Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

NOWE ŻYCIE W CHRYSTUSIE (8)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Oczy wszyst­kich… były w Nim utkwio­ne” (Łk 4,20). Tak było w syna­go­dze w Naza­re­cie. Tak win­no być w każ­dej rodzi­nie. W kim, lub w czym utkwio­ne są oczy wszyst­kich w rodzi­nie? Kto jest wzo­rem, ide­ałem? Co wszy­scy podzi­wia­ją, co sta­wia­ją na pierw­szym miej­scu, o czym naj­czę­ściej mówi się w domu, czym wypeł­nio­ne są myśli i pra­gnie­nia dzie­ci? „Przy­szedł… do Naza­re­tu, gdzie się wycho­wał” (Łk 4,16). Po latach każ­dy z nas wra­ca, choć­by we wspo­mnie­niach, do dzie­ciń­stwa, do miejsc, któ­re w mło­do­ści były waż­ne, do osób, któ­re może zade­cy­do­wa­ły o naszych decy­zjach. Pan Jezus nawią­zał do słów pro­ro­ka Iza­ja­sza: „Duch Pań­ski spo­czy­wa na Mnie, ponie­waż Mnie nama­ścił i posłał Mnie, abym ubo­gim niósł dobrą nowi­nę, więź­niom gło­sił wol­ność, a nie­wi­do­mym przej­rze­nie; abym uci­śnio­nych odsy­łał wol­ny­mi, abym obwo­ły­wał rok łaski od Pana” (Łk 4,18–19). Pan Jezus te sło­wa odniósł do sie­bie: „Dziś speł­ni­ły się te sło­wa Pisma, któ­re­ście sły­sze­li” (Łk 4,21). Dziś, teraz, w naszym ser­cu, w naszej rodzi­nie Jezus Chry­stus gło­si nam dobrą nowi­nę o miło­sier­nym Bogu, o wiecz­no­ści, o god­no­ści czło­wie­ka, o miło­ści wier­nej i ofiar­nej, o war­to­ści życia od poczę­cia do natu­ral­nej śmier­ci. Chry­stus gło­si, co jest praw­dzi­wą, a co jest pozor­ną wol­no­ścią, co jest znie­wo­le­niem. „Nie­wi­do­mym przej­rze­nie” – Pan Jezus otwie­ra nam oczy, my też w Jego imie­niu otwie­raj­my oczy naszym bliź­nim. Św. Paweł pisze: „Wszy­scy­śmy… w jed­nym Duchu zosta­li ochrzcze­ni, aby sta­no­wić jed­no Cia­ło” (1 Kor 12,13). War­to, nie tyl­ko w rodzi­nie, wra­cać do Księ­gi Nehe­mia­sza. Czy­ta­no księ­gę Pra­wa. Lud słu­chał uważ­nie. „Nie bądź­cie smut­ni i nie płacz­cie… Nie bądź­cie przy­gnę­bie­ni, gdyż radość w Panu jest waszą osto­ją” (Ne 8,9–10). „Nowy etap ewan­ge­li­za­cji… trwa zawsze… zaan­ga­żo­wa­nie… aby świad­czyć z więk­szym entu­zja­zmem i prze­ko­na­niem o swo­jej wie­rze” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, Bul­la Mise­ri­cor­diae vul­tus, p. 4).