Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Pasterskie nauczanie

Miłość jest odpowiedzią

Ks. Kard. Sta­ni­sław Dzi­wisz

Kościół żyje tajem­ni­cą Bożej miło­ści i wysła­wia tę miłość. Jej naj­bar­dziej czy­tel­nym sym­bo­lem jest ser­ce, bo to ono koja­rzy się nam naj­bar­dziej z miło­ścią. (…) Na kar­tach Pisma Świę­te­go, zarów­no Sta­re­go, jak i Nowe­go Testa­men­tu, ser­ce ozna­cza cen­trum czło­wie­ka, rdzeń jego oso­bo­wo­ści, tego, co w nim naj­głęb­sze, naj­bar­dziej intym­ne. Biblia koja­rzy ser­ce z uczu­cia­mi czło­wie­ka, z jego życiem ducho­wym i psy­chicz­nym, z jego pra­gnie­nia­mi i wolą. Mogli­by­śmy krót­ko powie­dzieć, że czło­wiek jest tym, czym jest jego ser­ce, jaki kształt ma jego ser­ce. W miło­ści bowiem zawar­ta jest osta­tecz­na odpo­wiedź na pod­sta­wo­we pyta­nie o cel i sens naszej egzy­sten­cji na zie­mi. Zra­nio­ne Ser­ce Chry­stu­sa sta­no­wi isto­tę, syn­te­zę Jego misji. Przy­szedł bowiem na świat, aby bez­po­śred­nio, oso­bi­ście wkro­czyć w nasze ludz­kie dzie­je, wyba­wić nas od zła i śmier­ci, i przy­wró­cić peł­nię życia. Jedy­nym moty­wem, jedy­ną racją tej misji Syna Boże­go była odwiecz­na miłość Boga do czło­wie­ka. Tej miło­ści nie pod­wa­żył i nie pod­wa­ża ani nasz grzech, ani nasza nie­wier­ność, ani nasza obo­jęt­ność.

Frag­ment homi­lii wygło­szo­nej w Sank­tu­arium św. Jana Paw­ła II, pod­czas
poświę­ce­nia kapli­cy Naj­święt­sze­go Ser­ca Jezu­so­we­go, 12 VI 2015 r.