Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Pasterskie nauczanie

Jedno serce i jedna dusza


Dzień poświę­ce­nia świą­ty­ni nazy­wa­my dies nata­lis, czy­li dniem naro­dzin dane­go kościo­ła, bo wła­śnie dzię­ki poświę­ce­niu może on w peł­ni nazy­wać się domem Bożym i nim fak­tycz­nie się sta­je. Każ­dy poświę­co­ny budy­nek kościel­ny powi­nien obja­wiać toż­sa­mość Kościo­ła, gdyż jest on obra­zem Kościo­ła ducho­we­go. Każ­dy obraz i każ­da rzeź­ba znaj­du­ją­ca się w koście­le powin­na wzbu­dzać w ser­cu czło­wie­ka wie­rzą­ce­go poczu­cie szczę­ścia spo­wo­do­wa­ne­go poczu­ciem pięk­na. Kie­dy bowiem oso­ba modlą­ca się w koście­le doświad­cza pięk­na, zdo­by­wa się na wła­ści­wą posta­wę ser­ca do tego, aby zro­zu­mieć treść obra­zu, treść usły­sza­ne­go sło­wa i treść spra­wo­wa­nej litur­gii. Każ­da świą­ty­nia ma trzy pod­sta­wo­we zada­nia, czy­li zada­nie zjed­no­cze­nia, prze­ba­cze­nia i uświę­ce­nia ludu Boże­go. Jako miej­sce szcze­gól­nej łaski, któ­re łączy nie­bo z zie­mią, ma ona mia­no­wi­cie jed­no­czyć ludzi z Bogiem i mię­dzy sobą oraz być miej­scem, w któ­rym, jeśli myślą zwró­ci­my się do Pana i nawró­ciw­szy się popro­si­my o prze­ba­cze­nie, to prze­ba­cze­nie może­my uzy­skać. Świą­ty­nia to miej­sce, w któ­rym miłość ludz­ka wstę­pu­je ku nie­bu, a miłość Boża zstę­pu­je na zie­mię. Kościół ma gro­ma­dzić wier­nych tak, aby cho­ciaż pod­czas modli­twy sta­no­wi­li jed­no ser­ce i jed­ną duszę.

Frag­ment homi­lii wygło­szo­nej pod­czas Mszy św., pod­czas któ­rej poświę­co­no nowo wybu­do­wa­ny kościół para­fial­ny na os. Miel­żyń­skie­go w Swa­rzę­dzu, 6 IV 2014 r.