Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z nauczania Ojca Świętego

Nigdy więcej wojny

Frag­men­ty kate­che­zy Ojca Świę­te­go Fran­cisz­ka, wygło­szo­nej na pla­cu św. Pio­tra w Waty­ka­nie przed modli­twą Anioł Pań­ski, 1 wrze­śnia br.

Fot. L’Osservatore Roma­no

W dniu dzi­siej­szym, dro­dzy bra­cia i sio­stry, chciał­bym wyra­zić krzyk, wzno­szą­cy się z rosną­cym nie­po­ko­jem z każ­de­go zakąt­ka zie­mi, z każ­de­go naro­du, z ser­ca każ­de­go czło­wie­ka, z jed­nej wiel­kiej rodzi­ny, jaką jest ludz­kość: jest to woła­nie o pokój! To jest woła­nie z mocą: chce­my świa­ta poko­jo­we­go, chce­my być ludź­mi poko­ju, chce­my, aby w tym naszym spo­łe­czeń­stwie, drę­czo­nym podzia­ła­mi i kon­flik­ta­mi, zapa­no­wał pokój; nigdy wię­cej woj­ny! Nigdy wię­cej woj­ny! Pokój jest zbyt cen­nym darem – trze­ba go sze­rzyć i chro­nić. Szcze­gól­nym cier­pie­niem i nie­po­ko­jem przej­mu­ją mnie jak­że licz­ne sytu­acje kon­flik­tów, wystę­pu­ją­cych na naszej zie­mi, a w tych dniach moje ser­ce jest do głę­bi zra­nio­ne przez to, co dzie­je się w Syrii, i zatrwo­żo­ne z powo­du dra­ma­tycz­ne­go roz­wo­ju wyda­rzeń, jaki się zapo­wia­da. Zwra­cam się ze zde­cy­do­wa­nym ape­lem o pokój, ape­lem, któ­ry pły­nie z głę­bi moje­go ser­ca! Jak­że wie­le cier­pie­nia, jak­że wie­le znisz­czeń, jak­że wie­le bólu spo­wo­do­wa­ło i powo­du­je uży­wa­nie bro­ni w tym umę­czo­nym kra­ju, zwłasz­cza wśród bez­bron­nej lud­no­ści cywil­nej! Pomyśl­my: ile dzie­ci nie będzie mogło zoba­czyć świa­tła przy­szło­ści! Ze szcze­gól­ną sta­now­czo­ścią potę­piam uży­cie bro­ni che­micz­nej! (…) Uży­wa­nie prze­mo­cy nigdy nie przy­no­si poko­ju. Woj­na przy­zy­wa woj­nę, prze­moc przy­zy­wa prze­moc! Z całych sił pro­szę stro­ny zaan­ga­żo­wa­ne w kon­flikt, aby posłu­cha­ły gło­su wła­sne­go sumie­nia, aby nie zamy­ka­ły się we wła­snych inte­re­sach, ale by patrzy­ły na dru­gie­go czło­wie­ka jak na bra­ta i odważ­nie oraz zde­cy­do­wa­nie obra­ły dro­gę spo­tka­nia i nego­cja­cji, prze­zwy­cię­ża­jąc śle­py kon­flikt. Z taką samą mocą wzy­wam rów­nież wspól­no­tę mię­dzy­na­ro­do­wą do podej­mo­wa­nia wszel­kich wysił­ków, aby bez dal­szej zwło­ki pro­mo­wać wyraź­ne ini­cja­ty­wy na rzecz poko­ju w tym kra­ju, opar­te na dia­lo­gu i na nego­cja­cjach, dla dobra całej lud­no­ści syryj­skiej. (…) Niech łań­cuch dzia­łań na rzecz poko­ju połą­czy wszyst­kich ludzi dobrej woli! Jest to moc­ne i naglą­ce wezwa­nie, któ­re kie­ru­ję do całe­go Kościo­ła kato­lic­kie­go, a któ­re roz­sze­rzam na wszyst­kich chrze­ści­jan innych wyznań, męż­czyzn i kobie­ty wszyst­kich reli­gii, a tak­że do tych bra­ci i sióstr, któ­rzy nie wie­rzą: pokój jest dobrem prze­kra­cza­ją­cym wszel­kie barie­ry, ponie­waż jest dobrem całej ludz­ko­ści. (…) Niech woła­nie o pokój wznie­sie się gło­śno, aby dotar­ło do serc wszyst­kich ludzi i aby wszy­scy zło­ży­li broń i pozwo­li­li, by kie­ro­wa­ło nimi pra­gnie­nie poko­ju. Dla­te­go, bra­cia i sio­stry, posta­no­wi­łem ogło­sić w całym Koście­le 7 wrze­śnia, wigi­lię świę­ta Naro­dze­nia Maryi, Kró­lo­wej Poko­ju, dniem postu i modli­twy w inten­cji poko­ju w Syrii, na Bli­skim Wscho­dzie i na całym świe­cie, i tak­że zapra­szam, aby przy­łą­czy­li się do tej ini­cja­ty­wy, w spo­sób jaki uzna­ją za naj­bar­dziej odpo­wied­ni, bra­cia chrze­ści­ja­nie nie­ka­to­li­cy, oso­by wyzna­ją­ce inne reli­gie oraz ludzie dobrej woli. 7 wrze­śnia zgro­ma­dzi­my się tu, na pla­cu św. Pio­tra, w godzi­nach od 19 do 24 na modli­twie, w duchu poku­ty, aby bła­gać Boga o ten wiel­ki dar dla umi­ło­wa­ne­go naro­du syryj­skie­go oraz w inten­cji prze­zwy­cię­że­nia wszyst­kich sytu­acji kon­flik­to­wych i prze­mo­cy na świe­cie. Ludz­kość potrze­bu­je widzieć gesty poko­ju oraz sły­szeć sło­wa nadziei i poko­jo­we! Pro­szę wszyst­kie Kościo­ły par­ty­ku­lar­ne, aby prze­ży­wa­jąc ten dzień postu, zor­ga­ni­zo­wa­ły tak­że jakieś nabo­żeń­stwo litur­gicz­ne w tej inten­cji.