Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z życia św. Urszuli Ledóchowskiej

Kalendarium

Anto­ni Ledó­chow­ski, ojciec Julii

Julia Ledó­chow­ska przed wstą­pie­niem do klasz­to­ru w Kra­ko­wie 1886

17 kwiet­nia 1865 – uro­dzi­ła się w Loos­dorf (Dol­na Austria), jako dru­gie z sied­mior­ga dzie­ci Anto­nie­go Ledó­chow­skie­go i Józe­fi­ny Salis-Zizers.
18 kwiet­nia 1865 – zosta­ła ochrzczo­na jako Julia Maria.
1874 – rodzi­na Ledó­chow­skich prze­pro­wa­dzi­ła się do Sankt Pöl­ten.
1874–1880 – Julia uczęsz­cza­ła na Pen­sję Pań Angiel­skich w Sankt Pöl­ten.
1883 – Ledó­chow­scy prze­nie­śli się do Lip­ni­cy Muro­wa­nej koło Boch­ni (nie­da­le­ko Kra­ko­wa).
21 lute­go 1885 – zmarł ojciec Julii, Anto­ni Ledó­chow­ski.
Paź­dzier­nik 1885 – młod­szy brat, Wło­dzi­mierz, wstą­pił do semi­na­rium duchow­ne­go.
Gru­dzień 1885 – naj­star­sza sio­stra, Maria Tere­sa, zosta­ła damą dwo­ru ksią­żąt toskań­skich w Sal­zbur­gu.
18 sierp­nia 1886 – Julia wstą­pi­ła do klasz­to­ru sióstr urszu­la­nek w Kra­ko­wie przy ul. Sta­ro­wiśl­nej.
17 kwiet­nia 1887 – otrzy­ma­ła habit zakon­ny i nowe imię: Maria Urszu­la; roz­po­czę­ła nowi­cjat.
28 kwiet­nia 1889 – zło­ży­ła ślu­by wie­czy­ste.
1889–1904 – pra­co­wa­ła jako nauczy­ciel­ka i wycho­waw­czy­ni w szko­le i pen­sjo­na­cie sióstr urszu­la­nek w Kra­ko­wie.
1896–1897 – odby­ła stu­dia języ­ka fran­cu­skie­go w Beau­gen­cy i Orle­anie, zakoń­czo­ne uzy­ska­niem dyplo­mu upraw­nia­ją­ce­go do naucza­nia tego języ­ka.
2 lip­ca 1904 – zosta­ła wybra­na prze­ło­żo­ną klasz­to­ru w Kra­ko­wie.
1906 – zało­ży­ła pierw­szy dom aka­de­mic­ki dla stu­den­tek uczel­ni kra­kow­skich i pierw­szą na zie­miach pol­skich Soda­li­cję Mariań­ską Aka­de­mi­czek.
Styczeń–luty 1907 – odby­ła podróż do Rzy­mu w spra­wie zmiaw Kon­sty­tu­cjach zako­nu i zosta­ła przy­ję­ta na audien­cji przez papie­ża Piu­sa X.
31 lip­ca 1907 – wyje­cha­ła do Peters­bur­ga jako prze­ło­żo­na misyj­nej pla­ców­ki urszu­la­nek, gdzie obję­ła kie­row­nic­two inter­na­tu dla dziew­cząt przy gim­na­zjum w para­fii św. Kata­rzy­ny na New­skim Pro­spek­cie.
25 stycz­nia 1908 – dom w Peters­bur­gu otrzy­mał kano­nicz­ną erek­cję i stał się auto­no­micz­nym domem urszu­la­nek, z mat­ką Urszu­lą jako prze­ło­żo­ną.
Kwie­cień 1908 – M. Urszu­la zaczę­ła budo­wę nowe­go domu w pobli­żu Sor­ta­va­la nad Zato­ką Fiń­ską (w Kare­lii, nale­żą­cej wów­czas do Rosji), nazwa­ne­go na cześć Mat­ki Bożej: Meren­täh­ti (po fiń­sku: Gwiaz­da Morza), w któ­rym w ści­słej tajem­ni­cy będzie funk­cjo­no­wał nowi­cjat urszu­la­nek.
1909 – W mar­cu zda­ła egza­mi­pań­stwo­wy z języ­ka rosyj­skie­go i uzy­ska­ła dyplom nauczy­ciel­ski.
14 lip­ca 1909 – zmar­ła Józe­fi­na Salis-Zizers, mat­ka Urszu­li.
1910 – mat­ka Urszu­la otwo­rzy­ła pry­wat­ne gim­na­zjum żeń­skie w Meren­täh­ti.
1911 – nasi­li­ły się prze­śla­do­wa­nia Kościo­ła kato­lic­kie­go w Rosji. Sio­stry zosta­ły zmu­szo­ne do zamknię­cia swo­ich kaplic. Mat­ka Urszu­la prze­nio­sła się do Meren­täh­ti.
25 sierp­nia 1914 – po wybu­chu pierw­szej woj­ny świa­to­wej Urszu­la Ledó­chow­ska otrzy­ma­ła od władz car­skich nakaz opusz­cze­nia gra­nic Rosji. Jako miej­sce emi­gra­cji wybra­ła Szwe­cję, aby być jak naj­bli­żej swo­jej wspól­no­ty.
11 lute­go 1915 – Wło­dzi­mierz Ledó­chow­ski, brat Urszu­li, został wybra­ny gene­ra­łem Towa­rzy­stwa Jezu­so­we­go.
12 kwiet­nia 1915 – na proś­bę Głów­ne­go Komi­te­tu Pomo­cy Ofia­rom Woj­ny w Pol­sce, zało­żo­ne­go w szwaj­car­skim Vevey przez Hen­ry­ka Sien­kie­wi­cza, Igna­ce­go Pade­rew­skie­go i Anto­nie­go Osu­chow­skie­go, m. Urszu­la roz­po­czę­ła cykl odczy­tów o spra­wie pol­skiej. Do grud­nia wygło­si­ła 25 kon­fe­ren­cji w róż­nych mia­stach Szwe­cji i Danii.
Wrze­sień 1915 – w Djur­shol­mie pod Sztok­hol­mem m. Urszu­la otwo­rzy­ła insty­tut języ­ków obcych dla dziew­cząt ze Skan­dy­na­wii. Dom sióstr stał się rów­nież miej­scem spo­tkań emi­gran­tów, pol­skich poli­ty­ków i mężów sta­nu o róż­nych orien­ta­cjach poli­tycz­nych. Wobec nie­moż­no­ści kon­ty­nu­owa­nia pra­cy w Rosji, do Szwe­cji dojeż­dża­ją kolej­no sio­stry ze wspól­no­ty peters­bur­skiej.
Styczeń–maj 1916 – wygło­si­ła cykl odczy­tów w Danii i w Nor­we­gii, zosta­ła przy­ję­ta przez kró­la Haako­na VII.
Wrze­sień 1917 – zaku­pi­ła w Aal­bor­gu (Dania) wil­lę na ochron­kę dla sie­rot po pol­skich robot­ni­kach.
Paź­dzier­nik 1917 – dzię­ki jej ini­cja­ty­wie i sta­ra­niom wyszła książ­ka pt. Polo­ni­ca, będą­ca zbio­rem arty­ku­łów z zakre­su histo­rii, lite­ra­tu­ry i sztu­ki pol­skiej, napi­sa­nych przez cenio­nych auto­rów w trzech języ­kach skan­dy­naw­skich.
Listo­pad 1917 – wygło­si­ła odczy­ty w Szwe­cji i Danii na rzecz sie­ro­ciń­ca w Aal­bor­gu.
10 wrze­śnia 1918 – otwo­rzy­ła w Aal­bor­gu szko­łę spo­łecz­no-gospo­dar­czą dla dziew­cząt.
Paź­dzier­nik 1919 – po raz pierw­szy przy­je­cha­ła do wol­nej Pol­ski. Odwie­dzi­ła arcy­bi­sku­pa Achil­le Rat­tie­go, nun­cju­sza apo­stol­skie­go w War­sza­wie (póź­niej­sze­go papie­ża Piu­sa XI), pro­sząc o radę co do dal­szych losów peters­bur­skiej wspól­no­ty urszu­la­nek.
Luty–marzec 1920 – zde­cy­do­wa­ła o kup­nie domu dla sióstr w Pnie­wach (wła­ści­wie: Lubo­cze­śni­cy pod Pnie­wa­mi), koło Pozna­nia. Wygło­si­ła nowy cykl odczy­tów w Szwe­cji oraz Nor­we­gii i otrzy­ma­ła od kon­su­la nor­we­skie­go w Danii Stolt-Nie­lse­na 20 tysię­cy koro­na zakup domu. Na cześć głów­ne­go patro­na Nor­we­gii dom zosta­nie nazwa­ny Zakła­dem św. Ola­fa.
7 czerw­ca 1920 – uzy­ska­ła pozwo­le­nie Sto­li­cy Apo­stol­skiej na prze­nie­sie­nie kano­nicz­nej erek­cji domu peters­bur­skie­go na Pnie­wy i prze­kształ­ce­nie wspól­no­ty w nowe zgro­ma­dze­nie o cha­rak­te­rze apo­stol­skim: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Urszu­la­nek Ser­ca Jezu­sa Kona­ją­ce­go.
8 sierp­nia 1920 – z pierw­szą gru­pą sióstr i dzie­ci prze­nio­sła się z Danii do Pniew.
23 wrze­śnia 1920 – otwo­rzy­ła szko­łę gospo­dar­czą w Pnie­wach.
Kwie­cień 1921 – opra­co­wa­ła Kon­sty­tu­cje Zgro­ma­dze­nia i pod­ję­ła decy­zję obję­cia i odbu­do­wy zruj­no­wa­ne­go, XIII-wiecz­ne­go klasz­to­ru podo­mi­ni­kań­skie­go w Sie­ra­dzu.
1922 – na zapro­sze­nie ks. bpa W. Tymie­niec­kie­go urszu­lan­ki roz­po­czę­ły pra­cę kate­che­tycz­ną w Łodzi.
6 lip­ca 1922 – w Rzy­mie zmar­ła Maria Tere­sa Ledó­chow­ska, star­sza sio­stra Urszu­li, zało­ży­ciel­ka misyj­nej Soda­li­cji św. Pio­tra Kla­we­ra, (beaty­fi­ko­wa­na w 1975 roku).
4 czerw­ca 1923 – Sto­li­ca Świę­ta zatwier­dzi­ła Kon­sty­tu­cje Zgro­ma­dze­nia na prób­ny okres sied­miu lat.
1924 – urszu­lan­ki sza­re roz­po­czę­ły pra­cę na Wileńsz­czyź­nie i w War­sza­wie.
1926–1927 – powsta­ły kolej­ne pla­ców­ki Zgro­ma­dze­nia. Urszu­la, jako zało­ży­ciel­ka i prze­ło­żo­na gene­ral­na, odby­ła licz­ne podró­że, m.in. do Włoch, Fran­cji, Bel­gii i Nie­miec.
8 wrze­śnia 1928 – otwo­rzy­ła pierw­szy dom sióstr i pen­sjo­nat dla mło­dych Polek w Rzy­mie.
21 lip­ca 1930 – posła­ła pierw­sze urszu­lan­ki sza­re do Fran­cji, gdzie pod­ję­ły pra­cę z pol­ski­mi dziew­czę­ta­mi w fabry­kach sztucz­ne­go jedwa­biu.
21 listo­pa­da 1930 – Kon­sty­tu­cje Zgro­ma­dze­nia zosta­ły defi­ni­tyw­ne zatwier­dzo­ne przez Sto­li­cę Apo­stol­ską.
23 paź­dzier­ni­ka 1931 – otrzy­ma­ła krzyż Pro Fide et Ecde­sia iRus­sia meri­to (Za Zasłu­gi dla Wia­ry i Kościo­ła w Rosji).
1932–1934 – powsta­ły kolej­ne pla­ców­ki urszu­la­nek sza­rych we Fran­cji i we Wło­szech.
Uro­czy­sto­ści beaty­fi­ka­cyj­ne w Pozna­niu, 20 czerw­ca 1983

1 kwiet­nia 1933 – otwo­rzy­ła dom w Zako­pa­nem na Jasz­czu­rów­ce.
Od 1933 – nastą­pił roz­wój pla­có­wek na Kre­sach Wschod­nich: na Woły­niu i Pole­siu.
1935 – odwie­dzi­ła Lip­ni­cę Muro­wa­ną, aby i tam zało­żyć wspól­no­tę urszu­la­nek
Marzec 1939 – leczy­ła się w szpi­ta­lu w Pozna­niu, po czym wró­ci­ła do Pniew i do pra­cy.
3 maja 1939 – po raz ostat­ni wyje­cha­ła z Pol­ski do Rzy­mu.
18–19 maja 1939 – nastą­pił kolej­ny atak cho­ro­by nowo­two­ro­wej.
29 maja 1939 – zmar­ła w opi­nii świę­to­ści, w ponie­dzia­łek Zesła­nia Ducha Świę­te­go, o godz. 17.15. W chwi­li jej śmier­ci zgro­ma­dze­nie liczy­ło oko­ło 780 sióstr w ponad 30 wspól­no­tach w trzech kra­jach.
1 czerw­ca 1939 – po nabo­żeń­stwie żałob­nym w bazy­li­ce Mat­ki Bożej Aniel­skiej w Rzy­mie, cia­ło mat­ki Urszu­li zło­żo­no na cmen­ta­rzu Cam­po Vera­no.
20 czerw­ca 1983 – Ojciec Świę­ty Jan Paweł II beaty­fi­ko­wał w Pozna­niu Urszu­lę Ledó­chow­ską.
18 maja 2003 – w Rzy­mie Ojciec Świę­ty Jan Paweł II ogło­sił bł. Urszu­lę Ledó­chow­ską – świę­tą.