Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Słowa kapłana

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię (48)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„A więc jesteś kró­lem” – zapy­tał Piłat Jezu­sa. „Tak, jestem kró­lem” – odpo­wie­dział Pan Jezu­sa (J 18,37). „Kró­le­stwo moje nie jest z tego świa­ta. Gdy­by kró­le­stwo moje było z tego świa­ta, słu­dzy moi bili­by się, abym nie został wyda­ny Żydom” (J 18,36) – tłu­ma­czył Pan Jezus. Wyzna­nie, że jest Kró­lem, Pan Jezus łączy z praw­dą. „Ja się na to naro­dzi­łem i na to przy­sze­dłem na świat, aby dać świa­dec­two praw­dzie” (J 18,37). W Księ­dze Apo­ka­lip­sy czy­ta­my: „Jezus Chry­stus jest Świad­kiem Wier­nym, Pier­wo­rod­nym umar­łych i Wład­cą kró­lów zie­mi… Jam jest Alfa i Ome­ga, mówi Pan Bóg, Któ­ry jest, Któ­ry był i Któ­ry przy­cho­dzi, Wszech­mo­gą­cy” (Ap 1,5.8). Jezus Król „uwol­nił nas od naszych grze­chów” (Ap 1,5) oraz „uczy­nił nas kró­le­stwem – Kapla­na­mi Bogu i Ojcu swo­je­mu” (Ap 1,6). Pan Jezus jest Kró­lem, któ­ry prze­lał krew dla nasze­go zba­wie­nia, umarł na krzy­żu i zmar­twych­wstał. Od Chrztu świę­te­go nale­ży­my do Jego Kró­le­stwa, któ­re jest dla nas darem, ale i zada­niem. W mocy Ducha Świę­te­go budu­je­my Kró­le­stwo Boże w ser­cu, w rodzi­nie, w Koście­le i świe­cie. Idąc przez zie­mię przy­go­to­wu­je­my się do wiecz­ne­go udzia­łu w Chry­stu­so­wym Kró­le­stwie. W jaki spo­sób budu­je­my Kró­le­stwo Boże w mał­żeń­stwie i rodzi­nie? Otwie­ra­my się na Bożą łaskę, świa­do­mi swo­jej sła­bo­ści i grzesz­no­ści. Jeste­śmy powo­ła­ni i uzdol­nie­ni, aby wciąż i we wszyst­kim wybie­rać Chry­stu­sa za nasze­go Kró­la: w myślach, pra­gnie­niach, sło­wach, w czy­nach, w tym co wybie­ra­my i co usu­wa­my ze swe­go życia oraz z życia rodzi­ny. Budu­jąc Kró­le­stwo Boże w swym wnę­trzu i w swym życiu poma­ga­my bliź­nie­mu, człon­kom rodzi­ny, w budo­wa­niu Kró­le­stwa praw­dy, spra­wie­dli­wo­ści i poko­ju. Pan Jezus nam uka­zał, że kró­lo­wa­nie jest służ­bą, jest obro­ną praw­dy, wyma­ga nie­sie­nia Krzy­ża. Dro­ga do peł­ni kró­lo­wa­nia w nie­bie wyma­ga ofiar­no­ści i poświę­ce­nia, jest szu­ka­niem we wszyst­kim woli Bożej. Wpa­trze­ni w Kró­la w cier­nio­wej koro­nie odna­wia­my nadzie­ję, że będzie­my uczest­ni­czyć w wiecz­nej chwa­le Jezu­sa Chry­stu­sa, Kró­la Wszech­świa­ta. „Rodzi­na… sta­je się… uczest­ni­kiem zbaw­cze­go posłan­nic­twa same­go Kościo­ła” (św. Jan Paweł II, adh. Fami­lia­ris con­sor­tio, p. 49).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Jaki jest zwią­zek wezwa­nia „Nawra­caj­cie się i wierz­cie w Ewan­ge­lię” z praw­dą o Chry­stu­sie Kró­lu Wszech­świa­ta?