Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z nauczania Ojca Świętego

Poruszeni pięknem miłości Bożej

Kate­che­za Ojca Świę­te­go Bene­dyk­ta XVI, wygło­szo­na przed modli­twą Regi­na Caelina Pla­cu św. Pio­tra w Waty­ka­nie, 29 kwiet­nia br.

[pul­lqu­ote]
Do Pola­ków Ojciec Świę­ty powie­dział:
Ser­decz­nie witam i pozdra­wiam Pola­ków. Moją szcze­gól­ną modli­twą ogar­niam dzi­siaj Epi­sko­pat Pol­ski, Arcy­bi­sku­pa Pry­ma­sa i uczest­ni­ków uro­czy­sto­ści odpu­sto­wych w Gnieź­nie. Niech świę­ty Woj­ciech, patron Pol­ski, wypra­sza obfi­tość łask dla Kościo­ła, zwłasz­cza dar licz­nych powo­łań kapłań­skich i zakon­nych, pomyśl­ność dla waszej Ojczy­zny i pol­skich rodzin. Z ser­ca bło­go­sła­wię wam wszyst­kim.
[/pullquote]Drodzy bra­cia i sio­stry,
Przed chwi­lą w Bazy­li­ce Świę­te­go Pio­tra zakoń­czy­ła się Eucha­ry­stia, pod­czas któ­rej wyświę­ci­łem dzie­wię­ciu nowych kapła­nów dla Die­ce­zji Rzym­skiej. Dzię­kuj­my Bogu za ten dar, znak Jego wier­nej i opatrz­no­ścio­wej miło­ści do Kościo­ła! Zgro­madź­my się ducho­wo wokół tych nowych kapła­nów i módl­my się, aby w peł­ni przy­ję­li łaskę Sakra­men­tu, któ­ry ich upodob­nił do Jezu­sa Kapła­na i Paste­rza. Módl­my się też, aby wszy­scy mło­dzi ludzie uważ­nie wsłu­chi­wa­li się w głos Boga, któ­ry prze­ma­wia do wnę­trza ich serc i wzy­wa ich do pozo­sta­wie­nia wszyst­kie­go, aby Mu słu­żyć. Temu celo­wi poświę­co­ny jest dzi­siej­szy Świa­to­wy Dzień Modlitw o Powo­ła­nia. Istot­nie, Pan zawsze wzy­wa, ale wie­le razy Go nie słu­cha­my. Roz­pra­sza nas wie­le spraw, inne gło­sy bar­dziej powierz­chow­ne; a potem boimy się słu­chać gło­su Pana, uwa­ża­my bowiem, że może nas pozba­wić naszej wol­no­ści. W rze­czy­wi­sto­ści każ­dy z nas jest owo­cem miło­ści: oczy­wi­ście, miło­ści rodzi­ców, ale głę­biej – miło­ści Boga. Pismo Świę­te mówi: nawet gdy­by two­ja mat­ka cię nie kocha­ła, Ja cię kocham, bo cie­bie znam i miłu­ję (por. Iz 49,15).
W chwi­li, kie­dy zda­ję sobie z tego spra­wę, moje życie się zmie­nia: sta­je się odpo­wie­dzią na tę miłość, więk­szą niż jaka­kol­wiek inna i tak oto w peł­ni reali­zu­je się moja wol­ność. Mło­dzi ludzie, któ­rych dzi­siaj wyświę­ci­łem na kapła­nów, nie róż­nią się od innych mło­dych, lecz zosta­li dogłęb­nie poru­sze­ni pięk­nem miło­ści Bożej i nie mogli uczy­nić mniej, jak tyl­ko odpo­wie­dzieć całym swo­im życiem. Jak spo­tka­li tę Bożą miłość? Zna­leź­li ją w Jezu­sie Chry­stu­sie: w Jego Ewan­ge­lii, w Eucha­ry­stii i we wspól­no­cie Kościo­ła. W Koście­le odkry­wa­my, że życie każ­de­go czło­wie­ka jest histo­rią miło­ści. Jasno uka­zu­je to Pismo Świę­te i potwier­dza to doświad­cze­nie świę­tych. Przy­kła­dem tego jest wyra­że­nie św. Augu­sty­na, któ­ry w swych „Wyzna­niach” tak oto zwra­ca się do Boga: „Póź­no Cię umi­ło­wa­łem, Pięk­no­ści tak daw­na a nowa, póź­no Cię umi­ło­wa­łem. W głę­bi duszy byłaś, a ja się błą­ka­łem po bez­dro­żach i tam Cie­bie szu­ka­łem. (…) Póź­no Cię umi­ło­wa­łem, Pięk­no­ści tak daw­na a nowa, póź­no Cię umi­ło­wa­łem. W głę­bi duszy byłaś, a ja się błą­ka­łem. Ze mną byłaś, a ja nie byłem z Tobą. Woła­łaś mnie, a Two­je woła­nie poko­na­ło moją głu­cho­tę” (Wyzna­nia X, 27.28).
Dro­dzy przy­ja­cie­le,
módl­my się za Kościół, za każ­dą wspól­no­tę lokal­ną, aby był on jak nawod­nio­ny ogród, w któ­rym mogą kieł­ko­wać i doj­rze­wać wszyst­kie ziar­na powo­ła­nia, któ­re Bóg obfi­cie roz­sie­wa. Módl­my się, aby wszę­dzie pie­lę­gno­wa­no ten ogród, w rado­ści odczu­wa­nia tego, że wszy­scy są powo­ła­ni, w róż­no­rod­no­ści darów. Szcze­gól­nie niech rodzi­ny sta­ną się pierw­szym śro­do­wi­skiem, w któ­rym „oddy­cha się” miło­ścią Bożą, któ­ra daje wewnętrz­ną siłę, tak­że pośród trud­no­ści i doświad­czeń życio­wych. Ten, kto prze­ży­wa w rodzi­nie doświad­cze­nie miło­ści Boga, otrzy­mu­je nie­zrów­na­ny dar, wyda­ją­cy owoc w swo­im cza­sie. Niech wyjed­na nam to wszyst­ko Naj­święt­sza Mary­ja Pan­na – wzór przy­ję­cia w spo­sób wol­ny i posłusz­ny Boże­go powo­ła­nia – Mat­ka każ­de­go powo­ła­nia w Koście­le.