Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z nauczania Ojca Świętego

Wszystkim życzę szczęśliwego Nowego Roku

Kate­che­za Ojca Świę­te­go Bene­dyk­ta XVI, wygło­szo­na
przed modli­twą Anioł Pań­ski na Pla­cu św. Pio­tra w Waty­ka­nie,
1 stycz­nia 2013 roku.

Fot. ks. R. Wal­czak

Dro­dzy bra­cia i sio­stry!
Wszyst­kim życzę szczę­śli­we­go Nowe­go Roku! W tym pierw­szym dniu 2013 roku chciał­bym, aby do każ­de­go męż­czy­zny i kobie­ty na świe­cie dotar­ło bło­go­sła­wień­stwo Boże. Czy­nię to, uży­wa­jąc sta­ro­żyt­nej for­mu­ły zawar­tej w Piśmie Świę­tym: „Niech cię Pan bło­go­sła­wi i strze­że. Niech Pan roz­pro­mie­ni obli­cze swe nad tobą, niech cię obda­rzy swą łaską. Niech zwró­ci ku tobie obli­cze swo­je i niech cię obda­rzy poko­jem” (Lb 6,24–26). Jak świa­tło i cie­pło słoń­ca są bło­go­sła­wień­stwem dla zie­mi, tak świa­tło Boga jest nim dla ludz­ko­ści, kie­dy roz­pro­mie­nia On nad nią swo­je obli­cze. A sta­ło się to wraz z naro­dzi­na­mi Jezu­sa Chry­stu­sa! Bóg roz­pro­mie­nił nad nami swe obli­cze: na począt­ku w spo­sób bar­dzo pokor­ny, ukry­ty – w Betle­jem jedy­nie Mary­ja, Józef i kil­ku paste­rzy byli świad­ka­mi tego obja­wie­nia. Stop­nio­wo jed­nak, tak jak słoń­ce, któ­re od świ­tu docho­dzi do połu­dnia, świa­tło Chry­stu­sa wzra­sta­ło i wszę­dzie się roz­po­wszech­ni­ło. Już w krót­kim cza­sie swo­je­go życia ziem­skie­go Jezus z Naza­re­tu spra­wił, że zaja­śnia­ło obli­cze Boga nad Zie­mią Świę­tą. Następ­nie przez Kościół, oży­wia­ny Jego Duchem, roz­sze­rzył na wszyst­kie naro­dy Ewan­ge­lię poko­ju. „Chwa­ła Bogu na wyso­ko­ściach, a na zie­mi pokój ludziom Jego upodo­ba­nia” (Łk 2,14). Jest to śpiew Anio­łów na Boże Naro­dze­nie, jest to też pieśń chrze­ści­jan pod każ­dym nie­bem; pieśń, któ­ra z serc i warg prze­cho­dzi w kon­kret­ne uczyn­ki, w czy­ny miło­ści, któ­re budu­ją dia­log, zro­zu­mie­nie i pojed­na­nie. Z tego wzglę­du osiem dni po Bożym Naro­dze­niu, gdy Kościół, podob­nie jak Dzie­wi­ca Mat­ka Mary­ja, uka­zu­je świa­tu nowo naro­dzo­ne­go Jezu­sa – Księ­cia Poko­ju, obcho­dzi­my Świa­to­wy Dzień Poko­ju. Tak, to Dziec­ko, będą­ce Sło­wem Bożym, któ­re sta­ło się cia­łem, przy­szło, aby przy­nieść ludziom pokój, któ­re­go świat dać nie może (por. J 14,27). Jego misją jest zbu­rze­nie „roz­dzie­la­ją­ce­go muru wro­go­ści” (por. Ef 2,14). A kie­dy na brze­gu Jezio­ra Gali­lej­skie­go, gło­si On swo­je „bło­go­sła­wień­stwa”, jest wśród nich tak­że to: „Bło­go­sła­wie­ni, któ­rzy wpro­wa­dza­ją pokój, albo­wiem oni będą nazwa­ni syna­mi Boży­mi” (Mt 5, 9). Kim są ci „pokój czy­nią­cy”? Są to ci wszy­scy, któ­rzy dzień po dniu sta­ra­ją się zło zwy­cię­żać dobrem, siłą praw­dy, orę­żem modli­twy i prze­ba­cze­nia, uczci­wą, dobrze wyko­na­ną pra­cą, bada­nia­mi nauko­wy­mi w służ­bie życia, dzie­ła­mi miło­sier­dzia wobec cia­ła i ducha. Wie­lu jest tych, któ­rzy czy­nią pokój, ale nie robią wokół sie­bie hała­su. Niczym zaczyn w cie­ście spra­wia­ją, że ludz­kość wzra­sta zgod­nie z Bożym pla­nem. W tej pierw­szej modli­twie „Anioł Pań­ski” w nowym roku pro­śmy Naj­święt­szą Mary­ję, Mat­kę Bożą, aby nas bło­go­sła­wi­ła, tak jak mat­ka bło­go­sła­wi swo­je dzie­ci, któ­re muszą wyru­szyć w podróż. Nowy rok jest jak podróż: ze świa­tłem i łaską Bożą, oby był dro­gą poko­ju dla każ­de­go czło­wie­ka i każ­dej rodzi­ny, dla każ­de­go kra­ju i dla całe­go świa­ta.