­no twój głos. Pod­nieś głos, nie bój się…” (Iz 40,10). Obroń­cy trwa­ło­ści mał­żeń­stwa, nie­na­ru­szal­no­ści życia, czy­sto­ści przed­mał­żeń­skiej, odpo­wie­dzial­ne­go rodzi­ciel­stwa są nie­rzad­ko poni­ża­ni, spy­cha­ni na mar­gi­nes, nazy­wa­ni fun­da­men­ta­li­sta­mi.
Bóg obie­cu­je nagro­dę: „Oto Jego nagro­da z Nim idzie” (Iz 40,10). Nagro­dą za kro­cze­nie Bożą dro­gą jest dom pełen zgo­dy i miło­ści. Peł­na nagro­da będzie w nie­bie.
Św. Jan Chrzci­ciel gło­sił: „Idzie za mną moc­niej­szy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby się schy­lić i roz­wią­zać rze­myk u Jego san­da­łów” (Mk 1,7). Nie moż­na zbu­do­wać ducho­we­go domu bez poko­ry, któ­ra prze­ba­cza i łączy.
„Wol­ność, do któ­rej Chry­stus nas wyzwa­la, wol­ność przez praw­dę. Praw­da was wyzwa­la” (bł. Jan Paweł II, Olsz­tyn, 6 czerw­ca 1991 r.).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia: Czy jeste­śmy wol­ni w przyj­mo­wa­niu krę­tych dróg, jakie nam pro­po­nu­je świat?

bp Jan Szko­doń