Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowo kapłana

Kościół naszym domem (6)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

W nie­dzie­lę Świę­tej Rodzi­ny (rok „B”) czy­ta­my: „Dzie­cię zaś rosło i nabie­ra­ło mocy, napeł­nia­jąc się mądro­ścią, a łaska Boża spo­czy­wa­ła na Nim” (Łk 2,40).
W okta­wie Boże­go Naro­dze­nia obcho­dzi­my świę­to Rodzi­ny z Naza­re­tu. Czci­my nade wszyst­ko Syna Boże­go, któ­ry chciał uro­dzić się i wzra­stać w rodzi­nie. Do Pana Jezu­sa Ewan­ge­li­sta odno­si sło­wa: „Dzie­cię… rosło i nabie­ra­ło mocy, napeł­nia­jąc się mądro­ścią”.
Roz­wa­ża­my rolę Maryi i św. Józe­fa w opie­ce nad Jezu­sem i two­rze­niu wspól­no­ty rodzin­nej. Chy­ba każ­da żona i mat­ka zasta­na­wia się, w jaki spo­sób Mary­ja może być dla niej wzo­rem. Wie­le kobiet codzien­nie modli się do Mat­ki Bożej w inten­cji swo­ich dzie­ci i w inten­cji swe­go powo­ła­nia.
Trze­ba odno­wić cześć dla św. Józe­fa. Szcze­gól­nie mężo­wie i ojco­wie win­ni szu­kać wzo­ru i opar­cia w Opie­ku­nie Pana Jezu­sa i Oblu­bień­cu Naj­święt­szej Dzie­wi­cy. Obec­nie obser­wu­je­my męż­czyzn, któ­rzy tra­cą świa­do­mość, że bycie mężem i ojcem to wiel­ka god­ność i pięk­ne powo­ła­nie. Św. Józef, któ­ry nie był fizycz­nym ojcem Pana Jezu­sa, może pomóc męż­czyź­nie reali­zo­wać zada­nia, jakie mu zle­cił Bóg.
[pul­lqu­ote]
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Może w naszej rodzi­nie uda się prze­czy­tać wspól­nie sło­wo Boże z dnia świę­ta Świę­tej Rodzi­ny.
[/pullquote]
War­to wra­cać do dwóch lek­cji mszal­nych ze świę­ta Rodzi­ny z Naza­re­tu. „Kto sza­nu­je mat­kę, jak­by skar­by gro­ma­dził” (Syr 3,4), „Synu, wspo­ma­gaj swe­go ojca w sta­ro­ści, nie zasmu­caj go w jego życiu. A jeśli­by nawet rozum stra­cił, miej wyro­zu­mia­łość” (Syr 3,12).
Rze­czą poży­tecz­ną było­by czy­ta­nie i roz­wa­ża­nie frag­men­tu Listu św. Paw­ła Apo­sto­ła do Kolo­san (3,12–21). Apo­stoł wymie­nia przy­mio­ty, o któ­re trze­ba się sta­rać: „ser­decz­ne miło­sier­dzie, dobroć, poko­rę, cichość, cier­pli­wość, zno­sząc jed­ni dru­gich i wyba­cza­jąc sobie nawza­jem… jak Pan wyba­czył wam, tak i wy… I bądź­cie wdzięcz­ni” (3,12–15). I jesz­cze inny frag­ment do roz­wa­ża­nia i wpro­wa­dze­nia w życie: „Dzie­ci, bądź­cie posłusz­ne rodzi­com… Ojco­wie, nie roz­draż­niaj­cie waszych dzie­ci” (w. 20–21).
„Żeby dzie­ci mogły czcić swo­ich rodzi­ców, muszą być uwa­ża­ne i przyj­mo­wa­ne jako dar Boga” (bł. Jan Paweł II, Kiel­ce, 3 czerw­ca 1991 r.).