Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowa kapłana

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię (27)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Wszy­scy doświad­cza­my prze­mi­ja­nia. Nie­kie­dy sły­szy­my takie reflek­sje: „Po dzie­ciach, któ­re rosną, widzę, że się sta­rze­ję”. O prze­mi­ja­niu i kru­cho­ści nasze­go życia przy­po­mi­na poważ­na cho­ro­ba, śmierć kogoś bli­skie­go. Św. Paweł pisze: „Nie pod­da­je­my się zwąt­pie­niu, cho­ciaż bowiem nisz­cze­je nasz czło­wiek zewnętrz­ny, to jed­nak ten, któ­ry jest wewnątrz, odna­wia się z dnia na dzień” (2 Kor, 4,16). Sta­rze­je­my się, siły z bie­giem lat słab­ną. Apo­stoł pocie­sza: „jeśli nawet znisz­cze­je nasz przy­by­tek docze­sne­go zamiesz­ka­nia, będzie­my mie­li miesz­ka­nie od Boga, dom nie ręką uczy­nio­ny, lecz wiecz­nie trwa­ły w nie­bie” (1 Kor 5,1). Na co dzień mało myśli­my o Bogu, śmier­ci, sądzie, wiecz­no­ści. Wie­lu rodzi­ców uspra­wie­dli­wia się mno­go­ścią zajęć, tro­ską o zdo­by­cie środ­ków do życia, na wykształ­ce­nie dzie­ci. Bra­kiem cza­su, sił, wie­lu tłu­ma­czy zanie­dba­nie modli­twy, opusz­cza­nie Mszy świę­tej nie­dziel­nej. Św. Paweł pisze, aby­śmy wpa­try­wa­li się „nie w to, co widzial­ne, lecz w to, co nie­wi­dzial­ne. To bowiem, co widzial­ne, prze­mi­ja, to zaś, co nie­wi­dzial­ne, trwa wiecz­nie” (2 Kor 4,18). Pan Jezus prze­ka­zu­je nam obiet­ni­cę, że „wszyst­kie grze­chy bluź­nier­stwa… będą im odpusz­czo­ne. Kto by jed­nak zbluź­nił prze­ciw Ducho­wi Świę­te­mu, nigdy nie otrzy­ma odpusz­cze­nia, lecz winien jest grze­chu wiecz­ne­go” (Mk 3,29). Ucze­ni w Piśmie mówi­li o Panu Jezu­sie, że „ma Bel­ze­bu­ba i przez wład­cę złych duchów wyrzu­ca złe duchy” (Mk 3,22). Grzech prze­ciw Ducho­wi Świę­te­mu pole­ga na prze­wrot­no­ści i upar­tym trwa­niu w grze­chu, zamy­ka­jąc się cał­ko­wi­cie na Boże sło­wo, dar prze­ba­cze­nia i wezwa­nia do nawró­ce­nia. Pocie­sza­ją­ce są sło­wa Pana Jezu­sa: „Bo kto peł­ni wolę Bożą, ten Mi jest bra­tem, sio­strą i mat­ką” (Mk 3,35). Mat­ka w rodzi­nie sta­je się w nowy spo­sób mat­ką, bo mat­ką Pana Jezu­sa, gdy peł­ni wolę Bożą. Będąc bra­tem, sio­strą w rodzi­nie, sta­ją się bra­tem, sio­strą Pana Jezu­sa, gdy peł­nią wolę Bożą. „Tej wła­dzy udzie­lił uczniom, aby i oni posie­dli stan kró­lew­skiej wol­no­ści i przez zapar­cie się sie­bie oraz przez życie świę­te poko­ny­wa­li w sobie samych pano­wa­nie grze­chu” (św. Jan Paweł II, adh. Fami­lia­ris con­sor­tio, 63).
Pro­po­zy­cja reflek­sji
Jak w codzien­no­ści życia być dla człon­ków rodzi­ny mat­ką Pana Jezu­sa, bra­tem i sio­strą?