Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z nauczania Ojca Świętego

Wiara to pewność obecności Boga

Frag­men­ty kate­che­zy Ojca Świę­te­go Bene­dyk­ta XVI, wygło­szo­nej pod­czas audien­cji ogól­nej w Waty­ka­nie, 23 stycz­nia br.

Fot. ks. R. Wal­czak

Dro­dzy bra­cia i sio­stry!
W obec­nym Roku Wia­ry pra­gnę wraz z wami roz­po­cząć roz­wa­ża­nia na temat Cre­do, uro­czy­ste­go wyzna­nia wia­ry, któ­re towa­rzy­szy nasze­mu życiu jako wie­rzą­cych. Cre­do zaczy­na się od słów: „Wie­rzę w Boga”. Jest to stwier­dze­nie fun­da­men­tal­ne, pozor­nie pro­ste w swo­jej zwię­zło­ści, lecz otwie­ra­ją­ce na nie­skoń­czo­ny świat rela­cji z Panem i Jego tajem­ni­cą. Wia­ra w Boga ozna­cza posłu­szeń­stwo Bogu, przy­ję­cie Jego sło­wa i rado­sne posłu­szeń­stwo Jego obja­wie­niu. (…) Gdzie może­my posłu­chać Boga, któ­ry do nas mówi? Zna­cze­nie fun­da­men­tal­ne ma Pismo Świę­te, w któ­rym Sło­wo Boże sta­je się dla nas sły­szal­ne i umac­nia nasze życie „przy­ja­ciół” Boga. Cała Biblia opo­wia­da o obja­wia­niu się Boga ludz­ko­ści, cała Biblia mówi o wie­rze i naucza nas wia­ry, opo­wia­da­jąc histo­rię, w któ­rej Bóg reali­zu­je swój plan odku­pie­nia i sta­je się bli­skim wobec ludzi, za pośred­nic­twem wie­lu wspa­nia­łych posta­ci osób, któ­re w Nie­go wie­rzą i Jemu się powie­rza­ją, aż do peł­ni obja­wie­nia w Panu Jezu­sie. (…) Wła­śnie na Abra­ha­mie chciał­bym sku­pić naszą uwa­gę. To on bowiem jest pierw­szą wiel­ką posta­cią, będą­cą punk­tem odnie­sie­nia, by mówić o wie­rze w Boga: Abra­ham, wiel­ki patriar­cha, przy­kład­ny wzór, ojciec wszyst­kich wie­rzą­cych. (…) Cze­go żąda Bóg od tego wiel­kie­go patriar­chy? Każe mu wyru­szyć i opu­ścić swo­ją zie­mię, by iść do kra­ju, któ­ry mu wska­że: „Wyjdź z two­jej zie­mi rodzin­nej i z domu twe­go ojca do kra­ju, któ­ry ci uka­żę”. Jak odpo­wie­dzie­li­by­śmy na podob­ne sło­wa? Cho­dzi w isto­cie o wyru­sze­nie w ciem­no, nie wie­dząc, gdzie Pan go skie­ru­je. Jest to dro­ga wyma­ga­ją­ca rady­kal­ne­go posłu­szeń­stwa i ufno­ści, na któ­re pozwa­la jedy­nie przy­zwa­la­ją­ca wia­ra. Jed­nak­że ciem­ność tego, co nie­zna­ne – dokąd muszę pójść – roz­ja­śnia świa­tło obiet­ni­cy. (…) Cóż to dla nas ozna­cza? Kie­dy stwier­dza­my: „Wie­rzę w Boga”, mówi­my jak Abra­ham: „ufam Tobie, Tobie  Panie się powie­rzam”, ale nie jak komuś, do kogo trze­ba się ucie­kać jedy­nie w chwi­lach trud­no­ści, czy poświę­cać kil­ka chwil w cią­gu dnia czy tygo­dnia. Gdy mówi­my „Wie­rzę w Boga” to zna­czy, że na Nim budu­je­my swe życie, chce­my aby Jego Sło­wo każ­de­go dnia je ukie­run­ko­wy­wa­ło w kon­kret­nych wybo­rach, nie lęka­jąc się, że coś z sie­bie utra­ci­my. (…) Abra­ham, ojciec wie­rzą­cych jest nadal ojcem wie­lu dzie­ci, któ­re godzą się, by iść w jego śla­dy i wyru­sza­ją w dro­gę, będąc posłusz­ny­mi wzglę­dem Boże­go powo­ła­nia, ufa­jąc w życz­li­wą obec­ność Pana i przyj­mu­jąc Jego bło­go­sła­wień­stwo, aby stać się bło­go­sła­wień­stwem dla wszyst­kich. Jest to świat pobło­go­sła­wio­ny wia­rą, do któ­rej wszy­scy jeste­śmy wezwa­ni, aby nie­ustra­sze­nie kro­czyć idąc za Panem Jezu­sem Chry­stu­sem. Jest to dro­ga nie­kie­dy trud­na, zazna­ją­ca tak­że prób i śmier­ci, lecz otwie­ra­ją­ca na życie, w rady­kal­nym prze­kształ­ce­niu rze­czy­wi­sto­ści, któ­re moż­na zasma­ko­wać i widzieć w peł­ni jedy­nie oczy­ma wia­ry. Stwier­dze­nie: „Wie­rzę w Boga” pobu­dza nas więc do wyru­sze­nia, do nie­ustan­ne­go wycho­dze­nia z samych sie­bie, tak wła­śnie jak Abra­ham, by nieść w rze­czy­wi­stość dnia powsze­dnie­go, w któ­rej żyje­my, pew­ność jaką daje nam wia­ra: to zna­czy pew­ność obec­no­ści Boga w dzie­jach, tak­że i dziś. Jest to obec­ność przy­no­szą­ca życie i zba­wie­nie, któ­ra otwie­ra nas na przy­szłość z Nim, dla peł­ni życia, któ­ra nie zazna zmierz­chu.