Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowa kapłana

Wierzę w Syna Bożego (7)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

Św. Paweł, pisząc List do Koryn­tian, pod­kre­śla, że pisze „do tych, któ­rzy zosta­li uświę­ce­ni w Jezu­sie Chry­stu­sie i powo­ła­ni do świę­to­ści” (1 Kor 1,2). Zosta­li­śmy uświę­ce­ni przez Wcie­le­nie, przez Krew Jezu­so­wą, przez Zesła­nie Ducha Świę­te­go. Udział w świę­to­ści Boga otrzy­ma­li­śmy w Chrzcie świę­tym. Każ­dy ochrzczo­ny, wie­rzą­cy w Boga, może powie­dzieć: „zosta­łem uświę­co­ny w Jezu­sie Chry­stu­sie”. Mał­żon­ko­wie zosta­li uświę­ce­ni nie tyl­ko przez Chrzest, Eucha­ry­stię i Bierz­mo­wa­nie, ale tak­że w cza­sie zawar­cia Sakra­men­tu Mał­żeń­stwa. Przez ten sakra­ment jed­no­ści i miło­ści mał­żon­ko­wie zosta­ją włą­cze­ni w miłość Chry­stu­sa do Kościo­ła. Nie tyl­ko w sakra­men­tach Bóg nas uświę­ca, ale przez Jego sło­wo, gdy się modli­my, gdy słu­ży­my bliź­nim, radu­je­my się i cier­pi­my. Apo­stoł mówi, że ci, któ­rzy zosta­li uświę­ce­ni, są też powo­ła­ni do świę­to­ści. Dar Boży jest zada­niem. Każ­dy chrze­ści­ja­nin, mał­żon­ko­wie i rodzi­ce rów­nież, jest powo­ła­ny do świę­to­ści, czy­li do życia w łasce uświę­ca­ją­cej, do życia w przy­jaź­ni z Bogiem i do życia wiecz­ne­go w nie­bie. „Oto przy­cho­dzę… Rado­ścią jest dla mnie peł­nić Two­ją wolę, mój Boże” (Ps 40,9). Powo­ła­nie do świę­to­ści reali­zu­je­my sta­le zasta­na­wia­jąc się, jaka jest wola Boża, cze­go Bóg od nas wyma­ga. W mał­żeń­stwie i rodzi­nie poma­ga­my sobie nawza­jem odkry­wać Boże wezwa­nia i reali­zo­wać je. Poma­ga­my sobie przez przy­kład, zachę­tę, upo­mnie­nie, modli­twę, wspól­ne czy­ta­nie Pisma Świę­te­go, przez poku­tę. Reali­zu­je­my powo­ła­nie do świę­to­ści naśla­du­jąc Jana Chrzci­cie­la, któ­ry widząc nad­cho­dzą­ce­go Jezu­sa, powie­dział: „Oto Bara­nek Boży, któ­ry gła­dzi grze­chy świa­ta” (J 1,29). W kon­kret­nej sytu­acji wska­zu­je­my na Pana Jezu­sa, Jego obec­ność i Jego wolę. Bł. Jan Paweł II przy­po­mi­nał, że dla więk­szo­ści męż­czyzn i kobiet wolą Bożą jest życie mał­żeń­skie i rodzin­ne. Dla nie­któ­rych powo­ła­niem jest życie w celi­ba­cie lub życie samot­ne w świe­cie. „Mał­żeń­stwo i dzie­wic­two to dwa spo­so­by wyra­ża­nia i prze­ży­wa­nia jedy­nej Tajem­ni­cy Przy­mie­rza Boga ze swym ludem… Mał­żon­ko­wie chrze­ści­jań­scy mają pra­wo ocze­ki­wać od osób bez­żen­nych… świa­dec­twa dozgon­nej wier­no­ści swe­mu powo­ła­niu… (są oso­by), któ­re z przy­czyn nie­za­leż­nych od swej woli nie mogły wstą­pić w związ­ki mał­żeń­skie” (Fami­lia­ris con­sor­tio, 16).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Zasta­no­wię się nad tym, jak czę­sto roz­ma­wia­my w rodzi­nie o powo­ła­niu wszyst­kich ochrzczo­nych do świę­to­ści.