Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowa kapłana

Wierzę w Syna Bożego (28)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Do każ­de­go więc, któ­ry się przy­zna do Mnie przed ludź­mi, przy­znam się i Ja przed moim Ojcem, któ­ry jest w nie­bie. Lecz kto się Mnie zaprze przed ludź­mi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, któ­ry jest w nie­bie” (Mt 10,32–33). W jaki spo­sób żona ma „przy­znać się” do Chry­stu­sa przed mężem? Mąż przed żoną? Rodzi­ce przed dzieć­mi? Kie­dy przy­zna­nie się do Chry­stu­sa wią­że się ze sta­now­czym sprze­ci­wem, na przy­kład w sytu­acji, gdy syn czy cór­ka żyją bez ślu­bu sakra­men­tal­ne­go? Gdzie się­ga sza­cu­nek dla wol­no­ści i sumie­nia wobec człon­ka rodzi­ny, a szcze­gól­nie – współ­mał­żon­ka? Pan Jezus mówi: „Nie ma bowiem nic zakry­te­go, co by nie mia­ło być wyja­wio­ne, ani nic tajem­ne­go, o czym by się nie mia­no dowie­dzieć” (Mt 10,26). Sko­ro wszyst­ko będzie ujaw­nio­ne, czy trze­ba chro­nić tajem­ni­ce rodzi­ny, czy jest złą rze­czą opo­wia­da­nie kole­żan­ce o wadach teścio­wej i pijań­stwie męża? Jak w prak­ty­ce wpro­wa­dzać w życie rodzin­ne sło­wa Pana Jezu­sa: „Co mówię wam w ciem­no­ści, powta­rzaj­cie na świe­tle, a co sły­szy­cie na ucho, roz­gła­szaj­cie na dachach” (Mt 10,27). Co trze­ba zacho­wać w tajem­ni­cy? Co trze­ba ujaw­nić, jakie dobro roz­gła­szać, przed jakim zagro­że­niem prze­strzec, szcze­gól­nie wła­sne dzie­ci? Pan Jezus wzy­wa: „Nie bój­cie się ludzi… Nie bój­cie się tych, któ­rzy zabi­ja­ją cia­ło, lecz duszy zabić nie mogą” (Mt 10,28). My się boimy nawet tych, któ­rzy są naszy­mi naj­bliż­szy­mi w rodzi­nie. Boimy się prze­mo­cy, lek­ko­myśl­no­ści, leni­stwa, zdrad… Pan Jezus pocie­sza, napeł­nia ufno­ścią: „U was zaś nawet wło­sy na gło­wie wszyst­kie są poli­czo­ne” (Mt 10,30). Pan Jezus jest z nami. Ufno­ści uczy nas Jere­miasz: „Pan jest przy mnie jako potęż­ny mocarz” (Jr 20,11); „Tobie bowiem powie­rzy­łem swą spra­wę” (Jr 20,12). „Poprzez gło­sze­nie z nową mocą nowe­go przy­ka­za­nia miło­ści Kościół pobu­dza i pro­wa­dzi rodzi­nę chrze­ści­jań­ską do służ­by miło­ści, aby naśla­do­wa­ła i prze­ży­wa­ła tę samą miłość odda­nia i ofia­ry, któ­rą Chry­stus żywi dla całej ludz­ko­ści” (św. Jan Paweł II, adh. Fami­lia­ris con­sor­tio, 49).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Prze­czy­tam, sam lub we wspól­no­cie rodzin­nej, tekst Ewan­ge­lii Mt 10,26–33. Spró­bu­je­my odpo­wie­dzieć, jak w kon­kret­nych sytu­acjach w rodzi­nie zasto­so­wać sło­wa Pana Jezu­sa.