Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowa kapłana

Wy jesteście solą ziemi (39)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

„Żaden słu­ga nie może dwom panom słu­żyć… Nie może­cie słu­żyć Bogu i mamo­nie” (Łk 16,13) – mówi Pan Jezus. Doma­ga się od nas zasad­ni­cze­go wybo­ru: albo – albo. Ale rów­no­cze­śnie zwra­ca uwa­gę na zna­cze­nie codzien­nych, drob­nych spraw w naszym życiu: „Kto w drob­nej rze­czy jest wier­ny, ten i w wiel­kiej będzie wier­ny; a kto w drob­nej rze­czy jest nie­uczci­wy, ten i w wiel­kiej nie­uczci­wy będzie” (Łk 16,10). Życie mał­żeń­skie i rodzin­ne, życie każ­de­go czło­wie­ka jest wypeł­nio­ne mały­mi, codzien­ny­mi obo­wiąz­ka­mi, rado­ścia­mi i tro­ska­mi. Rzad­ko prze­ży­wa­my wiel­kie chwi­le i podej­mu­je­my waż­ne decy­zje: ślub, świę­ce­nia, uro­dzi­ny i chrzest dziec­ka, śmierć bli­skiej oso­by, zdra­da, nawró­ce­nie. Zro­zu­mia­łe jest dla nas, gdy Pan Jezus upo­mi­na: „nie może­cie słu­żyć Bogu i mamo­nie”, ale może kogoś zasko­czyć to, że Pan Jezus pod­kre­śla, jak waż­na jest wier­ność w rze­czach codzien­nych. Czę­sto w rodzi­nie powta­rza­ne są uwa­gi: to małe kłam­stwo, drob­na nie­uczci­wość, przy­kre sło­wo powie­dzia­łem, ale dla­cze­go „z igły robisz widły”, za dużo wypi­łem, ale w ogó­le – to nie ma pro­ble­mu. A Pan Jezus upo­mi­na: „Kto w drob­nej rze­czy jest wier­ny… kto w drob­nej rze­czy jest nie­uczci­wy, ten i w wiel­kiej nie­uczci­wy będzie”. Nasza wia­ra, waż­ne decy­zje życio­we – owo­cu­ją w codzien­nym życiu, w drob­nych rze­czach. Jest też zależ­ność odwrot­na: poprzez wier­ność w codzien­nych obo­wiąz­kach kształ­tu­je się zdol­ność do wier­no­ści w wiel­kich spra­wach: codzien­na modli­twa, obo­wiąz­ko­wość i dokład­ność w pra­cy, ofiar­ność w małych spra­wach przy­go­to­wu­je nas do poświę­ce­nia w tym, co wiel­kie i waż­ne. Ileż dobra, rado­ści rodzi się z uśmie­chu, przy­ja­zne­go sło­wa, ale też – ile bólu, ile poni­że­nia, zra­nień, wią­że się z nie­opa­no­wa­ne­go sło­wa. Św. Paweł zachę­ca do wspól­nej modli­twy „aby­śmy mogli pro­wa­dzić życie ciche i spo­koj­ne z całą poboż­no­ścią i god­no­ścią” (1 Tm 2,2). Apo­stoł przy­po­mi­na, że Bóg „pra­gnie, by wszy­scy ludzie zosta­li zba­wie­ni i doszli do pozna­nia praw­dy” (1 Tm 2,4). „Wia­ra chrze­ści­jań­ska jest wia­rą w Miłość peł­ną, w jej sku­tecz­ną moc, w jej zdol­ność prze­mie­nia­nia świa­ta i wyja­śnia­nia cza­su” (enc. Lumen fidei, p. 15).