Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowo kapłana

Kościół naszym domem (4)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

„Powróć, Boże, wej­rzyj z nie­ba, spójrz i nawiedź tę wino­rośl. I chroń to, co zasa­dzi­ła Two­ja pra­wi­ca” (Ps 80) – ten frag­ment Psal­mu jest wie­lo­krot­nie powta­rza­ny w cza­sie Mszy świę­tej jako Psalm respon­so­ryj­ny. Te sło­wa Psal­mu są zawsze aktu­al­ne, ale nabie­ra­ją wiel­kie­go zna­cze­nia w cza­sie rocz­nic, jubi­le­uszy, świąt rodzin­nych. Ten Psalm trze­ba odczy­ty­wać i roz­wa­żać prze­ży­wa­jąc Świę­ta Boże­go Naro­dze­nia, dzie­le­nie się opłat­kiem, idąc na Paster­kę i śpie­wa­jąc kolę­dy w rodzi­nie.
Rodzi­nę może­my porów­nać do win­ne­go krze­wu, któ­ry rośnie, kwit­nie, wyda­je owo­ce, ale cza­sem więd­nie, usy­cha, prze­sta­je przy­no­sić owo­ce. Ratu­nek jest w Bogu: „nawiedź tę wino­rośl… chroń to, co zasa­dzi­ła Two­ja pra­wi­ca”. Bóg „zasa­dził” tę wino­rośl w dniu ślu­bu, rów­nież wte­dy, gdy poczy­na­ło się i rodzi­ło pierw­sze i kolej­ne dziec­ko. Modli­twa jest otwar­ciem się na łaskę Sakra­men­tu Mał­żeń­stwa.
Ale tro­ska o wino­rośl, któ­rą jest mał­żeń­stwo i rodzi­na, każ­dy z człon­ków rodzi­ny, nale­ży do wszyst­kich two­rzą­cych wspól­no­tę. Nikt nie może nie sły­szeć Boże­go wezwa­nia: „chroń to, co Ja zasa­dzi­łem”, „chroń to, co ty two­rzysz”, co zasa­dzisz, nawad­niasz, pie­lę­gnu­jesz. Ale też – zanie­dbu­jesz, pozwa­lasz, że krze­wy są nisz­czo­ne, więd­ną, a nawet usy­cha­ją. Więd­nie zgo­da, usy­cha miłość mał­żeń­ska, bra­ku­je ofiar­no­ści, prze­ba­cze­nia i trzeź­wo­ści.
Autor Listu do Hebraj­czy­ków wska­zu­je na Chry­stu­sa: „Oto idę… abym speł­niał wolę Two­ją, Boże” (Hbr 10,7). Jest to dro­go­wskaz dla każ­de­go z nas. Chro­ni­my wino­rośl rodzin­ną, gdy szu­ka­my i speł­nia­my Bożą wolę.
Przy­kła­dem jest dla nas Mary­ja. Ona zro­dzi­ła nam Zba­wi­cie­la. O Niej powie­dzia­ła św. Elż­bie­ta w cza­sie Nawie­dze­nia: „Bło­go­sła­wio­na jesteś, któ­raś uwie­rzy­ła, że speł­nią się sło­wa powie­dzia­ne Ci od Pana” (Łk 1,45).
Przy świą­tecz­nym sto­le, szcze­gól­nie przy wie­cze­rzy wigi­lij­nej, mamy szan­sę, by odno­wić win­ni­cę, krzew win­ny, jakim jest rodzi­na. Bóg daje nam szan­sę, obda­rza nas goto­wo­ścią do pojed­na­nia, budzi w nas pra­gnie­nie, by budo­wać na tym, co jest dobre, co budzi nadzie­ję.
„Mał­żon­ko­wie… musi­cie dawać świa­dec­two wszyst­kim, że jest moż­li­wa pięk­na i szla­chet­na, wier­na miłość” (bł. Jan Paweł II, 21 lute­go 1979 r.).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia:
Przy­go­to­wu­jąc się do Świąt, roz­waż­my frag­ment Psal­mu (80,15–16). n