Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z nauczania Ojca Świętego

Trwać w jedności z Bogiem

Frag­ment kate­che­zy Ojca Świę­te­go Bene­dyk­ta XVI, Waty­kan, 7 grud­nia br. (audien­cja ogól­na) 

Dro­dzy bra­cia i sio­stry,
Ewan­ge­li­ści Mate­usz (por. Mt 11,25–30) i Łukasz (Łk 10,21–22) prze­ka­za­li nam „klej­not” modli­twy Jezu­sa, któ­ra czę­sto bywa nazy­wa­na „hym­nem rado­ści” lub „hym­nem rado­ści mesjań­skiej”. (…). W hym­nie rado­ści, tak jak w całej swo­jej modli­twie, Jezus poka­zu­je nam, że praw­dzi­we pozna­nie Boga zakła­da komu­nię z Nim. Jedy­nie pozo­sta­jąc w komu­nii z dru­gą oso­bą, roz­po­czy­nam pozna­nie; doty­czy to tak­że Boga – jedy­nie wte­dy, gdy mam praw­dzi­wy kon­takt, jeśli pozo­sta­ję w komu­nii, mogę rów­nież Go poznać. (…)
[pul­lqu­ote]
Do Pola­ków Ojciec Świę­ty powie­dział:
Witam ser­decz­nie piel­grzy­mów pol­skich. Litur­gia Adwen­tu zachę­ca nas do czuj­no­ści i modli­twy. Jak mamy się modlić uczy nas Chry­stus. Wie, że bez pomo­cy Boże­go Ducha nie umie­my się modlić tak, jak trze­ba. Dla­te­go, gdy Go przyj­mu­je­my, prze­ni­ka nasze ser­ca, a „zna­jąc zamiar Ducha, wie, że przy­czy­nia się za nami zgod­nie z wolą Bożą”. Razem z Chry­stu­sem módl­my się do Ojca zawsze z żywą wia­rą i synow­ską śmia­ło­ścią. Niech będzie pochwa­lo­ny Jezus Chry­stus.
[/pullquote]Razem z Chry­stu­sem i w Chry­stu­sie rów­nież my modli­my się o wej­ście w zgo­dę z wolą Ojca, sta­jąc się w ten spo­sób Jego dzieć­mi. Ponad­to, w tym hym­nie rado­ści Jezus wyra­ża pra­gnie­nie, aby ogar­nąć swo­im synow­skim pozna­niem Boga tych wszyst­kich, któ­rych Ojciec pra­gnie uczy­nić jej uczest­ni­ka­mi i tych, któ­rzy przyj­mu­ją ten dar i są „malucz­ki­mi”. (…)
Ist­nie­ją jesz­cze dwa ele­men­ty, któ­re chciał­bym pod­kre­ślić. Ewan­ge­li­sta Łukasz wpro­wa­dza w modli­twę sło­wa­mi: „Jezus roz­ra­do­wał się w Duchu Świę­tym”. Jezus radu­je się głę­bo­ko w Swo­im wnę­trzu, w tym, co jest w Nim naj­głęb­sze: wyjąt­ko­wa komu­nia pozna­nia i miło­ści z Ojcem, peł­nia Ducha Świę­te­go. Wpro­wa­dza­jąc nas w swo­je syno­stwo, Jezus zapra­sza tak­że nas do otwar­cia się na świa­tło Ducha Świę­te­go, bo – jak stwier­dza Apo­stoł Paweł – „gdy bowiem nie umie­my się modlić tak, jak trze­ba, sam Duch przy­czy­nia się za nami w bła­ga­niach, któ­rych nie moż­na wyra­zić sło­wa­mi (…), zgod­nie z wolą Bożą” (Rz 8,26–27) i obja­wia nam miłość Ojca. W Ewan­ge­lii Mate­usza po hym­nie rado­ści znaj­du­je­my jed­no z naj­żar­liw­szych wezwań Jezu­sa: „Przyjdź­cie do mnie wszy­scy, któ­rzy utru­dze­ni i obcią­że­ni jeste­ście, a Ja was pokrze­pię”. Jezus pro­si, aby przyjść do Nie­go, któ­ry jest praw­dzi­wą mądro­ścią, do Nie­go, któ­ry jest „cichy i pokor­ne­go ser­ca”, i pro­po­nu­je „swo­je jarz­mo”, dro­gę mądro­ści Ewan­ge­lii, któ­ra nie jest jakąś dok­try­ną, któ­rej moż­na się nauczyć lub pro­po­zy­cją etycz­ną, ale jest Oso­bą do naśla­do­wa­nia: On sam, Jedy­ny Syn Pier­wo­rod­ny, w dosko­na­łej komu­nii z Ojcem. (..)