Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z nauczania Ojca Świętego

DUCH ŚWIĘTY OBDARZA NAS DAREM RADY

Frag­men­ty kate­che­zy Ojca Świę­te­go Fran­cisz­ka, wygło­szo­nej pod­czas audien­cji ogól­nej na pla­cu św. Pio­tra w Waty­ka­nie, 7 maja br.

Dro­dzy Bra­cia i Sio­stry!

Fot. L’Osservatore Roma­no

Obec­ny tydzień jest tygo­dniem rado­ści. Świę­tu­je­my Zmar­twych­wsta­nie Jezu­sa. Jest to radość praw­dzi­wa, głę­bo­ka, opar­ta na pew­no­ści, że Chry­stus zmar­twych­wsta­ły już wię­cej nie umie­ra, lecz żyje i dzia­ła w Koście­le i w świe­cie. Ta pew­ność miesz­ka w ser­cach wie­rzą­cych od owe­go poran­ka wiel­ka­noc­ne­go, gdy kobie­ty przy­szły do gro­bu Jezu­sa, a anio­ło­wie powie­dzie­li do nich: „Dla­cze­go szu­ka­cie żyją­ce­go wśród umar­łych?”. Sło­wa te są jak kamień milo­wy w histo­rii; ale tak­że jak „kamień upad­ku”, jeśli nie otwo­rzy­my się na Dobrą Nowi­nę, jeśli myśli­my, że mniej­szym kło­po­tem jest Jezus, któ­ry umarł, niż Jezus żyją­cy! Nato­miast ileż razy w naszym życiu codzien­nym musi­my usły­szeć: „Dla­cze­go szu­ka­cie żyją­ce­go wśród umar­łych?”. Ileż razy poszu­ku­je­my życia wśród tego, co obumar­łe, tego, co nie może dać życia, rze­czy, któ­re dziś są, ale jutro ich nie będzie, rze­czy ulot­nych. „Dla­cze­go szu­ka­cie żyją­ce­go wśród umar­łych?” (…) Ewan­ge­lia uka­zu­je nam róż­ne reak­cje: Apo­sto­ła Toma­sza, Marii Mag­da­le­ny i dwóch uczniów z Emaus: war­to, aby­śmy się z nimi skon­fron­to­wa­li. Tomasz sta­wia wie­rze waru­nek, doma­ga się, by mógł dotknąć dowo­dów – ran Jezu­sa; Maria Mag­da­le­na pła­cze, widzi Go, ale nie roz­po­zna­je, zda­je sobie spra­wę, że jest to Jezus dopie­ro wów­czas, gdy wzy­wa ją po imie­niu; ucznio­wie z Emaus, przy­gnę­bie­ni, z poczu­ciem poraż­ki, docie­ra­ją na spo­tka­nie z Jezu­sem, pozwa­la­jąc, aby towa­rzy­szył im ten tajem­ni­czy wędro­wiec. Każ­dy róż­ny­mi dro­ga­mi!
„Dla­cze­go szu­ka­cie żyją­ce­go wśród umar­łych?”. To pyta­nie pozwa­la nam prze­zwy­cię­żyć poku­sę, aby spoj­rzeć wstecz na to, co było wczo­raj i popy­cha nas naprzód, ku przy­szło­ści. Jezus nie jest w gro­bie, zmar­twych­wstał, jest Żyją­cym, Tym, któ­ry nie­ustan­nie odna­wia swo­je Cia­ło, któ­rym jest Kościół i spra­wia, że podą­ża on, pocią­ga­jąc go do sie­bie. „Wczo­raj” to grób Jezu­sa i grób Kościo­ła, grób praw­dy i spra­wie­dli­wo­ści; „Dzi­siaj” to odwiecz­ne zmar­twych­wsta­nie, do któ­re­go popy­cha nas Duch Świę­ty, dając nam peł­ną wol­ność. (…) Powtórz­my to zda­nie anio­ła, aby zapa­dło w nasze ser­ca i w naszą pamięć, a następ­nie niech każ­dy odpo­wie w mil­cze­niu: „dla­cze­go szu­ka­cie żyją­ce­go wśród umar­łych?”. Powtó­rzy­my je… „Dla­cze­go szu­ka­cie żyją­ce­go wśród umar­łych?”. Spójrz­cie bra­cia i sio­stry, On żyje! jest z nami. Nie ucie­kaj­my się do tak wie­lu gro­bów, któ­re wie­le nam obie­cu­ją, pięk­no, a w koń­cu nic tobie nie dają. On jest Żyją­cym. Nie szu­kaj­my żyją­ce­go wśród umar­łych.