Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowo kapłana

Kościół naszym domem (5)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

Kościół, Mistyczne Ciało Chrystusa, Lud Boży, wspólnota ochrzczonych, jest naszym domem. Naszym domem jest i winna być każda cząstka Kościoła: diecezja, parafia, rodzina, nasze serca i nasze życie.
Niekiedy mówimy o kościele materialnym, o świątyni: to jest dom Boży, ale jest to także dom ludzi, dom mojej rodziny, mój dom. W każdą niedzielę przeżywamy tę prawdę, że ochrzczeni, gromadzący się na Eucharystii, są duchową rodziną, moim domem, w którym czuję się bezpiecznie.
Wiele jest takich dni w roku, kiedy przeżycie duchowego domu we wspólnocie Kościoła jest szczególnie intensywne. Do takich dni należy Boże Narodzenie. W przeżyciu radości i pokoju pomaga nam atmosfera tych świąt: dzielenie się opłatkiem, wieczerza wigilijna, choinka, śpiewanie kolęd, otwartość na potrzeby drugiego człowieka, gotowość do przebaczenia i pojednania.
[pullquote]
Propozycja postanowienia:
Czy i jak wykorzystujemy łaskę Świąt Bożego Narodzenia, łaskę zwyczajów, przeżycie Wigilii, aby umocnić lub odbudować duchowy dom rodziny?
[/pullquote]
Nie można jednak zatrzymać się tylko na tym, co zewnętrzne, co wzrusza, budzi wspomnienia. Dom duchowy buduje Chrystus, Słowo, które stało się ciałem i zamieszkało między nami. „Zwiastuję wam radość wielką… dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz” (Łk 2,10–11).
Apostoł Narodów pisze, że Bóg „z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym. Wylał Go na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy, usprawiedliwieni Jego łaską, stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego” (Tt 3,5–7).
W rodzinie, tak jak w gronie pasterzy, potrzebna jest wzajemna zachęta: „Pójdźmy do Betlejem i zobaczmy, co się tam zdarzyło” (Łk 2,15).
Bardzo ważny jest też przykład Maryi: „Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu” (Łk 2,19). Św. Jan po wielu latach pisał, że wszystkim, którzy przyjęli Słowo, które ciałem się stało, „dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi… którzy… z Boga się narodzili” (J 1,12–13).
Bł. Jan Paweł II uczył nas, że Chrystus „jest Dobrym Pasterzem, Pasterzem ludzkiej miłości, którą chce uczynić piękną i trwałą, wierną, nierozerwalną… Sakrament jest źródłem moralnej mocy dla człowieka” (Łomża, 4 czerwca 1991 r.).