Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Pasterskie nauczanie

Wzniósł się do nieba

Ks. Abp Sta­ni­sław Gądec­ki

Wnie­bo­wstą­pie­nie nie jest podró­żą w kosmos – ku naj­dal­szym gwiaz­dom; ponie­waż, w grun­cie rze­czy, rów­nież gwiaz­dy – podob­nie jak Zie­mia – skła­da­ją się z ele­men­tu mate­rial­ne­go. Wnie­bo­wstą­pie­nie ozna­cza, że Zba­wi­ciel nie nale­ży już do świa­ta zepsu­cia i śmier­ci, któ­ry warun­ku­je nasze życie, On nale­ży cał­ko­wi­cie do Boga. Nie odda­lił się od nas, lecz – dzię­ki swe­mu prze­by­wa­niu z Ojcem – jest bli­sko każ­de­go z nas, na zawsze. Jest wszę­dzie tam, gdzie dwaj albo trzej gro­ma­dzą się w Jego imię (por. Mt 18,20). On sta­le pozo­sta­je w zasię­gu nasze­go gło­su, a cho­ciaż my może­my odda­lić się od Nie­go wewnętrz­nie, to jed­nak On zawsze na nas cze­ka. Może­my spo­tkać Go w naszym ser­cu, zapew­nił nas prze­cież: „Jeśli Mnie kto miłu­je, będzie zacho­wy­wał moją naukę, a Ojciec mój umi­łu­je go, i przyj­dzie­my do nie­go, i będzie­my w nim prze­by­wać” (J 14,23). Modli­twa, Sło­wo Boże, sakra­men­ty to róż­ne spo­so­by nasze­go spo­tka­nia z uwiel­bio­nym Panem. „A oto Ja jestem z wami przez wszyst­kie dni, aż do skoń­cze­nia świa­ta” (Mt 28,20).

Frag­ment homi­lii wygło­szo­nej pod­czas uro­czy­sto­ści
Wnie­bo­wstą­pie­nia Pań­skie­go, Kate­dra Poznań­ska, 17 V 2015 r.