Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowa kapłana

Wierzę w Syna Bożego (31)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Przy­po­wieść Pana Jezu­sa o siew­cy wciąż prze­ma­wia do wyobraź­ni, choć widok rol­ni­ka, któ­ry ręką rzu­ca ziar­no w zie­mię, nale­ży do prze­szło­ści (Mt 13,1–23). Pan Jezus wytłu­ma­czył sym­bo­li­kę tej przy­po­wie­ści. On sam jest siew­cą, ziar­nem jest Boże sło­wo, zie­mią – ludz­kie ser­ca. Są ludzie, któ­rzy zamy­ka­ją się na Boże sło­wo. Ich wnę­trze jest podob­ne do dro­gi, na któ­rej ziar­no nie może kieł­ko­wać i przy­nieść owo­ców. Porów­na­nie do zie­mi ska­li­stej czy peł­nej chwa­stów wciąż do nas prze­ma­wia. I są ludzie podob­ni do uro­dzaj­nej zie­mi, na któ­rej ziar­no wyda­je owo­ce. Miej­scem sie­wu i wzro­stu jest każ­dy czło­wiek z osob­na. Ale szcze­gól­nym miej­scem zasie­wu Boże­go ziar­na jest rodzi­na. Wszy­scy człon­ko­wie rodzi­ny są zie­mią i rodzi­na jako wspól­no­ta jest miej­scem wzro­stu Boże­go sło­wa lub jego odrzu­ce­nia. Szcze­gól­nym ziar­nem, któ­re Bóg zasie­wa w rodzi­nie, jest Ewan­ge­lia o miło­ści i życiu, o świę­to­ści i trwa­ło­ści mał­żeń­stwa, o Sakra­men­cie Mał­żeń­stwa, o god­no­ści rodzi­ciel­stwa, o nie­na­ru­szal­no­ści życia od poczę­cia do natu­ral­nej śmier­ci, o rodzi­nie – Domo­wym Koście­le. Każ­dy z człon­ków rodzi­ny przyj­mu­jąc sło­wo Boże dla sie­bie, dla swe­go powo­ła­nia i świę­to­ści, jed­no­cze­śnie przyj­mu­je to sło­wo dla całej rodzi­ny. Będąc dobrą, uro­dzaj­ną zie­mią w swo­im ser­cu, sta­je się siew­cą w imie­niu Chry­stu­sa dla całej rodzi­ny. Gdy ktoś swo­je ser­ce czy­ni podob­nym do zie­mi ska­li­stej i zachwasz­czo­nej, cała rodzi­na jest osła­bio­na. Każ­dy czło­wiek otrzy­mu­je szcze­gól­nie dro­go­cen­ne ziar­no o miłu­ją­cym Bogu i powo­ła­niu do wiecz­ne­go szczę­ścia w nie­bie. Św. Paweł pisze: „Cier­pień teraź­niej­szych nie moż­na sta­wiać na rów­ni z chwa­łą, któ­ra ma się w nas obja­wić” (Rz 8,18). „Rodzi­na chrze­ści­jań­ska, będąc owo­cem i zna­kiem nad­przy­ro­dzo­nej płod­no­ści Kościo­ła, sta­je się sym­bo­lem, świa­dec­twem i uczest­ni­kiem macie­rzyń­stwa Kościo­ła” (św. Jan Paweł II, adh. Fami­lia­ris con­sor­tio, p. 49).
Pro­po­zy­cja reflek­sji
Jakim siew­cą, jakim ziar­nem i jaką zie­mią jestem w swo­jej rodzi­nie? Czy moja rodzi­na, sło­wem i przy­kła­dem, zasie­wa Chry­stu­so­we ziar­no w śro­do­wi­sku zna­jo­mych, przy­ja­ciół, w śro­do­wi­sku pra­cy?