Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowa kapłana

Wierzę w Syna Bożego (12)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

„Bądź­cie świę­ty­mi, bo Ja jestem świę­ty, Pan, Bóg wasz” – mówił Bóg do Moj­że­sza (Kpł 19,1–2). Pan Jezus, Wcie­lo­ny Syn Boży, uczy nas: „Bądź­cie więc wy dosko­na­li, jak dosko­na­ły jest Ojciec wasz nie­bie­ski” (Mt 5,48). Powo­ła­nie do świę­to­ści odno­si się do każ­de­go chrze­ści­ja­ni­na. Na pew­no w szcze­gól­ny spo­sób wezwa­ni do świę­to­ści są kapła­ni, oso­by zakon­ne, ale świę­tość jest też zada­niem dla żyją­cych w mał­żeń­stwie i rodzi­nie. Wie­lu mał­żon­ków uwa­ża, że świę­tość jest zbyt trud­na, a nawet nie­moż­li­wa w życiu rodzin­nym. Zazwy­czaj szu­ka­my uspra­wie­dli­wie­nia: jak moż­na być świę­tym, mając męża alko­ho­li­ka, żyjąc w śro­do­wi­sku, w któ­rym wszy­scy ze wszyst­ki­mi się kłó­cą, w któ­rym nie ma szcze­ro­ści i zaufa­nia, w któ­rym jest wie­le samot­no­ści i nie­zro­zu­mie­nia. Świę­tość jest darem, któ­ry otrzy­mu­je­my w cza­sie Chrztu świę­te­go. Bóg dzie­li się swo­ją świę­to­ścią z nami, pomna­ża świę­tość naszych serc. Jak roz­wi­jać, z pomo­cą łaski Bożej, ten wiel­ki dar, któ­ry jest począt­kiem nie­ba na zie­mi? Jak to reali­zo­wać w życiu mał­żeń­skim, pamię­ta­jąc o łasce Sakra­men­tu Mał­żeń­stwa? W Sta­rym Testa­men­cie Bóg mówi do Moj­że­sza: „będziesz kochał bliź­nie­go, jak sie­bie same­go, nie będziesz szu­kał pomsty, będziesz upo­mi­nał” (Kpł 19,17–18). Jak­że waż­ne jest, by mał­żon­ko­wie pamię­ta­li o naucza­niu św. Paw­ła Apo­sto­ła, któ­ry przy­po­mi­na, że jeste­śmy świą­ty­nią Boga, nasze cia­ło jest świą­ty­nią Ducha Świę­te­go, i rodzi­na jest świą­ty­nią: „Jeże­li ktoś znisz­czy świą­ty­nię  Boga, tego znisz­czy Bóg. Świą­ty­nia Boga jest świę­ta, a wy nią jeste­ście” (1 Kor 3,17). A jak reali­zo­wać sło­wa Pana Jezu­sa: „Jeśli cię kto ude­rzy w pra­wy poli­czek, nad­staw mu i dru­gi” (Mt 5,39). Prze­cież nie może­my pozwo­lić, by zło się pano­szy­ło, prze­mo­cy w rodzi­nie trze­ba się prze­ciw­sta­wić. Bł. Jan Paweł II pisze: „Bóg w naj­wyż­szym stop­niu obja­wia god­ność kobie­ty, gdy On sam przyj­mu­je cia­ło ludz­kie z Maryi Dzie­wi­cy… Męż­czy­zna, uka­zu­jąc i prze­ży­wa­jąc na zie­mi ojco­stwo same­go Boga, powo­ła­ny jest do zabez­pie­cze­nia rów­ne­go roz­wo­ju wszyst­kim człon­kom rodzi­ny” (Fami­lia­ris con­sor­tio, 22,25).
Pro­po­zy­cja reflek­sji
Jak pogo­dzić prze­ba­cze­nie z wyma­ga­niem popra­wy, jak wywa­żyć goto­wość do zno­sze­nia krzywd z tro­ską o dzie­ci, z obro­ną wła­snej god­no­ści?