Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z nauczania Ojca Świętego

REFLEKSJE PO PIELGRZYMCE DO TURCJI

Frag­men­ty kate­che­zy Ojca Świę­te­go Fran­cisz­ka, wygło­szo­nej pod­czas audien­cji ogól­nej na pla­cu św. Pio­tra w Waty­ka­nie, 3 grud­nia br.


Dro­dzy Bra­cia i Sio­stry!
Dzi­siaj chciał­bym się z wami podzie­lić nie­któ­ry­mi wyda­rze­nia­mi z mojej piel­grzym­ki do Tur­cji, któ­ra trwa­ła od piąt­ku do nie­dzie­li. (…) Zie­mia ta jest dro­ga każ­de­mu chrze­ści­ja­ni­no­wi, zwłasz­cza jako miej­sce naro­dzin Apo­sto­ła Paw­ła, za to, że była gospo­da­rzem pierw­szych sied­miu sobo­rów i za obec­ność, w pobli­żu Efe­zu, „Domu Maryi”. Tra­dy­cja gło­si, że tam wła­śnie żyła Mat­ka Boża, po Zesła­niu Ducha Świę­te­go. W pierw­szym dniu podró­ży apo­stol­skiej (…) z przed­sta­wi­cie­la­mi władz roz­ma­wia­li­śmy o prze­mo­cy. To wła­śnie zapo­mi­na­nie o Bogu, a nie Jego uwiel­bie­nie rodzi prze­moc. Dla­te­go wła­śnie pod­kre­śli­łem zna­cze­nie wspól­ne­go zaan­ga­żo­wa­nia chrze­ści­jan i muzuł­ma­nów na rzecz soli­dar­no­ści, poko­ju i spra­wie­dli­wo­ści, stwier­dza­jąc, że każ­de pań­stwo win­no zapew­nić oby­wa­te­lom i wspól­no­tom reli­gij­nym rze­czy­wi­stą wol­ność kul­tu. (…) Dru­gie­go dnia odwie­dzi­łem kil­ka miejsc sym­bo­licz­nych dla róż­nych wyznań reli­gij­nych obec­nych w Tur­cji. Uczy­ni­łem to, czu­jąc w ser­cu modli­twę do Pana, Boga nie­ba i zie­mi, miło­sier­ne­go Ojca całej ludz­ko­ści. Naj­waż­niej­szym wyda­rze­niem tego dnia była Eucha­ry­stia, któ­ra zgro­ma­dzi­ła w kate­drze paste­rzy i wier­nych róż­nych obrząd­ków kato­lic­kich Tur­cji. Był n a niej rów­nież obec­ny Patriar­cha Eku­me­nicz­ny, Wika­riusz Patriar­szy Ormiań­skie­go Kościo­ła Apo­stol­skie­go, metro­po­li­ta syryj­ski i przed­sta­wi­cie­le pro­te­stan­tów. Wspól­nie przy­zy­wa­li­śmy Ducha Świę­te­go, Tego, któ­ry two­rzy jed­ność Kościo­ła: jed­ność w wie­rze, jed­ność w miło­ści, jed­ność w spój­no­ści wewnętrz­nej. (…) Trze­ci i ostat­ni dzień – uro­czy­stość świę­te­go Andrze­ja Apo­sto­ła – sta­no­wił ide­al­ny kon­tekst do umoc­nie­nia bra­ter­skich wię­zi mię­dzy Bisku­pem Rzy­mu, Następ­cą Pio­tra, a Patriar­chą Eku­me­nicz­nym Kon­stan­ty­no­po­la, Kościo­ła zało­żo­ne­go – według tra­dy­cji – przez Apo­sto­ła Andrze­ja, bra­ta Szy­mo­na Pio­tra. Wraz z Jego Świą­to­bli­wo­ścią Bar­tło­mie­jem I pono­wi­łem wza­jem­ne zobo­wią­za­nie, by dalej podą­żać dro­gą do przy­wró­ce­nia peł­nej komu­nii mię­dzy kato­li­ka­mi a pra­wo­sław­ny­mi. Razem pod­pi­sa­li­śmy Wspól­ną Dekla­ra­cję, będą­cą kolej­nym eta­pem na tej dro­dze. (…) Ostat­nie spo­tka­nie, pięk­ne, a jed­no­cze­śnie bole­sne, było z gru­pą dzie­ci i mło­dzie­ży – uchodź­ców, gosz­czo­nych przez sale­zja­nów. Spo­tka­nie z uchodź­ca­mi z obsza­rów woj­ny na Bli­skim Wscho­dzie było dla mnie bar­dzo waż­ne. Chcia­łem im bowiem wyra­zić bli­skość swo­ją i Kościo­ła, a tak­że pod­kre­ślić war­tość gościn­no­ści, w któ­rą Tur­cja jest tak­że bar­dzo zaan­ga­żo­wa­na. Raz jesz­cze dzię­ku­ję Tur­cji za tę gościn­ność dla wie­lu uchodź­ców i ser­decz­nie dzię­ku­ję sale­zja­nom ze Stam­bu­łu. Pra­cu­ją oni z uchodź­ca­mi, są dziel­ni! (…) Dro­dzy bra­cia i sio­stry, niech wszech­mo­gą­cy i miło­sier­ny Bóg nadal chro­ni naród turec­ki, rzą­dzą­ce nim oso­by i przed­sta­wi­cie­li róż­nych reli­gii. Oby mogli oni wspól­nie budo­wać przy­szłość w poko­ju, tak aby Tur­cja mogła sta­no­wić miej­sce poko­jo­we­go współ­ist­nie­nia róż­nych reli­gii i kul­tur. Módl­my się tak­że, aby za wsta­wien­nic­twem Naj­święt­szej Maryi Pan­ny Duch Świę­ty uczy­nił tę podróż apo­stol­ską owoc­ną i wspie­rał w Koście­le zapał misyj­ny, aby gło­sił on wszyst­kim naro­dom, z sza­cun­kiem i w dia­lo­gu bra­ter­skim, że Pan Jezus jest praw­dą, poko­jem i miło­ścią. Tyl­ko On jest Panem.