Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowa kapłana

Wierzę w Syna Bożego (17)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

Św. Jan opi­su­je w Ewan­ge­lii uzdro­wie­nie czło­wie­ka nie­wi­do­me­go od uro­dze­nia (J 9,1–41). Pan Jezus, po doko­na­niu cudu, zapy­tał czło­wie­ka, któ­re­mu przy­wró­cił wzrok: „Czy ty wie­rzysz w Syna Czło­wie­cze­go?”. „A któż to jest, Panie, abym w Nie­go uwie­rzył?”. Jezus odpo­wie­dział: „Jest Nim Ten, któ­re­go widzisz i któ­ry mówi do cie­bie”. Uzdro­wio­ny wyznał: „Wie­rzę, Panie”. Życie każ­de­go czło­wie­ka opie­ra się na ducho­wym wzro­ku. Życie mał­żeń­skie i rodzin­ne potrze­bu­je świa­tła, któ­re poma­ga decy­do­wać, wybie­rać, oce­niać kon­kret­ne sytu­acje, szan­se i zagro­że­nia. Tym świa­tłem i ducho­wym wzro­kiem jest nasze sumie­nie, roz­trop­ność, uczci­wość, wier­ność zobo­wią­za­niom i wła­snej god­no­ści. Ale szcze­gól­nym świa­tłem w reali­za­cji każ­de­go powo­ła­nia jest Chry­stus, Jego Ewan­ge­lia. Wia­ra jest ducho­wym wzro­kiem, któ­ry poma­ga reali­zo­wać zada­nia, jakie posta­wił nam Pan Jezus. Św. Paweł napi­sał: „Nie­gdyś byli­ście ciem­no­ścią, lecz teraz jeste­ście świa­tło­ścią w Panu: postę­puj­cie jak dzie­ci świa­tło­ści” (Ef 5,8). Ciem­no­ścią jest grzech, ciem­no­ścią jest odrzu­ca­nie Bożych przy­ka­zań, odrzu­ca­nie zapi­sów w Ewan­ge­lii odno­szą­cych się do mał­żeń­stwa i rodzi­ny. Ciem­no­ścią jest zdra­da mał­żeń­ska, roz­my­wa­nie związ­ku mał­żeń­skie­go, zabi­ja­nie nie­na­ro­dzo­nych, odrzu­ce­nie czy­sto­ści przed­mał­żeń­skiej… Ciem­no­ścią obec­nych cza­sów jest uspra­wie­dli­wia­nie i popie­ra­nie związ­ków homo­sek­su­al­nych, usta­na­wia­nie pra­wa o euta­na­zji sta­rych i cho­rych. „Nie miej­cie udzia­łu – wzy­wa św. Paweł – w czy­nach ciem­no­ści” (Ef 5,11). Do dzi­siej­szych cza­sów, do współ­cze­snych mał­żeństw i rodzin, do środ­ków prze­ka­zu i tych, któ­rzy usta­na­wia­ją pra­wa, trze­ba odnieść sło­wa Paw­ło­we: „Zbudź się, o śpią­cy, i powstań z mar­twych, a zaja­śnie­je ci Chry­stus” (Ef 5,14). „Porzą­dek moral­ny… przed­sta­wia zamysł Boży… odpo­wia­da naj­głęb­szym potrze­bom czło­wie­ka stwo­rzo­ne­go przez Boga, słu­ży jego peł­ne­mu czło­wie­czeń­stwu… Czło­wiek…, powo­ła­ny do świa­do­me­go wypeł­nie­nia mądre­go i peł­ne­go miło­ści zamy­słu Boże­go, jest isto­tą histo­rycz­ną, któ­ra się for­mu­je dzień po dniu… Mał­żon­ko­wie… są powo­ła­ni do usta­wicz­ne­go postę­pu” (Fami­lia­ris con­sor­tio, 34).
Pro­po­zy­cja reflek­sji
Co zna­czy w moim życiu, w naszej rodzi­nie, Paw­ło­we: „Zbudź się, o śpią­cy, i powstań z mar­twych”?