Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z nauczania Ojca Świętego

Bóg jest naszym Ojcem

Frag­men­ty kate­che­zy Ojca Świę­te­go Bene­dyk­ta XVI,
wygło­szo­nej pod­czas audien­cji ogól­nej w Waty­ka­nie, 30 stycz­nia br.

Dro­dzy bra­cia i sio­stry!

Fot. ks. R. Wal­czak

W kate­che­zie minio­nej śro­dy zasta­na­wia­li­śmy się nad począt­ko­wy­mi sło­wa­mi Cre­do: „Wie­rzę w Boga”. Ale wyzna­nie wia­ry pre­cy­zu­je to stwier­dze­nie: Bóg jest wszech­mo­gą­cym Ojcem, Stwór­cą nie­ba i zie­mi. Chciał­bym więc zasta­no­wić się teraz z wami nad pierw­szym fun­da­men­tal­nym okre­śle­niem Boga, jakie przed­sta­wia nam Cre­do: jest On Ojcem. Nie zawsze łatwo mówić dziś o ojco­stwie. Nade wszyst­ko w świe­cie zachod­nim: roz­bi­te rodzi­ny, coraz bar­dziej absor­bu­ją­ce zobo­wią­za­nia w pra­cy, nie­po­kój, a czę­sto nawet trud­ność, by zwią­zać koniec z koń­cem w budże­cie rodzin­nym, roz­pra­sza­ją­ca inwa­zja mass mediów w życie codzien­ne, to nie­któ­re z wie­lu czyn­ni­ków, mogą­cych prze­szko­dzić w spo­koj­nej i kon­struk­tyw­nej rela­cji mię­dzy ojca­mi a dzieć­mi. (…) Bóg jest Ojcem, któ­ry nie porzu­ca swo­ich dzie­ci, Ojcem kocha­ją­cym, któ­ry wspie­ra, poma­ga, przyj­mu­je, prze­ba­cza, zba­wia z wier­no­ścią,  któ­ra nie­zmier­nie prze­wyż­sza ludz­ką wier­ność, by otwo­rzyć się na wymia­ry wiecz­no­ści. (…) Wia­ra daje nam tę pew­ność, któ­ra sta­je się bez­piecz­ną ska­łą w budo­wa­niu nasze­go życia: może­my sta­wić czo­ła wszyst­kim chwi­lom trud­no­ści i zagro­że­nia, doświad­cze­nia ciem­no­ści kry­zy­su i cza­su bólu, wspie­ra­ni ufno­ścią, że Bóg nigdy nie zosta­wi nas samy­mi, że zawsze jest bli­sko, aby nas zba­wić i dopro­wa­dzić do życia wiecz­ne­go. (…) Bóg stwa­rza­jąc wol­ne stwo­rze­nia, obda­rza­jąc wol­no­ścią, zre­zy­gno­wał z czę­ści swej mocy, pozo­sta­wia­jąc nam moc naszej wol­no­ści. W ten spo­sób miłu­je i sza­nu­je wol­ną odpo­wiedź miło­ści na Jego wezwa­nie. Jako Ojciec, pra­gnie On, aby­śmy sta­li się Jego dzieć­mi całym naszym ser­cem, żyli jako tacy w Jego Synu, w komu­nii, w peł­nej zaży­ło­ści z Nim. Jego wszech­moc nie wyra­ża się w prze­mo­cy, nie wyra­ża się w znisz­cze­niu wszel­kich mocy prze­ciw­nych, jak­by­śmy tego chcie­li, lecz wyra­ża się w miło­ści, miło­sier­dziu, prze­ba­cze­niu, w obda­rza­niu nas wol­no­ścią, w nie­ustan­nym wezwa­niu do nawró­ce­nia ser­ca, w posta­wie jedy­nie pozor­nej sła­bo­ści, Bóg wyda­je się sła­by jeśli patrzy­my na Jezu­sa Chry­stu­sa, któ­ry się modli, zachę­ca nas, któ­ry pozwa­la się zabić. W tej posta­wie pozor­nej sła­bo­ści, na któ­rą skła­da się cier­pli­wość, łagod­ność i miłość uka­zu­je: to jest praw­dzi­wa moc, to jest moc Boga, któ­ra zwy­cię­ży. (…) Tyl­ko ten, kto jest praw­dzi­wie potęż­ny, może znieść zło i oka­zać się lito­ści­wym. Tyl­ko ten, kto jest praw­dzi­wie potęż­ny może w peł­ni reali­zo­wać moc miło­ści. (…) Tak więc, kie­dy mówi­my: „Wie­rzę w Boga Ojca Wszech­mo­gą­ce­go” wyra­ża­my naszą wia­rę w moc miło­ści Boga, któ­ry poko­nu­je nie­na­wiść, zło i grzech w swo­im Synu, któ­ry umarł i zmar­twych­wstał i otwie­ra nas na życie wiecz­ne, życie dzie­ci, któ­re chcą być na zawsze w„Domu  Ojca”. Wyzna­nie „Wie­rzę w Boga Ojca Wszech­mo­gą­ce­go” w Jego moc, w Jego spo­sób bycia Ojcem, jest nie­ustan­nie na nowo aktem wia­ry, nawró­ce­nia, prze­mia­ny nasze­go myśle­nia, naszych uczuć, całe­go nasze­go spo­so­bu życia. Dro­dzy bra­cia i sio­stry, pro­śmy Pana, by wspie­rał naszą wia­rę, by pomógł nam w praw­dzi­wym odna­le­zie­niu naszej wia­ry i dał nam siłę do gło­sze­nia Chry­stu­sa ukrzy­żo­wa­ne­go i zmar­twych­wsta­łe­go, aby­śmy świad­czy­li o Nim w miło­ści Boga i bliź­nie­go. Niech Bóg pozwo­li nam przy­jąć dar nasze­go dzie­cięc­twa, aby w peł­ni żyć rze­czy­wi­sto­ścią Cre­do, ufnie powie­rza­jąc się miło­ści Ojca i Jego zbaw­czej miło­sier­nej wszech­mo­cy, któ­ra jest praw­dzi­wą wszech­mo­cą.