Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowa kapłana

Wy jesteście solą ziemi (32)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

„Panie, naucz nas się modlić” – pro­si­li ucznio­wie Pana Jezu­sa (Łk 11,1). „A On rzekł do nich: Kie­dy się modli­cie, mów­cie: Ojcze” (Łk 11,2). Św. Łukasz prze­ka­zał nam krót­szą wer­sję modli­twy Pań­skiej. Dłuż­sza wer­sja znaj­du­je się w Ewan­ge­lii św. Mate­usza (Mt 6,9–13). „Naucz nas modlić się” – jest to woła­nie każ­de­go czło­wie­ka z osob­na, ale jest to – powin­no być – woła­nie mał­żeń­stwa i rodzi­ny oraz każ­dej wspól­no­ty i gru­py. W tej proś­bie nie tyl­ko cho­dzi o sło­wa, o tekst modli­twy. W tej proś­bie cho­dzi o łaskę takie­go życia, w któ­rym modli­twa i życie wza­jem­nie się prze­ni­ka­ją. Pro­si­my o modli­twę, któ­ra jest pro­gra­mem życia i źró­dłem siły do reali­za­cji tego pro­gra­mu. Pan Jezus w przy­po­wie­ści o życz­li­wym przy­ja­cie­lu, któ­ry, zbu­dzo­ny o pół­no­cy, dzie­li się chle­bem, uczy nas o potrze­bie ufnej modli­twy. „Jeśli więc wy, choć źli jeste­ście, umie­cie dawać dobre dary swo­im dzie­ciom, o ileż bar­dziej Ojciec z nie­ba da Ducha Świę­te­go tym, któ­rzy Go pro­szą” (Łk 11,13). Modli­twa za współ­mał­żon­ka, za dziec­ko od jego poczę­cia, rodzi­ców żyją­cych i zmar­łych, jest świa­tłem i fun­da­men­tem dla mał­żeństw i rodzin. Szcze­gól­nie owoc­na jest modli­twa wspól­na w rodzi­nie. Zanie­dba­nie odli­twy zamy­ka czło­wie­ka i wspól­no­tę na Bożą łaskę. Sumie­nie coraz bar­dziej ule­ga zafał­szo­wa­niu. Trud­no­ści, jakie się poja­wia­ją, nie są roz­wią­zy­wa­ne w opar­ciu o Pana Jezu­sa i zgod­nie z Ewan­ge­lią. Wie­lu ule­ga poku­sie: „To się roz­wiedź­my”. Nie­ma­ło jest takich, któ­rzy swo­je grze­chy uspra­wie­dli­wia­ją grze­cha­mi innych ludzi. Św. Augu­styn napi­sał: „Ludzie… im mniej zwra­ca­ją uwa­gę na wła­sne grze­chy, tym skwa­pli­wiej wyszu­ku­ją je u innych”. Przy­kła­dem posta­wy wobec grze­chu bliź­nich jest Abra­ham. Pro­si Boga o miło­sier­dzie dla Sodo­my i Gomo­ry. Bóg obie­cu­je, że jeśli w mie­ście grze­chu znaj­dzie się pięć­dzie­się­ciu spra­wie­dli­wych, prze­ba­czy całe­mu mia­stu. Ale w Sodo­mie i Gomo­rze nie zna­la­zło się nawet dzie­się­ciu spra­wie­dli­wych (Rdz 18,20–32). „Tajem­ni­ca grze­chu… musi pro­wo­ko­wać w każ­dym szcze­re i trwa­łe dzie­ło nawró­ce­nia, by doświad­czyć miło­sier­dzia Ojca” (Por­ta fidei, 13).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Spró­buj­my indy­wi­du­al­nie i w rodzi­nie roz­wa­żyć, jak poszcze­gól­ne wezwa­nia modli­twy „Ojcze nasz” reali­zo­wać w codzien­nym życiu?