Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowo kapłana

Kościół naszym domem (25)

Bp Jan Szko­doń Biskup Pomoc­ni­czy Archi­die­ce­zji Kra­kow­skiej

Pan Jezus w dniu Zmar­twych­wsta­nia przy­szedł do Apo­sto­łów i powie­dział im: „Weź­mij­cie Ducha Świę­te­go” (J 20,22). Gdy odcho­dził do nie­ba mówił uczniom: „Gdy Duch Świę­ty zstą­pi na was, otrzy­ma­cie Jego moc i będzie­cie moimi świad­ka­mi… aż po krań­ce zie­mi” (Dz 1,8). Dzie­sięć dni póź­niej Duch Świę­ty zstą­pił na Apo­sto­łów w widzial­nym zna­ku ogni­stych języ­ków.
Dar Ducha Świę­te­go wysłu­żył Wcie­lo­ny Syn Boży na krzy­żu. Duch Świę­ty uobec­nia w histo­rii zbaw­cze dzie­ło Chry­stu­sa. Jest Duchem Praw­dy, Mocy i Miło­ści, jest Pocie­szy­cie­lem. Dzia­ła w sakra­men­tach i w ludz­kich ser­cach. Nikt nie może bez dzia­ła­nia Ducha Świę­te­go uwie­rzyć, ani wyznać wia­ry. „Nikt nie może – pisze św. Paweł – powie­dzieć bez pomo­cy Ducha Świę­te­go: Panem jest Jezus” (1 Kor 12,3).
Duch Świę­ty jed­no­czy ludzi z Bogiem i mię­dzy sobą: „Wszy­scy­śmy bowiem w jed­nym Duchu zosta­li ochrzcze­ni, aby sta­no­wić jed­no Cia­ło” (1 Kor 12,13).
Pismo Świę­te przy­bli­ża nam tajem­ni­cę Ducha Świę­te­go przez róż­ne sym­bo­le. W iko­no­gra­fii chrze­ści­jań­skiej czę­sto Duch Świę­ty przed­sta­wia­ny jest jako gołę­bi­ca. Ten sym­bol ozna­cza praw­dę, poko­rę, jed­ność i miłość.
Znak ognia ozna­cza świa­tło Boże, cie­pło miło­ści. Bóg jest ogniem, któ­ry spa­la zło. Duch Świę­ty roz­pa­la led­wie tlą­cy się kno­tek.
Pan Jezus nazwał Ducha Świę­te­go żywą wodą: „Stru­mie­nie wody żywej popły­ną z jego wnę­trza. A powie­dział to o Duchu, któ­re­go mie­li otrzy­mać wie­rzą­cy w Nie­go” (J 7,38–39).
Sym­bo­lem Ducha Świę­te­go jest wiatr, dłoń, namasz­cze­nie.
Sym­bo­le Ducha Świę­te­go mówią nam, kim jest Trze­cia Oso­ba Boska i jakie jest Jej dzia­ła­nie. Te sym­bo­le uświa­da­mia­ją nam, jak win­ni­śmy współ­pra­co­wać z łaską Bożą i jak otwie­rać na świa­tło i moc Ducha Świę­te­go mał­żeń­stwo i rodzi­nę. Czę­sto dzię­kuj­my za dar sakra­men­tu Bierz­mo­wa­nia, w któ­rym Duch Świę­ty nas uzdal­nia i zobo­wią­zu­je do apo­stol­stwa, szcze­gól­nie w rodzi­nie. Jeste­śmy odpo­wie­dzial­ni za wia­rę i zba­wie­nie bliź­nich, szcze­gól­nie jest to odpo­wie­dzial­ność za współ­mał­żon­ka, za odkry­cie i reali­zo­wa­nie powo­ła­nia.
„Wol­ność, do któ­rej Chry­stus nas wyzwa­la, jest wol­no­ścią przez praw­dę” (bł. Jan Paweł II, Olsz­tyn, 6 czerw­ca 1991 r.).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Roz­waż­my, jak w rodzi­nie może­my współ­pra­co­wać z Duchem Świę­tym, pamię­ta­jąc o sym­bo­lu ognia.