Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowa kapłana

Wierzę w Syna Bożego (43)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

W cią­gu minio­nych trzy­dzie­stu lat zbu­do­wa­no w naszym kra­ju set­ki kościo­łów. Wie­le świą­tyń roz­bu­do­wa­no, powięk­szo­no, wie­le – odre­stau­ro­wa­no. Zapał, z jakim wier­ni włą­cza­li się w budo­wę, był god­ny podzi­wu. Zor­ga­ni­zo­wa­ny był roz­ła­du­nek mate­ria­łu, beto­no­wa­nie, posił­ki dla pra­cu­ją­cych. Kolej­ne poko­le­nie sta­ra­ło się, by kościół miał dzwo­ny, orga­ny, witra­że. Nie­raz sły­szy­my, że naj­młod­si nie cenią sobie tego, że mają bli­sko kościół i kapła­na. Trze­ba przy­po­mi­nać tych, któ­rzy budo­wa­li kościo­ły na naszej zie­mi, czy to w ostat­nich latach, czy kil­ka wie­ków przed nami. Módl­my się za wszyst­kich, któ­rzy w prze­szło­ści wypeł­nia­li kościo­ły, modli­li się i przyj­mo­wa­li sakra­men­ty. Wspo­mi­naj­my kapła­nów, któ­rzy peł­ni­li służ­bę Bożą w naszych świą­ty­niach. Niech nasze zaan­ga­żo­wa­nie w dusz­pa­ster­stwo i ofia­ry skła­da­ne na kościół będą wyra­zem naszej odpo­wie­dzial­no­ści za przy­szłe poko­le­nia. Kościół jest miej­scem gło­sze­nia sło­wa Boże­go i spra­wo­wa­nia sakra­men­tów, szcze­gól­nie Eucha­ry­stii. W taber­na­ku­lum prze­cho­wy­wa­ny jest Naj­święt­szy Sakra­ment. W świą­ty­ni gro­ma­dzi się lud Boży Nowe­go Testa­men­tu. Wier­ni prze­ży­wa­ją i umac­nia­ją swo­ją jed­ność w Chry­stu­sie. W świą­ty­ni, w cza­sie litur­gii i pod­czas samot­nej modli­twy, umac­nia­ją wia­rę, zdo­by­wa­ją ducho­wą siłę do nie­sie­nia krzy­ża, prze­ła­mu­ją swój żal i nie­chęć do bliź­nich. Nie­któ­rzy mają swo­je ulu­bio­ne kościo­ły. Są to sank­tu­aria, świą­ty­nie, w któ­rych jest pięk­na litur­gia, cie­ka­wa homi­lia. Chęt­nie wra­ca­my do kościo­ła, w któ­rym zosta­li­śmy ochrzcze­ni. Mał­żon­ko­wie przy­cho­dzą do świą­ty­ni, gdzie zawie­ra­li Sakra­ment Mał­żeń­stwa. Ktoś przy­cho­dzi do ołta­rza, do krzy­ża, do świę­te­go obra­zu, aby podzię­ko­wać za łaskę nawró­ce­nia i za spo­wiedź po wie­lu latach. War­to wra­cać – dzię­ku­jąc za kościo­ły Bogu i ludziom – do Ewan­ge­lii o Zache­uszu (Łk 19,1–10). „Dziś muszę się zatrzy­mać w two­im domu” (w. 5). Modli­twa w koście­le, szcze­gól­nie udział w Eucha­ry­stii, poma­ga nam prze­żyć obec­ność Pana Jezu­sa w rodzi­nie, domo­wym Koście­le, we współ­mał­żon­ku i dzie­ciach, w pra­cy i cier­pie­niu.
Pro­po­zy­cja reflek­sji
Jak czę­sto modlę się za tych, któ­rzy budo­wa­li „mój” kościół? Czy pamię­tam o mate­rial­nym wspar­ciu kościo­ła, para­fii?