Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowo kapłana

Kościół naszym domem (28)

Bp Jan Szko­doń Biskup Pomoc­ni­czy Archi­die­ce­zji Kra­kow­skiej

„Kró­le­stwo Boże… jest… jak ziarn­ko gor­czy­cy; gdy się je wsie­wa w zie­mię, jest naj­mniej­sze ze wszyst­kich nasion na zie­mi. Lecz wsia­ne, wyra­sta i sta­je się więk­sze od innych jarzyn; wypusz­cza wiel­kie gałę­zie, tak że pta­ki powietrz­ne gnież­dżą się w jego cie­niu” (Mk 4,30–32).
Życie więk­szo­ści ludzi skła­da się z małych, drob­nych spraw, podob­nych czyn­no­ści, zazwy­czaj mało waż­nych decy­zji. Te drob­ne spra­wy wypeł­nia­ją życie mał­żeń­skie i rodzin­ne. Są to sło­wa i gesty, któ­re cie­szą i umac­nia­ją miłość, albo – prze­ciw­nie – spra­wia­ją ból, poni­ża­ją, odda­la­ją ludzi od sie­bie.
Wszyst­ko, co czy­ni­my, jest podob­ne do ziar­na, któ­re zasie­wa­my w swo­im ser­cu, ale i w ser­cu bliź­nich, szcze­gól­nie współ­mał­żon­ka, dzie­ci, rodzi­ców.
Waż­ne jest, by nie lek­ce­wa­żyć rze­czy drob­nych, codzien­nych spraw, któ­re kształ­tu­ją atmos­fe­rę życia rodzin­ne­go. Pan Jezus uczy nas, że „kto w drob­nej rze­czy jest wier­ny i w wiel­kiej będzie wier­ny, a kto w drob­nej rze­czy jest nie­uczci­wy i w wiel­kiej nie­uczci­wy będzie” (Łk 16,10). Jed­no dobre sło­wo może bliź­nie­go pod­nieść ducho­wo i oca­lić. Ale sło­wo kłam­stwa wobec współ­mał­żon­ka, choć­by w mało waż­nej spra­wie, może osła­bić zaufa­nie i wzbu­dzić podejrz­li­wość.
Wiel­kim nie­bez­pie­czeń­stwem, szcze­gól­nie dla życia rodzin­ne­go, jest wyol­brzy­mia­nie drob­nych spraw, róż­nic w poglą­dach na nie­istot­ne tema­ty. Nawią­zu­jąc do Jezu­so­we­go porów­na­nia, moż­na by rzecz tak ująć: kto z koma­ra robi wiel­błą­da, jest winien temu, że w rodzi­nie „wiel­błąd”, czy­li waż­ne spra­wy, sta­ną się mar­gi­ne­sem życia. Mał­żon­ko­wie kłó­cą się, a nawet cza­sem roz­wo­dzą z przy­czyn, któ­re są do prze­zwy­cię­że­nia (ambi­cje, pycha, zra­nie­nia psy­chicz­ne), a nie widzą, że krzyw­dzą dzie­ci i zdra­dza­ją Chry­stu­sa.
„Czy mał­żon­kom napraw­dę zale­ży na tym, aby… Boska obec­ność Chry­stu­sa napeł­nia­ła ich życie mał­żeń­skie i rodzin­ne?” – pytał bł. Jan Paweł II (Łom­ża, 4 czerw­ca 1991 r.).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Poroz­ma­wiaj­my, jakie „drob­ne spra­wy” moż­na lek­ce­wa­żyć u mał­żon­ka i dzie­ci, a jakich – pro­por­cjo­nal­nie do waż­no­ści – nie moż­na prze­mil­czać?