Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowo kapłana

Kościół naszym domem (26)

Bp Jan Szko­doń Biskup Pomoc­ni­czy Archi­die­ce­zji Kra­kow­skiej

Codzien­nie wyzna­je­my wia­rę w Boga, któ­ry jest jeden w Trój­cy Osób. Czy­niąc znak krzy­ża wyzna­je­my wia­rę w Boga Ojca, Syna Boże­go i Ducha Świę­te­go. Zmar­twych­wsta­ły Jezus, odcho­dząc do Ojca, posłał Apo­sto­łów: „Idź­cie więc i nauczaj­cie wszyst­kie naro­dy, udzie­la­jąc im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świę­te­go” (Mt 28,19).
W cza­sie Chrztu świę­te­go sta­li­śmy się dzieć­mi Ojca nie­bie­skie­go, brać­mi Chry­stu­sa, świą­ty­nią Ducha Świę­te­go. „Otrzy­ma­li­ście ducha przy­bra­nia za synów, w któ­rym może­my wołać: Abba, Ojcze!” (Rz 8,15).
Jako przy­bra­ne dzie­ci Boże modli­my się sło­wa­mi, któ­rych nauczył nas Pan Jezus: „Ojcze nasz”.
Jeste­śmy dzieć­mi Boży­mi i dla­te­go jeste­śmy „dzie­dzi­ca­mi: dzie­dzi­ca­mi Boga, a współ­dzie­dzi­ca­mi Chry­stu­sa, sko­ro wspól­nie z Nim cier­pi­my po to, by też wspól­nie mieć udział w chwa­le” (Rz 8,17). Jeste­śmy dzieć­mi Boga, Stwór­cy i Zbaw­cy, a więc dla sie­bie nawza­jem jeste­śmy brać­mi i sio­stra­mi.
Te wspa­nia­łe praw­dy o oso­bie ludz­kiej, o dzie­cięc­twie wobec Boga, o tym, że jeste­śmy brać­mi i sio­stra­mi – odno­śmy do mał­żeń­stwa i rodzi­ny. Bóg w Trój­cy jest źró­dłem i wzo­rem dla uświę­ca­nia i dla budo­wa­nia wspól­no­ty osób, szcze­gól­nie ze współ­mał­żon­kiem i dzieć­mi, z całą rodzi­ną.
Sta­je­my się coraz bar­dziej podob­ni do Boga, gdy peł­ni­my Jego wolę: „Strzeż Jego praw i naka­zów, któ­re ja dziś pole­cam tobie peł­nić” (Pwt 4,40). Podo­bień­stwo do Boga w Trój­cy Świę­tej reali­zu­je­my prze­ka­zu­jąc – szcze­gól­nie współ­mał­żon­ko­wi i dzie­ciom – Bożą naukę. Pan Jezus wstę­pu­jąc do nie­ba posłał swo­ich uczniów do innych ludzi z pole­ce­niem: „Uczcie je [naro­dy] zacho­wy­wać wszyst­ko, co wam przy­ka­za­łem” (Mt 28,19).
Co zna­czy „uczyć” bliź­nie­go, szcze­gól­nie w rodzi­nie, zacho­wy­wa­nia Bożych przy­ka­zań? Uczy­my sło­wem, zachę­tą, wyja­śnie­niem, upo­mnie­niem, jesz­cze bar­dziej przy­kła­dem, posta­wą, poko­rą i sta­now­czo­ścią, sta­wia­niem Boga i Jego woli na pierw­szym miej­scu, wyma­ga­niem i prze­ba­cze­niem.
„Rodzi­na według zamy­słu Boże­go jest miej­scem świę­tym i uświę­ca­ją­cym. Modli­my się, by rodzi­na była sil­na Bogiem” (bł. Jan Paweł II, Szcze­cin, 11 czerw­ca 1987 r.).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Przy­naj­mniej raz dzien­nie żegna­jąc się wymó­wię świa­do­mie Oso­by Trój­cy Świę­tej.