Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Pieniądz w Ewangelii (28)

Pieniądze niegodziwie zdobyte

Ks. Edward Sta­niek

Odczy­ta­nie tek­stów Ewan­ge­lii mówią­cych o pie­nią­dzach wyma­ga uzu­peł­nie­nia o inne tek­sty Nowe­go Testa­men­tu. Szcze­gól­nie waż­ne są tek­sty poda­ne przez św. Łuka­sza w jego Dzie­jach Apo­stol­skich. On sygna­li­zu­je, jak pie­niądz był obec­ny w Koście­le bez­po­śred­nio po Wnie­bo­wstą­pie­niu Jezu­sa. Już w pierw­szym roz­dzia­le opi­su­je, w jakiej sytu­acji Piotr decy­du­je o następ­cy Juda­sza. Wte­dy Piotr w obec­no­ści bra­ci, a zebra­ło się razem oko­ło stu dwu­dzie­stu osób, tak prze­mó­wił: Bra­cia, musia­ło wypeł­nić się sło­wo Pisma, któ­re Duch Świę­ty zapo­wie­dział przez usta Dawi­da o Juda­szu. On to wska­zał dro­gę tym, któ­rzy poj­ma­li Jezu­sa, bo on zali­czał się do nas i miał udział w naszym posłu­gi­wa­niu. Za pie­nią­dze, nie­go­dzi­wie zdo­by­te, nabył zie­mię i spadł­szy gło­wą na dół, pękł na pół i wypły­nę­ły wszyst­kie jego wnętrz­no­ści. Roz­nio­sło się to wśród wszyst­kich miesz­kań­ców Jero­zo­li­my, tak że nazwa­no ową rolę w ich języ­ku Hakel­da­mach, to zna­czy: Pole Krwi. Napi­sa­no bowiem w Księ­dze Psal­mów: Niech opu­sto­sze­je dom jego i niech nikt w nim nie miesz­ka! A urząd jego niech inny obej­mie! Trze­ba więc, aby jeden z tych, któ­rzy towa­rzy­szy­li nam przez cały czas, kie­dy Pan Jezus prze­by­wał z nami, począw­szy od chrztu Jano­we­go aż do dnia, w któ­rym został wzię­ty do nie­ba, stał się razem z nami świad­kiem Jego zmar­twych­wsta­nia (Dz 1,15–22). Łukasz rela­cjo­nu­je tra­ge­dię Juda­sza, zwią­za­ną z pie­niędz­mi nie­go­dzi­wie zdo­by­ty­mi. Jest to dla ludzi żyją­cych Ewan­ge­lią przy­kład, któ­ry sta­no­wi ostrze­że­nie. Kto decy­du­je się na naśla­do­wa­nie Jezu­sa, ten nie może szu­kać pie­nię­dzy na nie­go­dzi­wej dro­dze, bo jego jutro będzie strasz­ne. Jezus zde­cy­do­wał się na włą­cze­nie Juda­sza do gro­na Dwu­na­stu, aby on był ostrze­że­niem dla wszyst­kich, któ­rzy w Koście­le odpo­wia­da­ją za pie­nią­dze. Moc tych natchnio­nych słów zdu­mie­wa reali­zmem. Los Juda­sza nie wyma­ga komen­ta­rza. Czy może być ostrzej­sze woła­nie o uczci­wość w podej­ściu do pie­nię­dzy? Świat pogań­ski lubi robić inte­re­sy pie­niędz­mi nie­uczci­wie zdo­by­wa­ny­mi, ale uczeń Jezu­sa nie powi­nien. Judasz świad­czy, że tacy ludzie w Koście­le byli, są i będą. Bóg sam się z nimi roz­li­czy. Ten tekst nale­ży odczy­tać w zesta­wie­niu z tym, jaki zosta­wił Mate­usz w swo­jej Ewan­ge­lii. Mate­usz był świad­kiem wyda­rzeń, Łukasz prze­ka­zał tra­dy­cje, a obec­ność Juda­sza i wspo­mnie­nie jego śmier­ci były połą­czo­ne z Polem Krwi, naby­tym za jego pie­nią­dze. Łukasz przy­po­mi­na, że zacho­wa­nie Juda­sza było zapo­wie­dzia­ne w Sta­rym Testa­men­cie, a Piotr, wie­dząc o tym, się­ga do kolej­ne­go pro­roc­twa o koniecz­no­ści prze­ka­zu urzę­du, jaki Judasz pia­sto­wał, komuś inne­mu. Mamy jasno przed­sta­wio­ną potrze­bę suk­ce­sji apo­stol­skiej. Judasz nale­żał do Dwu­na­stu, a następ­cą jego został Maciej. Warun­kiem przy­na­leż­no­ści do hie­rar­chii w Koście­le jest następ­stwo – czy­li suk­ce­sja apo­stol­ska – oraz świa­dec­two Zmar­twych­wsta­nia Jezu­sa. Pierw­si byli świad­ka­mi wyda­rzeń, w następ­nych poko­le­niach potrzeb­ni są świad­ko­wie wia­ry w Zmar­twych­wsta­nie, bo jest ona koniecz­na do zba­wie­nia.
Maciej był obec­ny przy Jezu­sie od Jego chrztu do Wnie­bo­wstą­pie­nia. A więc obok Dwu­na­stu było jesz­cze dwu uczest­ni­ków ich życia, choć do nich nie nale­że­li. Zosta­li przed­sta­wie­ni przy wybo­rze następ­cy Juda­sza.