Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z nauczania Ojca Świętego

Warto poświęcić się dla Chrystusa

Frag­men­ty kate­che­zy Ojca Świę­te­go Bene­dyk­ta XVI,
wygło­szo­nej pod­czas audien­cji ogól­nej w Waty­ka­nie, 21 listo­pa­da br.

Fot. ks. R. Wal­czak

Dro­dzy bra­cia i sio­stry!
Prze­ży­wa­my ten Rok Wia­ry, nio­sąc w ser­cach nadzie­ję na ponow­ne odkry­cie tego, jak wie­le rado­ści jest w wie­rze i w odnaj­dy­wa­niu entu­zja­zmu, gdy prze­ka­zu­je­my wszyst­kim ludziom praw­dy wia­ry. (…) Dziś pod­czas obec­nej kate­che­zy chciał­bym zasta­no­wić się nad racjo­nal­no­ścią wia­ry w Boga. Tra­dy­cja kato­lic­ka od same­go począt­ku odrzu­ca­ła fide­izm – to zna­czy chęć wie­rze­nia wbrew rozu­mo­wi. (…) Na tych prze­słan­kach, doty­czą­cych owoc­ne­go związ­ku mię­dzy zro­zu­mie­niem a wia­rą, zbu­do­wa­na jest tak­że [pul­lqu­ote]
Do Pola­ków
Ojciec Świę­ty
powie­dział:
Pozdra­wiam przy­by­łych na audien­cję Pola­ków. Witam uczest­ni­ków
Ogól­no­pol­skiej Piel­grzym­ki Leśni­ków. Niech wasza pra­ca przy­czy­ni się
do zacho­wa­nia pięk­na przy­ro­dy. Witam tak­że gru­pę nie­peł­no­spraw­nych
i ich opie­ku­nów z Zespo­łu Szkół Księ­dza Tisch­ne­ra w Toru­niu.
Życzę wszyst­kim piel­grzy­mom, by Dzie­wi­ca Mary­ja, któ­rej Ofia­ro­wa­nie
dzi­siaj wspo­mi­na­my, była dla was wzo­rem zawie­rze­nia Bogu i peł­nie­nia
Jego woli. Niech będzie pochwa­lo­ny Jezus Chry­stus!
[/pullquote]uczciwa rela­cja mię­dzy nauką a wia­rą. Bada­nia nauko­we wno­szą do wie­dzy nie­ustan­nie nowe praw­dy doty­czą­ce czło­wie­ka i wszech­świa­ta. Praw­dzi­we dobro ludz­ko­ści, pozna­wal­ne w wie­rze, otwie­ra per­spek­ty­wę, w któ­rej musi podą­żać ich dro­ga odkryw­cza. Dla­te­go powin­ny być na przy­kład wspie­ra­ne bada­nia słu­żą­ce życiu i mają­ce na celu zwal­cze­nie cho­rób. Waż­ne są tak­że bada­nia dążą­ce do odkry­cia tajem­nic naszej pla­ne­ty i wszech­świa­ta, zacho­wu­jąc świa­do­mość, że czło­wiek jest koro­ną stwo­rze­nia, nie po to, aby je bez­sen­sow­nie wyko­rzy­sty­wał, ale by je strzegł i czy­nił je nada­ją­cym się do zamiesz­ka­nia. Tak więc wia­ra rze­czy­wi­ście prze­ży­wa­na nie wcho­dzi w kon­flikt z nauką, a raczej z nią współ­pra­cu­je, ofe­ru­jąc pod­sta­wo­we kry­te­ria, aby krze­wi­ła dobro wszyst­kich, żąda­jąc od niej, aby rezy­gno­wa­ła jedy­nie z tych prób, któ­re sprze­ci­wia­jąc się pier­wot­ne­mu pla­no­wi Boga, mogą spo­wo­do­wać skut­ki, któ­re zwra­ca­ją się prze­ciw­ko same­mu czło­wie­ko­wi. (…) Ufa­my więc, że nasze zaan­ga­żo­wa­nie w ewan­ge­li­za­cję pomo­że, by Ewan­ge­lia zna­la­zła na nowo cen­tral­ne miej­sce w życiu wie­lu ludzi naszych cza­sów. Módl­my się, aby wszy­scy odna­leź­li w Chry­stu­sie sens życia i fun­da­ment praw­dzi­wej wol­no­ści: bez Boga bowiem czło­wiek zatra­ca same­go sie­bie. Świa­dec­twa tych, któ­rzy nas poprze­dzi­li i poświę­ci­li swo­je życie dla Ewan­ge­lii potwier­dza­ją to na zawsze. Mądrze jest wie­rzyć, w grę wcho­dzi nasze ist­nie­nie. War­to poświę­cić się dla Chry­stu­sa. Tyl­ko Chry­stus wypeł­nia pra­gnie­nia praw­dy i dobra, zako­rze­nio­ne w duszy każ­de­go czło­wie­ka: teraz, w tym cza­sie, któ­ry mija i w dniu, któ­ry nie ma koń­ca, w szczę­śli­wej wiecz­no­ści.