Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowa kapłana

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię (25)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Pan Jezus w Wie­czer­ni­ku obie­cał zesłać Ducha Świę­te­go, Pocie­szy­cie­la, Ducha Praw­dy (por. J 16,13). Duch Świę­ty, trze­cia Oso­ba Trój­cy Świę­tej, „dzia­ła z Ojcem i Synem od począt­ku aż do wypeł­nie­nia zamy­słu nasze­go zba­wie­nia” (Kate­chizm, 686). „Nikt nie może powie­dzieć bez pomo­cy Ducha Świę­te­go: Panem jest Jezus” (1 Kor 12,3). Duch Świę­ty wzbu­dza w nas wia­rę. W Chrzcie świę­tym odro­dzi­li­śmy się „z wody i z Ducha Świę­te­go” (J 3,5). Kościół jest miej­scem pozna­nia Ducha Świę­te­go: w Pismach, któ­re natchnął, w sakra­men­tach, w modli­twie, do któ­rej nas uzdal­nia, w Nauczy­ciel­skim Urzę­dzie Kościo­ła, w cha­ry­zma­tach i posłu­gach, któ­re budu­ją Kościół, w świa­dec­twie świę­tych (por. Kate­chizm, 688). Praw­dę o Duchu Świę­tym pozna­je­my tak­że przez sym­bo­le: woda żywa – w chrzcie świę­tym woda ozna­cza oczysz­cze­nie z grze­chu pier­wo­rod­ne­go i naro­dze­nie do życia Boże­go. Namasz­cze­nie: Chry­stus (Mesjasz) ozna­cza Namasz­czo­ny, czy­li napeł­nio­ny Duchem Świę­tym. W szcze­gól­ny spo­sób Bierz­mo­wa­nie jest namasz­cze­niem dla apo­stol­stwa. Ogień – Pan Jezus mówi, że przy­szedł rzu­cić ogień na zie­mię (por. Łk 12,49). W dniu Pięć­dzie­siąt­ni­cy zstą­pił w posta­ci języ­ków jak­by z ognia (por. Dz 2,3–4). Obłok i świa­tło (por. Łk 21,27). Pie­częć – znak, nie­za­tar­te zna­mię jest zwią­za­ne z Chrztem, Bierz­mo­wa­niem i Kapłań­stwem. Ręka – Pan Jezus wkła­dał rękę uzdra­wia­jąc, Apo­sto­ło­wie przez wło­że­nie rąk udzie­la­ją Ducha Świę­te­go. Palec Boży – w Hym­nie do Ducha Świę­te­go. Gołę­bi­ca – w cza­sie chrztu w Jor­da­nie Duch Świę­ty zstą­pił na Jezu­sa w posta­ci gołę­bi­cy. W cza­sie zawie­ra­nia Sakra­men­tu Mał­żeń­stwa śpie­wa­my Hymn do Ducha Świę­te­go. Jest czymś koniecz­nym, aby mał­żon­ko­wie ten Hymn roz­wa­ża­li i odma­wia­li, szcze­gól­nie w rocz­ni­cę ślu­bu i w chwi­lach kry­zy­su związ­ku oraz w każ­dym cier­pie­niu. Trze­ba wzy­wać Ducha miło­ści, poko­ju, mocy, praw­dy, Ducha Pocie­szy­cie­la, aby łaska Sakra­men­tu Mał­żeń­stwa wciąż odna­wia­ła mał­żon­ków i rodzi­nę. „Prze­wod­ni­kiem i pra­wem [w rodzi­nie] jest Duch Jezu­sa, roz­la­ny w ser­cach przez Sakra­ment Mał­żeń­stwa … miłość Boża roz­la­na jest w ser­cach naszych przez Ducha Świę­te­go, któ­ry został nam dany (Rz 5,5) (św. Jan Paweł II, adh. Fami­lia­ris con­sor­tio, 63).
Pro­po­zy­cja reflek­sji
Odmó­wi­my Hymn do Ducha Świę­te­go w rocz­ni­cę Chrztu, Bierz­mo­wa­nia, zawar­cia Mał­żeń­stwa.