Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Proszę was o to

Raduj się Koście­le!

Raduj się Polsko!

Docze­ka­li­śmy bowiem chwi­li kano­ni­za­cji Ojca Świę­te­go Jana Paw­ła II, Pola­ka. Ta radość jest dziś jesz­cze więk­sza, bo dzię­ki decy­zji papie­ża Fran­cisz­ka otrzy­mu­je­my dziś tak­że dru­gie­go pośred­ni­ka w Nie­bie – Jana XXIII. Ci wiel­cy ludzie spo­tka­li się w Waty­ka­nie. Obaj byli następ­ca­mi św. Pio­tra, obaj bar­dzo kocha­li Mat­kę Bożą, zwłasz­cza tę z Jasnej Góry. Choć róż­ny­mi dro­ga­mi i w róż­nym cza­sie, obaj doszli do świę­to­ści i dziś poka­zu­ją nam, że świę­tość jest moż­li­wa tak­że tu i teraz.
Trze­ba tyl­ko nad tym pra­co­wać i sta­rać się. Jak bar­dzo zale­ża­ło na świę­to­ści Jano­wi XXIII, moż­na zoba­czyć, czy­ta­jąc jego „Dzien­nik duszy”, któ­ry pro­wa­dził od mło­dzień­czych lat. O dro­dze do świę­to­ści Jana Paw­ła II chy­ba dziś nie trze­ba dużo mówić – tak wie­lu z nas prze­cież spo­ty­ka­ło się z nim, roz­ma­wia­ło, słu­cha­ło go. W tym szcze­gól­nym dniu rado­ści redak­cja tygo­dni­ka „Źró­dło” pra­gnie przy­po­mnieć swo­im Czy­tel­ni­kom sło­wa szcze­gól­ne, nie­ja­ko testa­ment, któ­ry nam zosta­wił: „Zanim stąd odej­dę, pro­szę was, aby­ście całe to ducho­we dzie­dzic­two, któ­re­mu na imię Pol­ska, raz jesz­cze przy­ję­li z wia­rą, nadzie­ją i miło­ścią – taką, jaką zaszcze­pia w nas Chry­stus na chrzcie świę­tym, – aby­ście nigdy nie zwąt­pi­li i nie znu­ży­li się, i nie znie­chę­ci­li, – aby­ście nie pod­ci­na­li sami tych korze­ni, z któ­rych wyra­sta­my. Pro­szę was: – aby­ście mie­li ufność nawet wbrew każ­dej swo­jej sła­bo­ści, aby­ście szu­ka­li zawsze ducho­wej mocy u Tego, u któ­re­go tyle poko­leń ojców naszych i matek ją znaj­do­wa­ło, – aby­ście od Nie­go nigdy nie odstą­pi­li, – aby­ście nigdy nie utra­ci­li tej wol­no­ści ducha, do któ­rej On wyzwa­la czło­wie­ka, – aby­ście nigdy nie wzgar­dzi­li tą Miło­ścią, któ­ra jest naj­więk­sza, któ­ra się wyra­zi­ła przez Krzyż, a bez któ­rej życie ludz­kie nie ma ani korze­nia, ani sen­su. Pro­szę was o to przez pamięć i przez potęż­ne wsta­wien­nic­two Boga­ro­dzi­cy z Jasnej Góry i wszyst­kich Jej sank­tu­ariów na zie­mi pol­skiej, przez pamięć św. Woj­cie­cha, któ­ry zgi­nął dla Chry­stu­sa nad Bał­ty­kiem, przez pamięć św. Sta­ni­sła­wa, któ­ry legł pod mie­czem kró­lew­skim na Skał­ce. Pro­szę was o to”.

(Jan Paweł II w Pol­sce, Homi­lia w cza­sie Mszy św. odpra­wio­nej na Bło­niach – Kra­ków, 9 czerw­ca 1979 r.)