Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowa kapłana

Wierzę w Syna Bożego (5)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

Zakoń­cze­nie roku i począ­tek nowe­go skła­nia każ­de­go z nas do reflek­sji. Pod­su­mo­wu­je­my minio­ny rok, wspo­mi­na­my tych, któ­rzy ode­szli do wiecz­no­ści. Zasta­na­wia­my się, jaki będzie nowy rok. Nasze myśli są peł­ne pla­nów i nadziei, ale tak­że – peł­ne obaw, lęków i wąt­pli­wo­ści. Świa­tłem i źró­dłem siły na nowy rok, na każ­dy dzień, jest Syn Boży, posła­ny przez Ojca. Przy­szedł, aby nas zba­wić: „Sło­wo sta­ło się cia­łem i zamiesz­ka­ło wśród nas” (J 1,14). Wciąż doświad­cza­my, w sobie i wokół sie­bie, że „na świe­cie było Sło­wo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przy­szło do swo­jej wła­sno­ści, a swoi Go nie przy­ję­li” (J 1,10–11). Syn Boży [Sło­wo] stał się czło­wie­kiem i „wszyst­kim… któ­rzy Je przy­ję­li, dało moc, aby się sta­li dzieć­mi Boży­mi” (J 1,12). W waż­nych, uro­czy­stych dniach, trze­ba sobie i bli­skim uświa­do­mić, jakie Boże praw­dy są fun­da­men­tem nasze­go życia, źró­dłem naszej siły i wię­zi z inny­mi ludź­mi. Św. Paweł pisze, że Bóg w Synu swo­im „wybrał nas przed zało­że­niem świa­ta, aby­śmy byli świę­ci i nie­ska­la­ni przed Jego obli­czem” (Ef 1,4). Sia­da­jąc przy cho­in­ce, wpa­trze­ni w żłó­bek betle­jem­ski, pochy­le­ni nad Dzie­ciąt­kiem, śpie­wa­jąc kolę­dy, roz­wa­żaj­my, co to zna­czy dla nas i naszych rodzin, że Bóg „z miło­ści prze­zna­czył nas dla sie­bie jako przy­bra­nych synów przez Jezu­sa Chry­stu­sa” (Ef 1,5). Patrząc na Dzie­ciąt­ko prze­ży­waj­my swo­ją god­ność dziec­ka Boże­go i god­ność innych ludzi, szcze­gól­nie człon­ków rodzi­ny. Patrząc na Mat­kę Bożą i św. Józe­fa odkry­waj­my swo­je powo­ła­nie, mat­ki i ojca. Buduj­my w ser­cu Domo­wy Kościół, Bożą rodzi­nę w Naza­re­cie, któ­rym jest nasz dom. Miłość mał­żeń­ska „nie tyl­ko łączy w jed­no cia­ło, ale pro­wa­dzi do tego, by było tyl­ko jed­no ser­ce i jed­na dusza. Wyma­ga ona nie­ro­ze­rwal­no­ści i wier­no­ści… i otwie­ra się ku płod­no­ści” (bł. Jan Paweł II, Fami­lia­ris con­sor­tio, 13). „Sama insty­tu­cja mał­żeń­stwa i miłość mał­żeń­ska – pisał Jan Paweł II – są skie­ro­wa­ne ku rodze­niu i wycho­wa­niu potom­stwa” (p. 14).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
W samot­nej modli­twie prze­ży­ję to, kim jestem dzię­ki Wcie­le­niu i jaka win­na być moja rodzi­na, sko­ro Sło­wo cia­łem się sta­ło.