Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

KS. JERZY POPIEŁUSZKO – najważniejsze daty z życia i procesu beatyfikacyjnego

Chro­no­lo­gia życia, dzia­łal­no­ści, sła­wy męczeń­stwa i pro­ce­su beaty­fi­ka­cyj­ne­go Czci­god­ne­go Słu­gi Boże­go ks. Jerze­go Popie­łusz­ki:
14 IX 1947 – uro­dził się w Oko­pach k. Sucho­wo­li, syn Wła­dy­sła­wa i Marian­ny z d. Gnie­dziej­ko.
16 IX 1947 – otrzy­mu­je sakra­ment Chrztu św. w koście­le para­fial­nym w Sucho­wo­li, nada­no mu imię Alfons.
1 IX 1954 – roz­po­czy­na naukę w Szko­le Pod­sta­wo­wej w Sucho­wo­li.
1961–1965 – uczęsz­cza do liceum w Sucho­wo­li, gdzie otrzy­mu­je świa­dec­two doj­rza­ło­ści.
24 VI 1965 – zgła­sza się i zosta­je przy­ję­ty do Semi­na­rium Metro­po­li­tal­ne­go w War­sza­wie, stu­dia roz­po­czy­na we wrze­śniu.
25 X 1966 – zosta­je powo­ła­ny do woj­ska i wcie­lo­ny do jed­nost­ki w Bar­to­szy­cach. Była to kle­ryc­ka jed­nost­ka o zaostrzo­nym regu­la­mi­nie. Przez komu­ni­stycz­ną indok­try­na­cję poli­tycz­ną chcia­no ruj­no­wać powo­ła­nia. Eli­mi­no­wa­no prak­ty­ki reli­gij­ne. Jerzy Popie­łusz­ko jako kle­ryk nie chciał zdjąć meda­li­ka i różań­ca z pal­ca. Był za to suro­wo kara­ny. Tryb życia woj­sko­we­go bar­dzo osła­bił jego zdro­wie.
16 X 1968 – zwol­nie­nie z woj­ska i powrót do semi­na­rium z nad­wy­rę­żo­nym zdro­wiem.
18 IV 1970 – prze­cho­dzi cięż­ką ope­ra­cję. W wyni­ku kom­pli­ka­cji jego życie wisi na wło­sku. Kle­ry­cy w semi­na­rium przez całą noc modlą się w inten­cji kole­gi Jerze­go.
13 V 1971 – u rzę­do­wa zmia­na imie­nia z Alfon­sa na Jerzy.
12 III 1972 – otrzy­mu­je świę­ce­nia dia­ko­na­tu.
28 V 1972 – w archi­ka­te­drze św. Jana w War­sza­wie otrzy­mu­je świę­ce­nia kapłań­skie z rąk Słu­gi Boże­go ks. Ste­fa­na kar­dy­na­ła Wyszyń­skie­go.
19 VI 1972 – otrzy­mu­je nomi­na­cję na wika­riu­sza para­fii Świę­tej Trój­cy w Ząb­kach.
4 X 1975 – zosta­je prze­nie­sio­ny na wika­riat do para­fii Mat­ki Bożej Kró­lo­wej Pol­ski w Ani­nie.
20 V 1978 – prze­nie­sie­nie na wika­riat do para­fii Dzie­ciąt­ka Jezus na Żoli­bo­rzu.
19 II 1979 – otrzy­mu­je nomi­na­cję na dusz­pa­ste­rza war­szaw­skiej Służ­by Zdro­wia.
25 V 1979 – ze wzglę­du na sła­by stan zdro­wia, zosta­je prze­nie­sio­ny do dusz­pa­ster­stwa przy koście­le aka­de­mic­kim św. Anny w War­sza­wie,
20 V 1980 – zosta­je prze­nie­sio­ny do para­fii św. Sta­ni­sła­wa Kost­ki na Żoli­bo­rzu, jako rezy­dent, z prze­zna­cze­niem do dusz­pa­ster­stwa spe­cja­li­stycz­ne­go Służ­by Zdro­wia.
8–29 VI 1980 – odwie­dza ciot­kę Mary Kali­now­ski w Sta­nach Zjed­no­czo­nych.
31 VIII 1980 – odpra­wia Mszę św. dla straj­ku­ją­cych hut­ni­ków w Hucie War­sza­wa.
16 i 17 XII 1980 – bie­rze udział w Gdań­sku i Gdy­ni w odsło­nię­ciu pomni­ka ofiar Grud­nia 1970 r.
14 V 1981 – odpra­wia Mszę św. w Hucie War­sza­wa o powrót do zdro­wia Jana Paw­ła II.
28 II 1982 – roz­po­czy­na odpra­wia­nie Mszy św. za Ojczy­znę w koście­le św. Sta­ni­sła­wa Kost­ki na Żoli­bo­rzu.
30 VIII 1983 – jadąc do Gdy­ni, by wygło­sić kaza­nie, zosta­je przez Mili­cję Oby­wa­tel­ską zatrzy­ma­ny w Łomian­kach i prze­trzy­ma­ny przez osiem godzin na komi­sa­ria­cie; tym samym unie­moż­li­wio­no mu speł­nie­nie posłu­gi dusz­pa­ster­skiej.
12 XII 1983 – prze­słu­cha­nie w pro­ku­ra­tu­rze i posta­no­wie­nie wice­pro­ku­ra­tor Anny Jac­kow­skiej o przed­sta­wie­niu zarzu­tów ks. Jerze­mu Popie­łusz­ce. Rewi­zja w miesz­ka­niu ks. Jerze­go przy ul. Chłod­nej oraz zatrzy­ma­nie w aresz­cie w pała­cu Mostow­skich, gdzie prze­trzy­ma­no go dwa dni.
27 XII 1983 – J. Urban, rzecz­nik pra­so­wy rzą­du, pod pseu­do­ni­mem Michał Ostrow­ski publi­ku­je oszczer­czy arty­kuł prze­ciw ks. Jerze­mu Popie­łusz­ce (zob. „Express Wie­czor­ny” z 27 XII 1983 r.).
2 I 1984 – na pole­ce­nie ks. arcy­bi­sku­pa Bro­ni­sła­wa Dąbrow­skie­go, ks. Jerzy w 13 punk­tach zbi­ja zarzu­ty i insy­nu­acje wysu­nię­te przez J. Urba­na.
12 VI 1984 – prze­słu­cha­nie przez wła­dze bez­pie­czeń­stwa w pała­cu Mostow­skich w War­sza­wie, gdzie przed­sta­wio­no mu akt oskar­że­nia.
26 VI 1984 – prze­słu­cha­nie w Pro­ku­ra­tu­rze Okrę­go­wej w War­sza­wie.
2 VII 1984 – sta­wia się w Pro­ku­ra­tu­rze Okrę­go­wej w War­sza­wie, gdzie odczy­ta­no mu zarzu­ty, że rze­ko­mo „nad­uży­wa­jąc funk­cji kapła­na, czy­nił z kościo­łów miej­sce szko­dli­wej dla inte­re­sów PRL pro­pa­gan­dy anty­pań­stwo­wej, tj o prze­stęp­stwo z art.194 kk w związ­ku z art. 58”.
12 VII 1984 – wice­pro­ku­ra­tor woje­wódz­ki Anna Jac­kow­ska skła­da w Sądzie Rejo­no­wym dla mia­sta sto­łecz­ne­go War­sza­wy akt oskar­że­nia prze­ciw­ko ks. Jerze­mu Popie­łusz­ce.
14–21 VII 1984 – w towa­rzy­stwie kole­gi, ks. Bog­da­na Liniew­skie­go, prze­by­wa na urlo­pie lecz­ni­czym w Kry­ni­cy Zdro­ju.
15 VII 1984 – w koście­le św. Sta­ni­sła­wa Kost­ki odczy­ta­no krót­ki komu­ni­kat kapła­nów: „Ks. Jerzy pra­cu­je w tej para­fii, my kapła­ni współ­od­po­wie­dzial­ni za życie dusz­pa­ster­skie, uwa­ża­my za swój obo­wią­zek zapro­te­sto­wać publicz­nie prze­ciw­ko nie­słusz­nym oskar­że­niom, a wier­nych wzy­wa­my do modli­twy”.
29 VII 1984 – uczest­ni­czy w kon­ce­le­bro­wa­nej Mszy św. za Ojczy­znę. Ks. pra­łat Teo­fil Boguc­ki, pro­boszcz, bie­rze w obro­nę ks. Jerze­go przed ata­ka­mi władz pań­stwo­wych.
24 VIII 1984 – decy­zja Sądu Rejo­no­we­go m. st. War­sza­wy o umo­rze­niu postę­po­wa­nia kar­ne­go wobec ks. Jerze­go Popie­łusz­ki.
26 VIII 1984 – wygła­sza homi­lię pod­czas Mszy św. za Ojczy­znę.
9 IX 1984 – w koście­le św. Sta­ni­sła­wa Kost­ki gło­si dla robot­ni­ków homi­lię, w któ­rej pro­te­stu­je prze­ciw insy­nu­acjom J. Urba­na, rzecz­ni­ka pra­so­we­go rzą­du PRL, „by takich ludzi jak on wysy­łać na bani­cję”.
12 IX 1984 – w gaze­cie sowiec­kiej „Izwie­stia” uka­zu­je się arty­kuł Topor­ko­wa, w któ­rym szka­lo­wa­na jest „Soli­dar­ność” i ks. Jerzy Popie­łusz­kę.
19 IX 1984 – w war­szaw­skim tygo­dni­ku „Tu i Teraz” uka­zu­je się oszczer­czy arty­kuł na oso­bę ks. J. pt „Sean­se nie­na­wi­ści”, pió­ra J. Urba­na, któ­ry posłu­żył się pseu­do­ni­mem (Jan Rem).
25 IX 1984 – w Depar­ta­men­cie MSW w War­sza­wie odby­wa się nara­da wyso­kich urzęd­ni­ków nad moż­li­wo­ścią „uci­sze­nia” księ­ży „dzia­ła­ją­cych na szko­dę pań­stwa” (cho­dzi­ło o ks. Mał­kow­skie­go, ks. Jan­kow­skie­go i ks. Popie­łusz­kę).
30 IX 1984 – jako dusz­pa­sterz ludzi pra­cy uczest­ni­czy w piel­grzym­ce na Jasną Górę.
30 IX 1984 – ponow­na nara­da w MSW w spra­wie pod­ję­cia decy­zji prze­ciw ks. Popie­łusz­ce. 8 X 1984 – posłu­ga dusz­pa­ster­ska w koście­le Pod­wyż­sze­nia Krzy­ża Świę­te­go oo. Kapu­cy­nów w Byto­miu, gdzie odpra­wia Mszę św. i gło­si homi­lię.
9 X 1984 – zapa­da decy­zja urzęd­ni­ków MSW o likwi­da­cji ks. Jerze­go Popie­łusz­ki.
12 X 1984 – ks. pra­łat Teo­fil Boguc­ki, pro­boszcz para­fii św. Sta­ni­sła­wa Kost­ki, z racji poważ­nej cho­ro­by zosta­je prze­wie­zio­ny do szpi­ta­la.
13 X l984 o godz. 7.00 – w towa­rzy­stwie Wal­de­ma­ra Chro­stow­skie­go i Sewe­ry­na Jawor­skie­go, ks. Jerzy uda­je się do Gdań­ska. Od kościo­ła św. Sta­ni­sła­wa w War­sza­wie cały czas jest śle­dzo­ny przez Grze­go­rza Pio­trow­skie­go, Lesz­ka Pęka­lę i Wal­de­ma­ra Chmie­lew­skie­go, któ­rzy jadą za nim.
13 X 1984 – odpra­wia Mszę św. w koście­le św. Bry­gi­dy w Gdań­sku i gło­si homi­lię.
13 X 1984 ok. godz. 24.00 – koło Ostró­dy nie­uda­ny zamach na życie ks. Jerze­go Popie­łusz­ki w dro­dze powrot­nej z Gdań­ska do War­sza­wy. Spraw­ca­mi są: kapi­tan Grze­gorz Pio­trow­ski, Leszek Pęka­la i Wal­de­mar Chmie­lew­ski.
14 X 1984 – odpra­wia Mszę św. dla śro­do­wisk medycz­nych w dol­nym koście­le pw. św. Sta­ni­sła­wa.
15 X 1984 – prze­by­wa na Jasnej Górze, gdzie odpra­wia Mszę św. o zdro­wie ks. Teo­fi­la Boguc­kie­go, swe­go pro­bosz­cza, któ­ry w tym cza­sie pozo­sta­je w szpi­ta­lu. Jako wyraz pamię­ci prze­sy­ła mu pocz­tów­kę z tą wia­do­mo­ścią i pozdro­wie­nia­mi.
18 X 1984 – w godzi­nach wie­czor­nych ks. Jerzy Popie­łusz­ko uczest­ni­czy we Mszy św. kon­ce­le­bro­wa­nej dla per­so­ne­lu medycz­ne­go w koście­le Sióstr Wizy­tek w War­sza­wie, któ­rej prze­wod­ni­czy ks. biskup Zbi­gniew Kra­szew­ski. Wie­czo­rem odby­wa spo­wiedź u ks. Wie­sła­wa Kądzie­li.
19 X 1984– wraz z kie­row­cą Wal­de­ma­rem Chro­stow­skim, w godzi­nach połu­dnio­wych przy­jeż­dża do Byd­gosz­czy. O godz. 18.00 odpra­wia Mszę św. i nabo­żeń­stwo różań­co­we w koście­le Świę­tych Pol­skich Bra­ci Męczen­ni­ków.
19 X 1984 o godz. 22.00 – wra­ca­jąc do War­sza­wy, w oko­li­cach miej­sco­wo­ści Przy­siek k. Toru­nia, ks. Jerzy Popie­łusz­ko zosta­je upro­wa­dzo­ny przez urzęd­ni­ków Mini­ster­stwa Spraw Wewnętrz­nych: Grze­go­rza Pio­trow­skie­go, Lesz­ka Pęka­lę i Wal­de­ma­ra Chmie­lew­skie­go, bestial­sko ska­to­wa­ny, prze­myśl­nie powią­za­ny, zamknię­ty w bagaż­ni­ku samo­cho­du i na tamie wło­cław­skiej wrzu­co­ny do Zale­wu Wiśla­ne­go.
30 X 1984 – odna­le­zie­nie cia­ła ks. Jerze­go w Zale­wie Wiśla­nym i poda­nie tej infor­ma­cji do wia­do­mo­ści publicz­nej.
21 X – 2 XI 1984 – sek­cja zwłok ks. Jerze­go Popie­łusz­ki w Zakła­dzie Medy­cy­ny Sądo­wej w Bia­łym­sto­ku pod kie­run­kiem prof. Marii Byr­dy i dr. Tade­usza Jóź­wi­ka.
2 XI 1984 – Dekret ks. Józe­fa kard. Glem­pa (N. 2609/84/P) zezwa­la­ją­cy na pogrze­ba­nie ks. Jerze­go na cmen­ta­rzu przy­ko­ściel­nym św. Sta­ni­sła­wa Kost­ki.
2 XI 1984 – po uro­czy­stym poże­gna­niu w Bia­łym­sto­ku, zwło­ki ks. Jerze­go przy­wie­zio­ne do kościo­ła św. Sta­ni­sła­wa Kost­ki w War­sza­wie.
3 XI 1984 – uro­czy­sto­ściom pogrze­bo­wym prze­wod­ni­czy ks. kar­dy­nał Józef Glemp, Arcy­bi­skup Metro­po­lia Gnieź­nień­ski i War­szaw­ski, Pry­mas Pol­ski. Mszę św. kon­ce­le­bru­je sze­ściu bisku­pów, ponad tysiąc kapła­nów, a udział bie­rze ok. 600 tysię­cy wier­nych, nie tyl­ko z War­sza­wy, ale z całej Pol­ski. Pod­czas homi­lii Ks. Pry­mas mówi: „Odpusz­cza­my wszyst­kim wino­waj­com, któ­rzy z prze­ko­na­nia lub na roz­kaz zada­li bliź­nim krzyw­dy. Odpusz­cza­my zabój­com Księ­dza Popie­łusz­ki. Nie mamy do niko­go nie­na­wi­ści”. Ks. Jerzy Popie­łusz­ko zosta­je pocho­wa­ny przy koście­le św. Sta­ni­sła­wa Kost­ki.
4 XI 1984 – jesz­cze w cza­sie dzia­łal­no­ści ks. Jerze­go przy koście­le św. Sta­ni­sła­wa Kost­ki, ze wzglę­du na licz­nie zbie­ra­ją­cy się tłum, dzia­ła­ła służ­ba porząd­ko­wa. Od chwi­li pogrze­bu prze­kształ­ca się ona w sta­łą służ­bę, pil­nu­ją­cą gro­bu non stop przez 24 godzi­ny, aż do chwi­li obec­nej.
5 XI 1984– gru­pa per­so­ne­lu ze Szpi­ta­la Gine­ko­lo­gicz­ne­go (leka­rze, pie­lę­gniar­ki, per­so­nel admi­ni­stra­cyj­ny) w War­sza­wie, gdzie ks. Jerzy był kape­la­nem, wystę­pu­je do Księ­dza Pry­ma­sa z proś­bą na piśmie o wsz­czę­cie jego pro­ce­su beaty­fi­ka­cyj­ne­go – 178 pod­pi­sów.
19 XI 1984 – ks. biskup Zbi­gniew Kra­szew­ski, sufra­gan war­szaw­ski i 12 kapła­nów die­ce­zjal­nych wystę­pu­ją do księ­dza pry­ma­sa Józe­fa kard. Glem­pa z proś­bą o beaty­fi­ka­cję księ­dza Jerze­go
28 XI 1984 – stu­den­ci Kato­lic­kie­go Uni­wer­sy­te­tu Lubel­skie­go wystę­pu­ją do księ­dza pry­ma­sa Józe­fa kard. Glem­pa z proś­bą o beaty­fi­ka­cję księ­dza Jerze­go – 456 pod­pi­sów.
1 XII 1984 – ze wzglę­du na wiel­ki spon­ta­nicz­ny kult zmar­łe­go kapła­na i tysią­ce ludzi odwie­dza­ją­cych grób, ks. pro­boszcz Teo­fil Boguc­ki powo­łu­je Służ­bę Infor­ma­cyj­ną, celem gro­ma­dze­nia napły­wa­ją­cych infor­ma­cji.
28 XII 1984 – w Sądzie Woje­wódz­kim w Toru­niu roz­po­czy­na się pro­ces kar­ny o zabój­stwo ks. Jerze­go Popie­łusz­ki. Na ławie oskar­żo­nych zasia­da­ją: Grze­gorz Pio­trow­ski, Leszek Pęka­la, Wal­de­mar Marek Chmie­lew­ski i Anto­ni Pie­trusz­ka.
5 II 1985 – Sąd Woje­wódz­ki w Toru­niu wyda­je wyrok ska­zu­ją­cy zabój­ców ks. Jerze­go Popie­łusz­ki.
22 IV 1985 – Sąd Naj­wyż­szy w War­sza­wie utrzy­mu­je w mocy zaskar­żo­ny wyrok Sądu Woje­wódz­kie­go w Toru­niu z dnia 5 II 1985 r.
14 VI 1987 – wizy­ta Ojca Świę­te­go Jana Paw­ła II przy gro­bie ks. Jerze­go Popie­łusz­ki. Namiest­nik Chry­stu­so­wy po modli­twie cału­je grób Słu­gi Boże­go i w pamiąt­ko­wej księ­dze pisze: „Jan Paweł II, 14 VI 1987”. Roz­ma­wia też z rodzi­ca­mi księ­dza Jerze­go.
26 I 1995 – rewi­zja nad­zwy­czaj­na, wnie­sio­na przez Pro­ku­ra­to­ra Gene­ral­ne­go, od posta­no­wie­nia Sądu Rejo­no­we­go dla Mia­sta War­sza­wy z dnia 24 VIII 1984 r.
15 III 1995 – posta­no­wie­nie Sądu Naj­wyż­sze­go w War­sza­wie pod­czas rewi­zji nad­zwy­czaj­nej o umo­rze­niu postę­po­wa­nia kar­ne­go w spra­wie ks. Jerze­go Popie­łusz­ki z dnia 24 VIII 1984 r. Sąd wyka­zu­je bez­za­sad­ność poprzed­nie­go oskar­że­nia.
9 X 1995 – Arcy­bi­skup Metro­po­li­ta War­szaw­ski ks. kard. Józef Glemp powo­łu­je Komi­sję Histo­rycz­ną, celem zebra­nia mate­ria­łów i ich oce­ny pod kątem ewen­tu­al­ne­go pro­ce­su beaty­fi­ka­cyj­ne­go.
21 VI 1996 – Biskup Wło­cław­ski Bro­ni­sław Dem­bow­ski, kom­pe­tent­ny do pro­wa­dze­nia pro­ce­su z racji miej­sca śmier­ci ks. Jerze­go, zrze­ka się swe­go upraw­nie­nia na rzecz Arcy­bi­sku­pa Metro­po­li­ty War­szaw­skie­go ks. Józe­fa kard. Glem­pa. 3 X 1996 – Kon­fe­ren­cja Ple­nar­na Epi­sko­pa­tu Pol­ski wyra­ża pozy­tyw­ne votum w spra­wie roz­po­czę­cia pro­ce­su beaty­fi­ka­cyj­ne­go ks. Jerze­go Popie­łusz­ki. 18 X 1996 – Kon­gre­ga­cja Spraw Kano­ni­za­cyj­nych spe­cjal­nym Dekre­tem prze­no­si jurys­dyk­cję z Die­ce­zji Wło­cław­skiej do Archi­die­ce­zji War­szaw­skiej.
15 XI 1996 – Kon­gre­ga­cja Spraw Kano­ni­za­cyj­nych wyra­ża nihil obstat, że nic nie stoi na prze­szko­dzie, aby roz­po­cząć pro­ces beaty­fi­ka­cyj­ny ks. Jerze­go.
11 XII 1996 – postu­la­to­rem pro­ce­su beaty­fi­ka­cyj­ne­go na tere­nie die­ce­zji ks. Jerze­go Popie­łusz­ki zosta­je mia­no­wa­ny ks. infu­łat Zdzi­sław Król.
2 I 1997 – Arcy­bi­skup Metro­po­li­ta War­szaw­ski ks. Józef kard. Glemp mia­nu­je Komi­sję cen­zo­rów teo­lo­gów, celem teo­lo­gicz­nej oce­ny pism ks. Jerze­go Popie­łusz­ki.
3 I 1997 – Arcy­bi­skup Metro­po­li­ta ks. Józef kar­dy­nał Glemp, Pry­mas Pol­ski, mia­nu­je Try­bu­nał Beaty­fi­ka­cyj­ny.
8 II 1997 – w koście­le św. Sta­ni­sła­wa Kost­ki odby­wa się pierw­sza sesja publicz­na roz­po­czę­cia pro­ce­su beaty­fi­ka­cyj­ne­go o męczeń­stwie ks. Jerze­go Popie­łusz­ki, pod­czas któ­rej Ksiądz Pry­mas doko­nu­je zaprzy­się­że­nia Try­bu­na­łu Beaty­fi­ka­cyj­ne­go.
19 II 1998 – Arcy­bi­skup Metro­po­li­ta War­szaw­ski ks. Józef kard. Glemp mia­nu­je komi­sję bie­głych histo­ry­ków, do zebra­nia nie dru­ko­wa­nych pism i doku­men­tów Słu­gi Boże­go, celem opra­co­wa­nia wyma­ga­nej przez pra­wo Rela­cji.
8 II 2001 – po czte­rech latach pra­cy, w koście­le św. Sta­ni­sła­wa Kost­ki w War­sza­wie odby­wa się ostat­nia publicz­na sesja zakoń­cze­nia pro­ce­su die­ce­zjal­ne­go Słu­gi Boże­go ks. Jerze­go Popie­łusz­ki. Ksiądz Pry­mas i człon­ko­wie Try­bu­na­łu pod­pi­su­ją sto­sow­ne doku­men­ty, któ­re wraz z akta­mi pro­ce­su zosta­ją prze­sła­ne do Kon­gre­ga­cji Spraw Kano­ni­za­cyj­nych w Rzy­mie.
21 III 2001– Arcy­bi­skup Metro­po­li­ta War­szaw­ski ks. Józef kard. Glemp mia­nu­je ks. prof. Zbi­gnie­wa Kier­ni­kow­skie­go, rek­to­ra Papie­skie­go Insty­tu­tu Pol­skie­go w Rzy­mie, postu­la­to­rem rzym­skim pro­ce­su beaty­fi­ka­cyj­ne­go ks. Jerze­go Popie­łusz­ki.
21 III 2001 – akta pro­ce­su beaty­fi­ka­cyj­ne­go urzę­do­wo zosta­ją zło­żo­ne w Kon­gre­ga­cji Spraw Kano­ni­za­cyj­nych, do dal­szych prac nad męczeń­stwem Słu­gi Boże­go.
14 XII 2001 – Kon­gre­ga­cja Spraw Kano­ni­za­cyj­nych wyda­je Dekret stwier­dza­ją­cy waż­ność die­ce­zjal­ne­go pro­ce­su beaty­fi­ka­cyj­ne­go ks. Jerze­go Popie­łusz­ki. Ks. dr Hie­ro­nim Fok­ciń­ski SI zosta­je mia­no­wa­ny Rela­to­rem pro­ce­su.
28 III 2002 – ks. prof. Zbi­gniew Kier­ni­kow­ski zosta­je mia­no­wa­ny bisku­pem sie­dlec­kim i zrze­ka się obo­wiąz­ków postu­la­to­ra pro­ce­su ks. Jerze­go Popie­łusz­ki.
25 V 2002 – wizy­ta ks. kard. Jose­pha Rat­zin­ge­ra, obec­nie papie­ża senio­ra Bene­dyk­ta XVI, u gro­bu ks. Jerze­go Popie­łusz­ki. W Księ­dze pamiąt­ko­wej wpi­su­je on nastę­pu­ją­ce sło­wa: „Niech Pan bło­go­sła­wi Pol­skę dając jej kapła­nów mają­cych ducha ewan­ge­licz­ne­go Popie­łusz­ki”.
IX 2002 – Arcy­bi­skup Metro­po­li­ta War­szaw­ski ks. Józef kard. Glemp nowym postu­la­to­rem pro­ce­su ks. Jerze­go Popie­łusz­ki mia­nu­je ks. dr. Toma­sza Kacz­mar­ka, kapła­na Die­ce­zji Wło­cław­skiej, za zgo­dą jego bisku­pa.
16 X 2004 – uro­czy­ste otwar­cie Muzeum Księ­dza Jerze­go Popie­łusz­ki w dol­nym koście­le św. Sta­ni­sła­wa Kost­ki.
1 IV 2007 – Następ­ca ks. kard. Józe­fa Glem­pa na sto­li­cy Arcy­bi­sku­piej War­szaw­skiej, ks. arcy­bi­skup Kazi­mierz Nycz w imie­niu Archi­die­ce­zji przej­mu­je pro­wa­dze­nie pro­ce­su ks. Jerze­go Popie­łusz­ki.
20 VI 2008 – ofi­cjal­ne zło­że­nie przez postu­la­to­ra ks. dr. Toma­sza Kacz­mar­ka w Kon­gre­ga­cji Spraw Kano­ni­za­cyj­nych, „Posi­tio super mar­ty­rio Servi Dei Geo­r­gii Popie­łusz­ko, sacer­do­tis dio­ece­sa­ni, in odium fidei uti fer­tur inter­fec­ti († 1984)”, do dys­ku­sji teo­lo­gicz­nej. Tom zre­da­go­wa­ny w języ­ku wło­skim, for­ma­tu A-4, liczą­cy 1157 stron dru­ku + XVI stron doku­men­ta­cji foto­gra­ficz­nej. Jest to owoc sied­mio­let­niej, inten­syw­nej, żmud­nej i wytrwa­łej pra­cy Postu­la­to­ra, przy współ­pra­cy inne­go kapła­na, pro­wa­dzo­nej pod kie­run­kiem Rela­to­ra pro­ce­su.
29 IX 2008 – wizy­ta ks. arcy­bi­sku­pa Ange­lo Ama­to, pre­fek­ta Kon­gre­ga­cji Spraw Kano­ni­za­cyj­nych, któ­ry po modli­twie przy gro­bie i zwie­dze­niu Muzeum w Księ­dze pamiąt­ko­wej pisze: „Niech wiel­ki świa­dek wia­ry, J(erzy) P(opiełuszko), będzie wzo­rem dla wszyst­kich mło­dych Pola­ków. Jego przy­kład niech żyje wciąż w naszych ser­cach. Mary­ja niech strze­że zawsze Pol­skę i jej dro­gich synów”.
20 I 2009 – kon­gres kon­sul­to­rów teo­lo­gów w Kon­gre­ga­cji Spraw Kano­ni­za­cyj­nych na temat męczeń­stwa Słu­gi Boże­go ks. Jerze­go Popie­łusz­ki, w wyni­ku któ­re­go wyda­no jed­no­myśl­nie oce­nę pozy­tyw­ną.
1 XII 2009 – obra­dy Komi­sji Kar­dy­na­łów i Bisku­pów na temat męczeń­stwa ks. Jerze­go Popie­łusz­ki – wynik pozy­tyw­ny.
19 XII 2009 – Papież Bene­dykt XVI po przed­sta­wie­niu mu przez pre­fek­ta, ks. abp. Ange­lo Ama­to, pozy­tyw­nych opi­nii Kon­gre­ga­cji Spraw Kano­ni­za­cyj­nych w 21 róż­nych spra­wach beaty­fi­ka­cyj­nych i kano­ni­za­cyj­nych wśród 21 róż­nych dekre­tów, w tym Deker­tu o hero­icz­no­ści cnót Jana Paw­ła II, pod­pi­su­je też Dekret o męczeń­stwie ks. Jerze­go Popie­łusz­ki.
6 VI 2010 – beaty­fi­ka­cja ks. Jerze­go Popie­łusz­ki.
20 IX 2014 – roz­po­czę­cie pro­ce­su kano­ni­za­cyj­ne­go.

opr. o. Gabriel Bar­to­szew­ski OFM Cap., mp