Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Rok Życia Konsekrowanego

Tracić czas dla Boga”

– W wymia­rach ludz­kich naszym „biz­ne­sem” jest modli­twa na klęcz­kach w kapli­cy klasz­tor­nej. Czym jest kon­tem­pla­cja? To nawet osiem – a i wię­cej – godzin roz­mo­wy z Bogiem, medy­ta­cji. Okre­śla ona głę­bię życia ducho­we­go. Chry­stus jest naszym Boskim Oblu­bień­cem, a miłość nie liczy godzin. W zako­nie klau­zu­ro­wym musi­my umieć tra­cić czas dla Chry­stu­sa – wyzna­ła Mat­ka ksie­ni Zofia Tracz OSC.

Sio­stry Ber­nar­dyn­ki pod­czas modli­twy chó­ro­wej

Życie kon­se­kro­wa­ne – oświad­cza św. Jan Paweł II – jest darem Boga Ojca udzie­lo­nym Jego Kościo­ło­wi za spra­wą Ducha Świę­te­go (Vita con­se­cra­ta 1). Życie osób kon­se­kro­wa­nych – wyzna­je jed­na z kar­me­li­ta­nek bosych – jest tyl­ko sła­bym reflek­sem wspa­nia­łej rze­czy­wi­sto­ści, któ­ra choć jest zbu­do­wa­na na ludziach i z ludzi, to jej Budow­ni­czym jest Duch Świę­ty. Tak uka­zu­je to rów­nież Sobór Waty­kań­ski II, stwier­dza­jąc w Kon­sty­tu­cji Lumen Gen­tium, że Kościół „podą­ża­jąc skwa­pli­wie za tchnie­niem Ducha Świę­te­go, przyj­mu­je regu­ły przed­ło­żo­ne przez zna­ko­mi­tych mężów i nie­wia­sty, a następ­nie dokład­niej upo­rząd­ko­wa­ne ofi­cjal­nie zatwier­dza (LG 45).Wybrane kra­kow­skie wspól­no­ty życia kon­tem­pla­cyj­ne­go zna­la­zły się w zasię­gu niniej­szej publi­ka­cji. W obrę­bie sta­re­go, histo­rycz­ne­go Kra­ko­wa żeń­skich wspól­not żyją­cych cha­ry­zma­tem swo­ich wiel­kich zało­ży­cie­li w klau­zu­rze – jest sie­dem. Kolej­no są to żeń­skie zako­ny sióstr: Bene­dyk­ty­nek, Nor­ber­ta­nek, Kla­ry­sek, Ber­nar­dy­nek, Domi­ni­ka­nek, Wizy­tek i Kar­me­li­ta­nek Bosych. To bar­dzo sta­re, czę­sto o śre­dnio­wiecz­nym rodo­wo­dzie wspól­no­ty. Ich wie­lo­wie­ko­we dzie­dzic­two jest skar­bem i bogac­twem. Przez „uchy­lo­ne drzwi klau­zu­ry” pozna­je­my codzien­ne życie, modli­twy, obrzę­dy zakon­ne, roz­kład dnia, a tak­że tajem­ni­czą uro­dę zakon­ne­go ręko­dzie­ła, dzieł sztu­ki prze­cho­wy­wa­nych z pie­ty­zmem za murem klasz­tor­nym. świad­czą one o pięk­nie, głę­bi i war­to­ści życia „za kra­tą” Metro­po­li­ta Kra­kow­ski, ks. kard. Sta­ni­sław Dzi­wisz, kie­ru­jąc do wszyst­kich osób kon­se­kro­wa­nych zapro­sze­nie do owoc­ne­go prze­ży­wa­nia RŻK, napi­sał m.in.: „Pra­gnie­my w tym cza­sie jesz­cze bar­dziej uświa­do­mić sobie, jak waż­ne miej­sce w życiu Kościo­ła zaj­mu­ją oso­by kon­se­kro­wa­ne, kobie­ty i męż­czyź­ni. Pra­gnie­my dzię­ko­wać Bogu za ich cha­ry­zmat, świa­dec­two i służ­bę. Archi­die­ce­zja Kra­kow­ska cie­szy się zna­czą­cą obec­no­ścią męskich i żeń­skich zako­nów, zgro­ma­dzeń zakon­nych oraz insty­tu­tów świec­kich. Trud­no sobie wyobra­zić nasze życie bez ich modli­twy i ofiar­nej pra­cy”. Sio­stry klau­zu­ro­we, nie wycho­dząc poza mury klasz­tor­ne, spę­dza­jąc dłu­gie godzi­ny na modli­twie ado­ra­cyj­nej, prze­bła­gal­nej, dzięk­czyn­nej, pole­ca­ją opie­ce Bożej cały świat. Modlą się za każ­de­go i każ­dą z nas.